Πανσέληνος Μαΐου 2026: Πότε θα είναι ορατό το «Φεγγάρι των Λουλουδιών»

Πανσέληνος Μαΐου 2026: Πότε θα είναι ορατό το «Φεγγάρι των Λουλουδιών» και από πού πήρε το όνομά του


Το βράδυ της Πρωτομαγιάς αναμένεται να ξεχωρίσει στον ουρανό η πανσέληνος του Μαΐου 2026, γνωστή και ως «Φεγγάρι των Λουλουδιών». Πρόκειται για ένα από τα πιο χαρακτηριστικά φεγγάρια της άνοιξης, που συνδέεται διαχρονικά με την εποχική αλλαγή και τη φύση

Η κορύφωση του φαινομένου θα σημειωθεί στις 20:23 ώρα Ελλάδας, ενώ η Σελήνη θα είναι ορατή λίγο μετά τη δύση του ηλίου, προσφέροντας ένα εντυπωσιακό θέαμα σε όσους κοιτάξουν τον ουρανό.

Η ονομασία «Φεγγάρι των Λουλουδιών» προέρχεται από παραδόσεις ιθαγενών της Βόρειας Αμερικής, οι οποίοι έδιναν ονόματα στις πανσελήνους ανάλογα με τα φυσικά φαινόμενα κάθε εποχής. Ο Μάιος, μήνας έντονης ανθοφορίας, ενέπνευσε αυτό το όνομα, το οποίο χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

Σε άλλες κουλτούρες, η ίδια πανσέληνος είναι γνωστή και ως «Milk Moon» ή «Corn Planting Moon», ονομασίες που συνδέονται με γεωργικές δραστηριότητες και τον κύκλο της φύσης.

filoitexnisfilosofias

Share:

Read More

Αγκαλιές η Μαχαιρώματα; τι κάνουμε...

Από τις αγκαλιές του Νίκολιτς με τον Λουτσέσκου, του Μεντιλίμπαρ με τον Μπενίτεθ, στο ξύλο και τα μαχαιρώματα. 

Παιδιά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη… Ή μήπως του Τσέγκις Χαν; Χάσαμε τον πολιτισμό μας σε τούτο τον τόπο. Ντροπιάζουμε τους προγόνους μας και τούτο τον τόπο που φώτισε με τις αξίες που ανέδειξε, την Οικουμένη όλη.

Βλέπεις από τη μία τις αγκαλιές του Νίκολιτς με τον Λουτσέσκου, του Μεντιλίμπαρ με τον στη φόρτιση των αγώνων ΑΕΚ-ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού. Και απ’ την άλλη. Νέους μας να πέφτουν νεκροί από μαχαιρώματα. Ξύλο σε κάθε γειτονιά από συμμορίες που διδάσκουν εγκληματικότητα. Τα ναρκωτικά να έχουν εξαπλωθεί με ρυθμούς Κολομβίας και Μεξικού. Το μπούλινγκ να είναι καθημερινότητα και πλέον να μην ξενίζει. Ο τρόμος να φωλιάζει σε όλο και περισσότερες γωνιές ανά την Επικράτεια.

Και αναρωτιέσαι τελικά σε ποια χώρα ζεις. Τι γίνεται σε αυτά τα σχολειά μας; Υπάρχουν κανόνες και αρχές, ή διδάσκεται πως δημιουργούνται για να παραβιάζονται; Ο σεβασμός πλέον υποδηλώνει δουλικότητα. Η τιμιότητα καταντά γραφικότητα. Ο φιλειρηνισμός εξαρτάται από το ποιος είναι ο επιτιθέμενος. Η ελευθερία γίνεται ασυδοσία. Η αλληλεγγύη περιορίζεται ολοένα και περισσότερο στα κορόιδα. Ο διπλανός μπορεί να πεινάει, αλλά τη λύση πρέπει να δώσει το κράτος.

Ακόμη και τα μηνύματα του Πολυτεχνείου έσβησαν. Εμπρός για τις γενιάς μας…. τι; Ψωμί, παιδεία, ελευθερία; Η συγκέντρωση ανάβει πλέον και όλα είναι ασυνείδητα. Γίνεται από συνήθεια, να βγάλουμε τα απωθημένα μας και για να φάμε μαλλί της γριάς.

Πώς κατάντησε απαίδευτος αυτός ο λαός; Ποιος θεσμός στέκεται όρθιος για να υπάρξει ένα στήριγμα που μπορεί ν’ αποτελέσει πυλώνα του οικοδομήματος… Φταίει η οικογένεια μας λένε αυτοί που κουνάνε το δάχτυλο. Αυτήν που δεν έκαναν τίποτα για να στηρίξουν. Με ημίμετρα δεν δίνονται λύσεις. Χωρίς πολιτική και σχέδιο, δεν μπορούμε να περιμένουμε αποτελέσματα. Η Ελλάδα γερνάει. Όχι μόνο ηλικιακά. Πιο πολύ γερνάνε οι αξίες, τα ήθη, τα έθιμά, οι αρχές της. Γίναμε ουρά της Ευρώπης. Ουραγοί.

Άκου ανθρωπάκο. Σύγχρονος πολίτης δεν είναι αυτός που ασφυκτιά ανάμεσα στον ατομικισμό και την παθητικότητα, που αποσύρεται από τα κοινά, απογοητευμένος από την πολιτική, παραδομένος στην ιδέα ότι «όλοι είναι ίδιοι» και ότι «τίποτα δεν αλλάζει».

Εσύ είσαι αυτός που μορφώνεται, εργάζεται, καταναλώνει, ψηφίζει, αλλά σ’ έμαθαν να το κάνεις χωρίς επίγνωση της δύναμής σου, χωρίς αληθινή εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, χωρίς προσωπική ευθύνη. Η αδράνεια δεν είναι η φυσική σου κατάσταση. Οι «σωτήρες» αυτή τη φορά δεν θα έρθουν από κει μακριά. Είναι καιρός να γίνεις ο πρωταγωνιστής, μακριά από τη χειραγώγηση που επιδιώκουν να σε καθηλώσουν και τις φοβίες που έντεχνα σου δημιουργούν.

Η τοξικότητα και οι κραυγές δεν σου ταιριάζουν. Δεν δικαιούσαι να είσαι συνένοχος σε μια Ελλάδα σκυφτή.

Νίκος Συνοδινος paixebala.gr

Share:

Read More

Σήμερα Μαύρος Ουρανός, Σήμερα Μαύρη Μέρα

Μπορεί να έχει λιακάδα σήμερα με λίγα σύννεφα αλλά οι μέρες που περνάμε τις λες και μαύρες.
Μεγάλη Πέμπτη  .... Το δείπνο που έμεινε στην ιστορία , μυστικό ήτανε με τους 12 Αποστόλους , 12 και τα ευαγγέλια που ψάλλονται το βράδυ, τουλάχιστον φέτος με όποιες δύσκολες καταστάσεις που ζούμε  θα παραβρεθούμε στις εκκλησίες μας..


 τι ότι καλύτερο να ακούμε τον Ύμνο της Μεγάλης Πέμπτης!!

Share:

Read More

Συγκεντρωτική ματιά στην 25 Μαρτίου ανά τον Κόσμο.

Στο σημερινό άρθρο της στήλης θα ξεφύγουμε λίγο από τα συνηθισμένα της 25ης Μαρτίου και  θα ρίξουμε μια ματιά στα γεγονότα που συνέβησαν την 25η Μαρτίου σ όλο τον Κόσμο .
Βέβαια του χρόνου το σημερινό γεγονός θα είναι παγκοσμίως γνωστό, μιας και όλοι είμαστε σπίτια μας... 

H 25η Μαρτίου είναι η 84η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο (85η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 281 ημέρες.

Για πολλά χριστιανικά δόγματα είναι η θεομητορική εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Για το λόγο αυτό σε διάφορα ημερολόγια θεωρήθηκε ως ημέρα κτίσεως κόσμου και ως πρωτοχρονιά.

Στη Βρετανία ήταν μία από τις Quarter Days που διαιρούσαν το έτος σε τέσσερα μέρη. Χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα ως έναρξη του φορολογικού έτους για τους ιδιώτες, αφού έχει γίνει η προσαρμογή στο Γρηγοριανό Ημερολόγια με μετακίνησή της στην 6η Απριλίου.

Η 25η Μαρτίου είναι Εθνική Εορτή της Ελλάδας, κατά την οποία γίνεται Εορτασμός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

ΓΕΓΟΝΟΤΑ
• 421 – Παραδοσιακή ημερομηνία ίδρυσης της Βενετίας.
• 708 – Ο Πάπας Κωνσταντίνος διαδέχεται τον

Share:

Read More

Ιστορική στιγμή στο Μοναστήρι Προφήτη Ηλία Τυρνάβου – Μοναχική κουρά μετά από 110 χρόνια

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και πνευματικής κατάνυξης πραγματοποιήθηκε στο Ιερό Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία Τυρνάβου η μοναχική κουρά του μοναχού Γεωργίου, παρουσία πλήθους πιστών.

Την τελετή τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου, σηματοδοτώντας μια ιστορική στιγμή για το μοναστήρι, καθώς πρόκειται για την πρώτη μοναχική κουρά που πραγματοποιείται στον χώρο ύστερα από περίπου 110 χρόνια.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε μέσα σε ιδιαίτερα κατανυκτική ατμόσφαιρα, με πιστούς από τον Τύρναβο και την ευρύτερη περιοχή να δίνουν το «παρών» στο μοναστήρι για να παρακολουθήσουν αυτή τη σπάνια και σημαντική εκκλησιαστική στιγμή.

Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου τέλεσε την ιερή τελετή της μοναχικής κουράς, με την οποία ο μοναχός Γεώργιος αφιερώνει τη ζωή του στον Θεό και στην υπηρεσία της Εκκλησίας.

Η τελετή είχε ιδιαίτερη σημασία για το Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία Τυρνάβου, καθώς μετά από περισσότερο από έναν αιώνα πραγματοποιήθηκε ξανά μοναχική κουρά στον χώρο, γεγονός που δίνει νέο πνευματικό παλμό στο ιστορικό μοναστήρι.

Οι πιστοί που παρακολούθησαν την τελετή εξέφρασαν τη χαρά και τη συγκίνησή τους για το γεγονός, ευχόμενοι στον μοναχό Γεώργιο δύναμη και ευλογία στη νέα πορεία που ξεκινά, αφιερωμένος στην προσευχή και την πνευματική ζωή. 

Υ.Γ Ακόμα μεγαλύτερη συγκίνηση η δικιά μας που πριν λίγες μέρες ο Πάτερ Ιάκωβος και ο Μοναχός Γεώργιος τώρα ήρθαν και κοινωνήσαν την μικρή, και ένα φως ελπίδας της έδωσαν !

tirnavospress.

Share:

Read More

Το κατάστημα στην Τούμπα που πουλά ρούχα 15 ευρώ/κιλό –

 Λίγο μετά τις δέκα το πρωί, τα στόρια ανεβαίνουν στο κατάστημα στην Τούμπα Θεσσαλονίκης, οι πρώτοι πελάτες μπαίνουν και μετά τη βόλτα και την έρευνα στους διαδρόμους, επιλέγουν με προσοχή τι θα αγοράσουν και ξεκινούν οι πρώτες συναλλαγές.

Πριν από το ταμείο, τα προϊόντα μπαίνουν στη ζυγαριά -και δεν πρόκειται για λαχανικά ούτε κρεατικά, αλλά για ρούχα. Δεκαπέντε χρόνια τώρα, ο Θανάσης Πετρίδης, ο πρώτος που έφερε τα ρούχα με το κιλό στη Θεσσαλονίκη, έχει ζυγίσει αρκετούς τόνους μέχρι σήμερα. Από τη ζυγαριά του έχουν περάσει πολλές «σεζόν»: εκατομμύρια μπλουζάκια, παντελόνια, μπουφάν, στρας, μέχρι και παπούτσια, και τα βίντεό του σαρώνουν στο TikTok. Μάλιστα, το τελευταίο διάστημα τού κάνουν μέχρι και βιντεοκλήσεις από το εξωτερικό και του ζητούν να στέλνει ζυγισμένα ρούχα και εκτός Θεσσαλονίκης. Να ζυγίζει δηλαδή σε... ζωντανή σύνδεση.

«Ταξίδευα στο εξωτερικό συχνά. Σε μια βόλτα στο Παρίσι, όπου υπάρχει ένας ολόκληρος δρόμος με ρούχα που ζυγίζονται, γεννήθηκε η ιδέα, οπότε έφερα το ίδιο μοτίβο στη Θεσσαλονίκη», εξηγεί, μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο κ. Πετρίδης. Σημειώνει δε, ότι στην αρχή ο κόσμος το αντιμετώπιζε με δυσπιστία και περιέργεια και μάλιστα ρωτούσαν συνέχεια πώς λειτουργεί αυτό με το ζύγισμα αλλά τώρα πια τον έχουν μάθει και κάνουν μέχρι και ...παζάρι στο απόβαρο.

«Η ζυγαριά και εγώ είμαστε ένα μετά από τόσα χρόνια στο κατάστημα. Ξεκινήσαμε με 20 ευρώ το κιλό και τώρα, λόγω των δύσκολων οικονομικών συνθηκών για τον κόσμο, το κιλό πάει στα 15 ευρώ, εκτός από λίγες εξαιρέσεις ρούχων ειδικής κατηγορίας», σημειώνει ο κ. Πετρίδης.

Ζυγίζει ρούχα και βγάζει «υπέρβαρο» στην αγάπη με τον κόσμο

Ο Θανάσης Πετρίδης σπούδασε πληροφορική, αλλά ήθελε πάντα να κάνει κάτι διαφορετικό, καινοτόμο και κάτι που να του δίνει τη δυνατότητα να έρχεται σε επαφή με κόσμο και να δίνει χαρά. Φροντίζει, λοιπόν, στα βίντεο από τη ζυγαριά της Τούμπας να βάζει χιούμορ και φαντασία και έτσι βρέθηκε ψηλά στο TikTok, ενώ ντύνει αρκετούς ηθοποιούς και τραγουδιστές, και σε πολλές θεατρικές παραστάσεις πρωταγωνιστούν ρούχα από το κατάστημά του.

«Χαίρομαι που τα βίντεο έχουν μεγάλη ανταπόκριση, γιατί για εμένα δεν είναι μόνο η εμπορική σχέση, αλλά κυρίως η ανθρώπινη με όσους επιλέγουν να ψωνίσουν από το κατάστημα. Με μια πελάτισσα που έχει περάσει από τη ζυγαριά μας μεγάλο κομμάτι της γκαρνταρόμπας της και βρέθηκε να νοσηλεύεται το τελευταίο διάστημα, μιλούσαμε ώρες και μου έλεγε ότι ανυπομονεί να βγει και να τα πούμε ξανά από κοντά, της έκανα παρέα, δείχνοντας της και τις νέες παραλαβές . Δεν είναι πελάτες για μένα· είναι δικοί μου άνθρωποι και το ξέρουν», λέει χαρακτηριστικά.

Στα βίντεο που συχνά ανεβάζει κάνει επίδειξη το νέο εμπόρευμα, βγάζει ρούχα, αξεσουάρ, παπούτσια από τις κούτες σε ζωντανή σύνδεση και δίνει στιλιστικές συμβουλές, κάνοντας και συνδυασμούς. «Τα ρούχα μας είναι με το κιλό, αλλά όχι και τα ψεύτικα κομπλιμέντα, αν κάτι δεν μου αρέσει το λέω και προτείνω να μην μπει στη ζυγαριά», σημειώνει.

Το εμπόρευμα το φέρνει από το εξωτερικό, αυτό το διάστημα συγκεκριμένα από τη Γερμανία, και είναι ρούχα επώνυμα της χώρας από όπου προμηθεύεται και όχι φορεμένα. Έχει ζυγίσει από μικρές παραγγελίες, εκατό η διακόσια γραμμάρια, μέχρι και ρούχα που έχουν φτάσει τα δέκα κιλά.

Ξεχωριστή θέση στο κατάστημα έχει μια ζυγαριά αντίκα από το 1950, που η γιαγιά του χρησιμοποιούσε στο μπακάλικο που διατηρούσε. Δεν ζυγίζει εκεί, αλλά τού θυμίζει άλλες εποχές, τότε που η οκά ήταν ρυθμιστικός παράγοντας της αγοράς και όλα περνούσαν από το ζύγι...

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Share:

Read More

Τι σημαίνει η λέξη «ζαβαρακατρανέμıα» του Νίκου Ξυλούρη;

 Τι κρύβεται πίσω από τη λέξη «ζαβαρακατρανέμια» στο γνωστό τραγούδι που ερμήνευσε ο Νίκος Ξυλούρης; Ένα τραγούδι που γράφτηκε στα χρόνια της Χούντας, με ξεκάθαρο αντιδικτατορικό μήνυμα, και συνδέθηκε για πάντα με τη φωνή και τη ζωή του μεγάλου Κρητικού τραγουδιστή.

Το τραγούδι δημιουργήθηκε σε μια σκοτεινή περίοδο για τη χώρα. Ο Νίκος Ξυλούρης γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1936 στα Ανώγεια και έφυγε από τη ζωή στις 8 Φεβρουαρίου 1980 στον Πειραιά, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια παρακαταθήκη.

Τους στίχους και τη μουσική έγραψε ο Γιάννης Μαρκόπουλος. Το κομμάτι ακούστηκε για πρώτη φορά το 1968 στον δίσκο «Επιχείρησις Απόλλων», ερμηνευμένο από τον ίδιο τον συνθέτη, όμως έγινε πραγματικά γνωστό όταν το τραγούδησε ο Νίκος Ξυλούρης.

Τα λόγια του τραγουδιού μοιάζουν ακατανόητα και για χρόνια προκαλούσαν απορίες. Με τον καιρό, διατυπώθηκαν πολλές ερμηνείες για το τι μπορεί να σημαίνουν αυτές οι «παράξενες» λέξεις.

Η εξήγηση που έδωσε ο ίδιος ο συνθέτης

Ο Γιάννης Μαρκόπουλος, αρκετά χρόνια αργότερα, έλυσε το μυστήριο σε τηλεοπτική του συνέντευξη στον Λευτέρη Παπαδόπουλο, εξηγώντας:

«αλληλούια» = αλληλουχία
«ζάβαρα» = λάβαρα
«κάτρα» = μαύρα
«νάμα» = βάπτισμα
«λάμα» = το μαχαίρι
«νέμια» = Ανέμισαν
«ίλεος» = Έλεος

Με άλλα λόγια:
Ζάβαρα κάτρα νέμια = Λάβαρα μαύρα ανέμισαν
Ίλεος ίλεος = Έλεος, έλεος
Λάμα λάμα νάμα νάμα νέμια = Το μαχαίρι, το μαχαίρι, μάνα μάνα, ανέμισαν

alldaynews

Share:

Read More

ΚΑΤΙ ΒΑΡΥ ΠΛΑΝΙΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ 2026,

ΚΑΤΙ ΒΑΡΥ ΠΛΑΝΙΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ.

ΕΚΡΗΞΕΙΣ.   ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ. ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΑ. ΘΑΝΑΤΟΙ.

ΠΟΝΟΣ. ΘΛΙΨΗ ΠΑΝΤΟΥ.

ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΙΔΗΣΗ ΠΟΥ ΣΟΥ ΣΦΙΓΓΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ.

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΛΗΓΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ.

ΣΕ ΘΕΛΟΥΝ ΣΚΥΦΤΟ. ΣΕ ΘΕΛΟΥΝ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟ.

ΣΕ ΘΕΛΟΥΝ ΛΥΠΗΜΕΝΟ, ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟ, ΑΔΕΙΑΣΜΕΝΟ.

ΝΑ ΖΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΤΡΟΜΟ.

ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ΟΤΙ ΟΛΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ.

ΝΑ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ.

ΓΙΑΤΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΠΑΓΩΝΕΙ. Η ΑΠΟΓΝΩΣΗ ΣΙΩΠΑ. ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗ ΒΟΛΕΥΕΙ.

ΤΑ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΝΟΥΝ SOLD OUT.

ΤΡΕΛΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΙΑ.

ΑΛΛΑ ΑΚΟΥ ΚΑΤΙ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ.

ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ.

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ.

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ.

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ.

ΣΦΙΞΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ.

ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.

ΚΑΙ ΚΟΙΤΑ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΜΕ ΚΑΘΑΡΑ ΜΑΤΙΑ.

ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ

ΣΕ ΤΙ ΚΟΣΜΟ ΖΕΙ

ΚΑΙ ΣΕ ΤΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ,

ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ.

ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ;

Ή ΑΠΛΩΣ ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΜΗ ΡΩΤΑΜΕ ΠΙΑ;

ΜΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΡΗΓΟΡΑ.

ΣΚΕΨΟΥ ΠΡΩΤΑ.

Κωνσταντίνος Αγγέλικας

Share:

Read More

Κάθε στιγμή είναι μια ευκαιρία να φωτίσουμε το σκοτάδι.

 Στην άκρη του χωριού, ο Λέανδρος, ένας ηλικιωμένος άνδρας με μάτια που κρατούσαν μέσα τους όλες τις εποχές, καθόταν κοντά στην φωτιά. Τα χέρια του, γεμάτα ρυτίδες και σημάδια δουλειάς, κράταγαν ένα παλιό φανάρι. Το φως του δεν ήταν για να διώξει το σκοτάδι, αλλά για να θυμίζει πως, όσο υπάρχει ένα φως, υπάρχει και ελπίδα.

Μια νιφάδα χιονιού χτύπησε απαλά στο παράθυρο, και η σκέψη του ταξίδεψε σε στιγμές χαμένων χρόνων: σε φίλους που είχαν φύγει, σε λόγια που δεν ειπώθηκαν, σε στιγμές που πέρασαν σαν αστραπή και άφησαν μόνο ανάμνηση. Το χιόνι έπεφτε αθόρυβα, και μαζί του έφερνε την αίσθηση ότι κάθε στιγμή, όσο μικρή κι αν φαίνεται, είναι πολύτιμη.

Τότε, άκουσε ένα χτύπημα στην πόρτα.

Ένα παιδί, τυλιγμένο σε κουβέρτες και παγωμένο, στεκόταν εκεί, τα μάτια γεμάτα φόβο αλλά και περιέργεια. Ο Λέανδρος δεν είπε τίποτα απλώς άνοιξε την πόρτα και το κάλεσε να μπει. Το παιδί ένιωσε τη ζεστασιά, αλλά και κάτι βαθύτερο: την ήσυχη σιγουριά πως, ακόμα και σε κρύες νύχτες, υπάρχουν καρδιές που φέρνουν φως.

Καθώς καθόντουσαν κοντά στη φωτιά, ο Λέανδρος κατάλαβε πως η αληθινή ζεστασιά δεν προέρχεται από το τσάι ή τη φωτιά, αλλά από την παρουσία, από την κοινή σιωπή που ενώνει ψυχές, από τα μικρά φώτα που κρατούν τη ζωή σε κίνηση, ακόμα και όταν η νύχτα μοιάζει ατελείωτη.

Και το χιόνι συνέχιζε να πέφτει αργά, σαν υπενθύμιση πως ο χρόνος κυλάει απαλά, και πως κάθε στιγμή είναι μια ευκαιρία να φωτίσουμε το σκοτάδι έστω και για μια καρδιά που συναντάμε τυχαία στην πορεία μας.

Πατήρ Α Μπουζέτος 

Share:

Read More

Ετούτες οι μαυροφορεμένες φιγούρες!

 Κι αν το κρύο του χειμώνα «αδειάζει» τους δρόμους της γειτονιάς, θα υπάρχουν πάντα οι τολμηροί που βγαίνουν έξω να «πολεμήσουν» τα καιρικά φαινόμενα για να φτάσουν μέχρι τον φούρνο ή το παντοπωλείο της γωνίας…

 Και ετούτες οι μαυροφορεμένες φιγούρες, οι εναπομείνασες ηρωίδες αυτής της πόλης, δεν κρύβουν φόβο στα στήθια τους. Φορούν τη ζακέτα και το μαντήλι τους, παίρνουν το μικρό πορτοφολάκι και τη μαγκούρα τους και βγαίνουν με τόλμη στον δρόμο. Αν και «μικρόσωμες», είναι τέτοιο το εκτόπισμά τους που γεμίζουν μια ολόκληρη πλατεία. Τουλάχιστον στα δικά μου μάτια, ετούτες οι γιαγιάδες μοιάζουν με αγάλματα θεόρατα, μοιάζουν με μετρόχτιστες γέφυρες, μοιάζουν σαν μια άλλη Μπουμπουλίνα που αντιστέκεται στον χρόνο και στην «εξέλιξη», που συχνά τις προσπερνά…

Όταν συναντώ μια τέτοια γιαγιά στον δρόμο μου, νιώθω δέος. Νιώθω πως έχω μπροστά μου μια ιστορία 90 ετών. Νιώθω ότι βλέπω ένα κομμάτι της Ελλάδας που σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχει. Και αυτό είναι κάτι που με κάνει να νιώθω «αμήχανα». 

Αν αυτές οι μαυροφορεμένες γιαγιάδες κάποια στιγμή «φύγουν», μαζί τους θα φύγει κι ένα τεράστιο κομμάτι της παράδοσής μας. Μαζί θα φύγει και εκείνο το «νοιάξιμο», το φίλεμα, η προστασία και η ανθρωπιά που πάντα υπήρχαν άφθονα μέσα στο σπίτι της γιαγιάς…

Περπατώ στον δρόμο και, όταν συναντήσω μια τέτοια φιγούρα, παίρνω δύναμη. Νιώθω ότι όσο αυτά τα πόδια αντέχουν, αντέχει και η δική μας η ψυχή. Και εύχομαι να αντέξουν για πολλά χρόνια ακόμα. Εύχομαι αυτές οι γιαγιάδες να είναι ανάμεσά μας, να φορούν τα μαντήλια τους, να παίρνουν τη μαγκούρα τους και να βγαίνουν στις γειτονιές, να τις γεμίζουν με σθένος, σοφία, ανθρωπιά και ελπίδα.

Καλημέρα!

Καλή μας εβδομάδα. 

Χ.Δασκαλακης. 

Share:

Read More