Δοκίμασε να ερωτεύεσαι τον ίδιο άνθρωπο κάθε μέρα.

Μια ανθρώπινη τάση που μετράει αιώνες από την αρχή της δημιουργίας του κόσμου, ένα διαχρονικό φαινόμενο του ανθρώπινου νου που πυροδοτεί συναισθήματα αμφιθυμίας και σκιαγραφεί τις ζωές των έμβιων όντων.



Μια ουτοπία για κάποιους, μια δυστοπία για άλλους, ένα «όνειρο» που βλέπει κανείς στον ξύπνιο του και που ερμηνεύει τα πράγματα και τις καταστάσεις γύρω του χωρίς λογική, παρασυρόμενος αέναα από συναισθήματα με παρονομαστή το κυριότερο, την αγάπη
Η αγάπη, λοιπόν, που από την απαρχή της παρερμηνεύεται και συγχωνεύεται -κακώς- με σκέψεις, «κολλήματα», συνήθειες και «βόλεμα», πάντα επανέρχεται και ευημερεί. Διότι ας σκεφτούμε πώς θα ήταν η ζωή του καθενός, εάν δεν υπήρχε αυτή η γλυκιά παρερμηνεία, αυτός ο αέρας στον «καύσωνα», αυτή η άλλη πιο ρομαντική έκφανσή της, να επεκτείνει το νόημά της που για τον καθένα είναι διαφορετικό. Επειδή σήμερα όλα πλέον χρειάζεται να εξηγούνται και να μπαίνουν σ’ ένα «κουτάκι», και η αγάπη και το ξαδελφάκι της, ο έρωτας έχουν πλέον μπει σε τροχιά παραγγελίας μέσω διαδικτυακής σύνδεσης με το πάτημα ενός κουμπιού. Πραγματικά χωράει κάτι τόσο μεγαλειώδες όπως η ερωτική αγάπη να φτάνει σ’ εμάς μετά από μια πρόχειρη, ανορθόγραφη, σκαλιστή συζήτηση γεμάτη ερωτικούς υπαινιγμούς; Το έχουμε κάνει αλλά της ταιριάζει της αγάπης; Της πραγματικής; Αλλάζουμε συντρόφους πιο συχνά από ποτέ, γιατί μας «χάλασε» ο προηγούμενος, δεν τα βρήκαμε, μας άρεσαν στην πορεία άλλοι άνθρωποι, «εξατμίστηκε» η όρεξη, δεν ταιριάζαμε στο κρεβάτι και φτάσαμε να στέλνουμε με ευκολία την δήθεν «αγάπη» κανείς δεν ξέρει πού. Η πλάκα της ζωής, λοιπόν, τους περισσότερους από εμάς μάς φέρνει αντιμέτωπους με αυτό που λιγότερο περιμέναμε, τον έρωτα. Όσο πιο παιχνιδιάρης και bon/ne viveur/e θεωρείται, τόσο πιο εύκολα πέφτεις στην «παγίδα» του που τροφοδοτείται από την ανθρώπινη έμφυτη αναζήτηση του έρωτος. Σε μια εποχή που σχεδόν όλα όσα μάθαμε όταν ήμασταν μικροί είναι αμφίρροπα, δοκίμασε να ερωτεύεσαι τον ίδιο άνθρωπο κάθε μέρα ή έστω όσο πιο συχνά γίνεται. Ξέρω, θα σκεφτείς πως όλες αυτές οι αερολογίες είναι απλώς στάχτη και λογοτεχνικές πινελιές για να γεμίζουν οι γραμμές κι όμως πόσα και πόσα λογοτεχνικά κείμενα μας κρατάνε συντροφιά μέχρι και σήμερα, χρόνια -ίσως κι αιώνες- μετά τη δημιουργία τους μόνο και μόνο επειδή αληθεύουν και αγγίζουν την ανθρώπινη ανάγκη για έρωτα, για αγάπη, για την εύρεση ενός ανθρώπου με τον οποίο ίσως να μπορέσουμε να χτίσουμε κάτι χωρίς ημερομηνία λήξης.
Δοκίμασε να ερωτεύεσαι τον ίδιο άνθρωπο, για τους ίδιους ή και για διαφορετικούς λόγους, κάθε μέρα. Δοκίμασε να ξυπνάς και να τον παρατηρείς διακριτικά. Πρόκειται για το άτομο που ήταν και χθες μαζί σου, για τον ίδιο αδέξιο, άτσαλο άνθρωπο που δεν κατάφερε να μάθει ούτε σήμερα πώς να μαγειρεύει και να μαζεύει τα πράγματα του, να βάζει μια τάξη στον προσωπικό του χώρο και στις σκέψεις του. Να βλέπεις τον άνθρωπο που διάλεξες να βρίσκεσαι μαζί σαν μια έκπληξη της ημέρας, της εβδομάδας, του μήνα. Σ’ εκνευρίζει, καμιά φορά σε φτάνει στα όριά σου, νιώθεις πως ίσως να μην ταιριάζετε, πως ίσως ήταν λανθασμένη κίνηση η δεύτερη ευκαιρία, πως δεν αλλάζει, πως ίσως να «σας τέλειωσε» και να μην μπορείτε να συμβιώσετε. Κοιτάς αλλού, το φρέσκο, το καινούριο, το ανεξερεύνητο, αλλά για σκέψου λίγο. Υπάρχει περίπτωση να βρεις κάποιον που να πληρεί όλες ανεξαιρέτως τις προδιαγραφές για να σταθεί δίπλα σου; Είναι ποτέ δυνατόν; Οι ανθρώπινες σχέσεις ανέκαθεν ήταν περίπλοκες. Δεν πρόκειται για μια ευθεία γραμμή, αλλά για μια κυρτή και κοίλη μαζί, με διακυμάνσεις, παράλογες στροφές, καμπύλες και ξανά απ’ την αρχή. Ούτε βέβαια χρειάζεται να περιμένουμε να μας έρθει εγχειρίδιο με οδηγίες χρήσης. Αρκεί να έχουμε το κουράγιο και το θράσος να ποντάρουμε σ’ έναν άνθρωπο και σε αυτό που μπορούμε να «χτίσουμε» μαζί του χωρίς να περιμένουμε την απόλυτη νιρβάνα, την τελειότητα, μια βόλτα στο θεματικό πάρκο που όλα είναι ρόδινα μέχρι να φτάσεις στην έξοδο. Κράτα μόνο τις όμορφες στιγμές, πάλεψε στις δύσκολες μαζί με το άτομο που επέλεξες να σε ωθεί στην καλύτερή σου εκδοχή και παράλληλα ζήσε, νιώσε τόσο τις «ανθηρές» όσο και τις «ακανθώδεις» μέρες. Κι αφού σου δόθηκε η ευκαιρία να ζήσεις και να ερωτευτείς, μην την αφήσεις, ρε φίλε. Καμιά φορά πονάει ο έρωτας, το ξέρω, αλλά τσούζει αν αφήσεις τον εγωισμό να επισκιάσει την ομορφότερη πλευρά σου που βγήκε ποτέ…
Share:

Συγκεντρωτική ματιά στην 25 Μαρτίου ανά τον Κόσμο.

Στο σημερινό άρθρο της στήλης θα ξεφύγουμε λίγο από τα συνηθισμένα της 25ης Μαρτίου και  θα ρίξουμε μια ματιά στα γεγονότα που συνέβησαν την 25η Μαρτίου σ όλο τον Κόσμο .
Βέβαια του χρόνου το σημερινό γεγονός θα είναι παγκοσμίως γνωστό, μιας και όλοι είμαστε σπίτια μας... 



H 25η Μαρτίου είναι η 84η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο (85η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 281 ημέρες.
Για πολλά χριστιανικά δόγματα είναι η θεομητορική εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Για το λόγο αυτό σε διάφορα ημερολόγια θεωρήθηκε ως ημέρα κτίσεως κόσμου και ως πρωτοχρονιά.

Στη Βρετανία ήταν μία από τις Quarter Days που διαιρούσαν το έτος σε τέσσερα μέρη. Χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα ως έναρξη του φορολογικού έτους για τους ιδιώτες, αφού έχει γίνει η προσαρμογή στο Γρηγοριανό Ημερολόγια με μετακίνησή της στην 6η Απριλίου.

Η 25η Μαρτίου είναι Εθνική Εορτή της Ελλάδας, κατά την οποία γίνεται Εορτασμός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

ΓΕΓΟΝΟΤΑ
• 421 – Παραδοσιακή ημερομηνία ίδρυσης της Βενετίας.
• 708 – Ο Πάπας Κωνσταντίνος διαδέχεται τον

Share:

Ένα ΝΤΕΤΟΛ ΜΛΚ μου..

Κάνω να καθαρίσω το ντουλάπι με τα ξυριστικά του άντρα μου, είχα να το ανοίξω κάτι μήνες (μη με κοιτάτε έτσι, άμα ήμουν νοικοκυρά δε θα είχα γράψει 2 βιβλία σε ένα χρόνο).

Το ντουλάπι είναι κάτω από τον νιπτήρα, σκύβω, τραβάω τους αφρούς ξυρίσματος και τις ξυριστικές μηχανές και τα άφτερ σέηβ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΔΩ..
.
.
.
ΤΙ ΝΑ ΔΩ!!!
.
.
.
.
ΕΝΑ ΝΤΕΤΤΟΛ, ΜΛΚ ΜΟΥ!! ΕΙΧΕ ΚΑΒΑΤΖΩΣΕΙ ΈΝΑ ΝΤΕΤΤΟΛ ΣΕ ΣΠΡΕΥ! ΤΟ ΕΙΧΕ ΚΡΥΨΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΞΥΡΙΣΤΙΚΑ. 😑

Το παίρνω, του το πετάω μπροστά του, ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ, του λέω..
"Μωρό μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις" μου λέει.
"Δε ντρέπεσαι, κοτζάμ άντρας, ΔΕ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ, ΤΙ ΆΛΛΟ ΜΟΥ ΚΡΥΒΕΙΣ, ΕΧΕΙΣ ΚΡΥΨΕΙ ΚΑΙ ΚΩΛΟΧΑΡΤΑ; ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ;;;" και κάνω να ανοίξω το συρτάρι με τις κάλτσες και τα σώβρακα "ΟΧΙ ΜΗΗΗΗΗΗΗΗΗ" να φωνάζει και να προσπαθεί να με σταματήσει, "ΕΧΩ ΓΚΟΜΕΝΑ, ΕΞΩΓΑΜΟ, ΚΡΥΦΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ, ΜΗΝ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΤΟ ΣΥΡΤΑΡΙ!"
"ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΟΥΝ ΑΥΤΑ" να ουρλιάζω, "ΜΙΛΑ ΜΟΥ, ΕΧΕΙΣ ΚΑΒΑΤΖΩΣΕΙ ΚΑΨΟΥΛΕΣ ΕΣΠΡΕΣΣΟ;;;;"

Τον σπρώχνω, ανοίγω το συρτάρι και μου κόβονται τα πόδια. Είδα τη γη να γυρίζει, μαύρισαν όλα γύρω μου. Λιποθύμησα.

Όταν άνοιξα τα μάτια μου, τον βρήκα καθισμένο στο πάτωμα με τα χέρια στο πρόσωπο, να κλαίει. Δίπλα του πεσμένη, μία μάσκα.

Μια μάσκα...

Παντρεμένοι απο το 2005, κ τι δεν έχουμε περάσει μαζί. όμορφες στιγμές, δύσκολες, σε όλα μαζί, χέρι χέρι αντιμετωπίζαμε ότι ερχόταν. Κλονίστηκαν όλα. Σηκώθηκα κι έφυγα από το δωμάτιο, αφήνοντας πίσω μου έναν άνδρα κομματιασμένο, μισό άνθρωπο, να θρηνεί στα συντρίμμια της αγάπης που πρόδωσε. Ήξερε πια καλα.

Τίποτα δεν θα ήταν όπως πρώτα.

Όσο για μένα, είμαι δυνατή. Θα σταθώ στα πόδια μου. Είμαι νέα, θα ξαναφτιάξω τη ζωή μου. Δεν κοιτάω πίσω. Μόνο μπροστά. Στο ντουλάπι με τις σερβιέτες, από πίσω... Που έχω καβατζώσει ένα κουτί με γάντια.

Γατάκιιιιιιι... Όταν εσύ πήγαινες, εγώ ερχόμουν! 😉 Εκεί θα φτάσουμε!?!?!? 😂 😂

#φιστίκιπουκυλαει
Από την φίλη μου Φένη 😍
Share:

Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης

Παιδάκια μου, μην σκέφτεστε γιατί δεν πάμε εκκλησία, ο Θεός μας δίνει δύναμη έτσι και αλλιώς. Απλά πολλοί που ειμαασταν κάπως τώρα τον χρειαζόμαστε ποιο πολύ!!


Η τρίτη Κυριακή των Νηστειών ονομάζεται «Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης». Μετά από τη μεγάλη Δοξολογία στον όρθρο, ο Σταυρός μεταφέρεται σε μια σεμνή πομπή στο κέντρο του ναού και παραμένει εκεί όλη την υπόλοιπη εβδομάδα, οπότε στο τέλος κάθε ακολουθίας γίνεται προσκύνηση του Σταυρού.

Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης: Μεγάλη γιορτή της ορθοδοξίας σήμερα 22 Μαρτίου
Να σημειωθεί ότι το θέμα του Σταυρού, που κυριαρχεί στην υμνολογία αυτής της Κυριακής, παρουσιάζεται μέσα στα πλαίσια της νίκης και της χαράς.
Βρισκόμαστε στη μέση της Μεγάλης Σαρακοστής. Από τη μια πλευρά η φυσική και πνευματική προσπάθεια, αν είναι συστηματική και συνεχής, αρχίζει να μας γίνεται αισθητή, το φόρτωμα να γίνεται πιο βαρύ, η κόπωση πιο φανερή. Έχουμε ανάγκη από βοήθεια και ενθάρρυνση. Από την άλλη πλευρά, αφού αντέξουμε αυτή τη κόπωση και έχουμε αναρριχηθεί στο βουνό μέχρι αυτό το σημείο, αρχίζουμε να βλέπουμε το τέλος της πορείας μας και η ακτινοβολία του Πάσχα γίνεται πιο έντονη.
Η νηστεία της Σαρακοστής
Στη διάρκεια της νηστείας των σαράντα ημερών, κατά κάποιο τρόπο, και μείς σταυρωνόμαστε, νεκρωνόμαστε από τα πάθη, έχουμε την πίκρα της ακηδίας και της πτώσης, γι’ αυτό υψώνεται ο τίμιος και ζωοποιός Σταυρός, για αναψυχή και υποστήριξή μας. Μας θυμίζει τα πάθη του Κυρίου και μας παρηγορεί. Είμαστε σαν τους οδοιπόρους σε δύσκολο και μακρινό δρόμο που, κατάκοποι, κάθονται για λίγο να αναπαυθούν. Με το ζωοποιό Σταυρό γλυκαίνει την πίκρα που νοιώθουμε από τη νηστεία, μας ενισχύει στη πορεία μας στην έρημο εωσότου φθάσουμε στην πνευματική Ιερουσαλήμ με την ανάστασή Του.. Επειδή ο Σταυρός λέγεται Ξύλο Ζωής και είναι εκείνο το ξύλο που φυτεύτηκε στον Παράδεισο, γι’ αυτό και οι θείοι Πατέρες τοποθέτησαν τούτο στο μέσο της Σαρακοστής, για να μας θυμίζει του Αδάμ την ευδαιμονία και την πτώση του από αυτή, να μας θυμίζει ακόμα ότι με τη συμμετοχή μας στο παρόν Ξύλο δεν πεθαίνουμε πια αλλά ζωογονούμαστε

Share:

Τοπικά νέα E, NAI EIMAΣΤΕ ΟΥΡΙΟΙ!!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΝΤΑΟΥΡΙΟΙ!!!!

E, NAI EIMAΣΤΕ ΟΥΡΙΟΙ!!! ΕΙΜΑΣΤΕ  ΠΕΝΤΑΟΥΡΙΟΙ!!!!

Φίλοι μου, αυτό που συμβαίνει είναι τραγικό! Οι συμπατριώτες μας συμπεριφέρονται σαν ούριοι! Πραγματικά ούριοι, και γράφω αυτόν τον χαρακτηρισμό για να μην γράψω αυτό που πρέπει! Εγώ, ΑΝ  βγώ έξω κυκλοφορώ σαν Μασκοφόρος εκδικητής, με την ενισχυμένη μάσκα και τα γάντια μου.  Και που πηγαίνω; Ξημερώματα μόνος, κατάμονος στα όρη, στα βουνά και σε καμιά παραλία σαν ερημίτης και το βράδυ αργά κάνω το τρέξιμο μου. Ξέρετε που πάω τώρα για να μην συγχνωτιστώ με άλλους; Απο τον Άγιο Σπυρύδωνα των Νερομύλων στον περιφερειακό του Παρθένη στης Κόρης το γεφύρι και απο εκεί στο φράγμα του Κακού και στο Δαφνώνα και επιστρέφω απο τον ίδιο δρόμο. Ποιόν απειλώ και απο ποιόν απειλούμαι;; Στον αντίποδα πήγα χτες σε σούπερ μάρκετ και σήμερα στην λαϊκή στου Καστρομηνά και έφριξα με την ανεύθυνη συμπεριφορά της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμπολιτών μας!!! Έφριξα!!!. Στό σούπερ μάρκετ με δεκάδες κόσμο μάσκα φορούσαμε μόνο εγώ, η Πόπη και δύο ακόμη. Ούτε οι εργαζόμενοι στο Σ/Μ δεν φορούσαν μάσκες και γάντια!!! Σήμερα στου Καστρομηνά  με πολύ κόσμο, μόνο δύο φορούσαμε μάσκα / γάντια και ένας παραγωγός φορούσε γάντια αλλά όχι μάσκα!!!!!  Μικρότεροι και μεγαλύτεροι απο μένα, ο ένας δίπλα στον άλλο, μάλλον δεν έχουν συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει και τι μας απειλεί!!! Έχουν μυαλό όλοι αυτοί; Είναι... πεντάουριοι, για να μην πω τίποτα άλλο! Οι ηλικιωμένοι θα νοσήσουν και θα γίνουν κινητές ούριες βόμβες για τα παιδιά, τα εγγόνια, συγγενείς και φίλους και οι νεώτεροι θα γίνουν οι νεκροθάφτες των γονιών, των αδελφών, των παππούδων, των γιαγιάδων, των συγγενών και των φίλων τους!
Αν και είμαι υπέρ της άποψης ότι δεν πρέπει να επιβάλλονται καταναγκαστικά μέτρα, πιστεύω και ζητώ να επιβληθεί απαγόρευση της κυκλοφορίας, να μη βγαίνω ούτε και εγώ σαν Μασκοφόρος εκδικητής με μάσκα και  μαύρα γάντια, μήπως και δεν γίνουμε Ιταλία και Κίνα!!! Μήπως  πιστεύουν ότι αυτοί είναι άτρωτοι ή έχουν το ακαταλόγιστο;  Προτείνω όποιο βλέπει η αστυνομία έξω χωρίς μάσκα και γάντια να τον υποχρεώνει να επιστρέφει σπίτι του και να του επιβάλλει το ανώτερο χρηματικό πρόστιμο που προβλέπεται! Μόνο έτσι καταλαβαίνει ο Χιώτης, όταν πονέσει η τσέπη του!! Και αυτό το ΣΔαββατοκύριακο είναι κρίσιμο, θα είναι θαύμα αν δεν καταγραφούν και στη Χίο οι πρώτοι νοσούντες απο τον Κοροναϊό. Αυτοί που μας έρχονται, δικοί μας ή ξένοι, κάτι θα μας φέρουν! Δεν γνωρίζω αν θα τεθούν σε καραντίνα και πως θα γίνει, αν γίνει, αυτό, αλλά αυτό το διήμερο είναι Ημέρες Αποκάλυψης για το πως θα πορευτεί το νησί μα και το σύστημα υγείας μας!! Για όνομα του Θεού!! Έ, δεν είμαστε ούριοι, πεντάουριοι είμαστε! Πεντάουριοι και ανεύθυνοι!! Απλάκωτοι!!!

Δημήτρης Μιωτέρης 
Share:

Αυτό που ζούμε, ίσως είναι μια κρυμμένη ευλογία.



ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΤΣΑΚΙΖΟΥΝ ΚΟΚΚΑΛΑ, ΟΣΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΤΣΑΚΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΡΩΝΟ'Ι'Ο!!

"Αυτό που ζούμε, ίσως είναι μια κρυμμένη ευλογία.🙏

Ποτέ άλλοτε δεν είχε η ανθρωπότητα την ευκαιρία,να σταματήσει ολόκληρη ταυτόχρονα τον ακράτητο καλπασμό της.
Να κάνει ένα απρόσμενο διάλειμμα-έστω και αναγκαστικό-από το ποδοβολητό της πάνω σε τούτο τον πλανήτη.
Να κάνει ένα βήμα πίσω, να πάρει μια βαθειά ανάσα και να έρθει αντιμέτωπη με τον εαυτό της.
Να κοιτάξουμε κατάματα τα λάθη μας,σαν είδος αλλά και ο καθένας μας ατομικά. Γιατί ότι βιώνουμε είναι τα λάθη μας που γύρισαν για να μας στοιχειώσουν...Και αυτή είναι η ώρα του απολογισμού. Είναι η ώρα που ο καθένας κλεισμένος στο "κελί" που έφτιαξε,θα έρθει αντιμέτωπος με τον ίδιο του τον εαυτό...

Οι περισσότεροι θα έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με την μοναξιά. Θα καταλάβουν ότι δεν αντέχουν να είναι μόνοι γιατί δεν έχουν τι να πουν με τον εαυτό τους. Έχουν μάθει να ορίζουν την υπαρξή τους μέσα από τα μάτια των άλλων. Μέσα από επαγγελματικές επιτυχίες, μεγάλους έρωτες, υψηλές ταχύτητες, ρετουσαρισμένες photos και βεβιασμένα likes. Και όταν αυτά λείψουν τότε χάνουν και την ισορροπία τους. Όταν τα μάτια των γύρω δεν κοιτούν, τότε χάνουν τον εαυτό τους. Όμως δεν είναι τα επιτεύγματα μας που καθορίζουν την ύπαρξή μας,άλλα η ουσία μας...

Άλλοι θα αναγκαστούν να έρθουν αντιμέτωποι με τις σχέσεις που έφτιαξαν.Τα παιδιά, τους γονείς, τους συντρόφους.
Κλεισμένοι σ'ένα σπίτι χωρίς ελπίδα διαφυγής,δε θα υπάρξει άλλος τρόπος παρά να δουν ένας τον άλλον κατάματα.
Να λουστούν εκείνα τα κακομαθημένα παιδιά που εκείνοι κατάντησαν έτσι και μετά τα ξαμόλησαν στον κόσμο.
Να αντιμετωπίσουν επιτέλους έναν γάμο που έχει τελειώσει και όλο αναβάλεται λόγω κεκτημένης ταχύτητας.
Να τεστάρουν αν πραγματικά μπορούν και αντέχουν να μείνουν με το νέο τους σύντροφο...
Κι άλλοι θα έρθουν αντιμέτωποι με το φόβο του θανάτου, χαμένοι πίσω από κωλόχαρτα, μαντηλάκια και τόνους μακαρόνια...

Και με αυτό το σύννεφο του θανάτου πάνω από τα κεφάλια μας, ας αναλογιστούμε τι άξιζε από όσα ζήσαμε ως εδώ. Ας θυμηθούμε τι κάναμε πριν μερικές βδομάδες...γιατί θυμώναμε...γιατί παλεύαμε...κι αν όλα αυτά έχουν ακόμα αξία τώρα.
Κι αν δεν έχουν,ίσως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε. Δεν μπορούμε να πορευτούμε άλλο σαν είδος με μοναδικές αξίες το χρήμα και την εικόνα. Τίποτα από τα δύο δεν μπορεί να μας βοηθήσει τώρα.
Μας το δείχνει η ζωή χρόνια τώρα.
Μας το φωνάζει το σύμπαν.
Μας το ουρλιάζει ο πλανήτης. Ο πλανήτης που καταστρέφουμε κάθε μέρα που σηκωνόμαστε από το κρεβάτι μας και χοροπηδάμε στην πλάτη του με την έπαρση του κυρίαρχου είδους.
Κι όμως...δεν είμαστε το κυρίαρχο είδος. Τα μικρόβια είναι..!Αυτό, το μικρότερο όλων των πλασμάτων είναι που θα επιβιώσει μιας πιθανής ολικής καταστροφής. Όχι εμείς. Και αυτό έρχεται τώρα να μας απειλήσει μ'έναν τρόπο τόσο απόλυτο που θα μας υπενθυμίσει το πόσο ασήμαντοι είμαστε όλοι μας για τούτο τον πλανήτη.

Όλοι!
Άνδρες,γυναίκες, μικροί, μεγάλοι, πλούσιοι, φτωχοί, μετανάστες, ντόπιοι, χριστιανοί, μουσουλμάνοι...Όλοι!
Όποιος και να λείψει από εμάς, ο πλανήτης θα συνεχίζει να γυρίζει. Για την ακρίβεια, όσο εμείς νοσούμε ο πλανήτης θα θεραπεύεται. Όσο μένουμε κλεισμένοι στα σπίτια μας, ο αέρας και τα νερά θα καθαρίζουν από τα υπολείμματα μας.
Τα ζώα και τα πουλιά θα γυρνούν ελεύθερα χωρίς τον φόβο μας.
Ο πλανήτης Γη θα κάνει επιτέλους ένα διάλειμμα από την παρουσία μας και θα ανθίσει...
Κι αυτό ας μας γίνει ένα μάθημα που θα το θυμόμαστε όταν θα ξαναξεχυθούμε εκεί έξω.

Να θυμόμαστε ότι κανείς μας δεν είναι σημαντικότερος κανενός σε αυτή τη γή και ότι εκείνη θα συνεχίζει να γυρίζει ακόμα και χωρίς εμάς. Κι αν δεν το καταλάβουμε μόνοι μας τότε το επόμενο μας μάθημα θα είναι ακόμα δυσκολότερο....

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΗΣ

Share:

Τουλίπες- Paolo Liverani- και Χρωματοθεραπεία με άρωμα!!

Μυροβόλος με τα όλα της λοιπόν η Χίος!!

Εκτός από το άρωμα της μαστίχας μια βόλτα στην εξοχή σε γεμίζει από άρωμα από μυρωδιές από οξυγόνο από όνειρα από ξενοιασιά από τα πάντα καλή μου φίλη.

Ηταν και αυτό το βροχερό τοπίο ( Καθαρά Δευτέρα) οπότε με μια (λέμε τώρα) σπίθα ήλιου ε, χυθήκαμε στους αγρούς και στα λιβάδια!!


Χρώματα και αρώματα θα δείτε παρακάτω !!
Επίσης πόσα χρώματα μπορείτε να βρείτε στο δρόμο σας!!


Αρχίζοντας από της Τουλίπες και μερικά στάδια ανάπτυξις 




Μια στάση πάντα στην υπεραιωνόβια ελιά Λιβιεράνι σε συναρπάζει και  επειδή 


Share:

Ευχάριστα νέα από την Ε. ΜΑΣΤΙ/ΓΩΝ Χίου, μες τον τρελό χαμό μας

 Μια ευχάριστη ανακοίνωση, μας ήρθε από την ένωση μαστιχωπαραγωγων Χίου.
Μέσα στο χάος που επικρατεί και βάλετε το Νησί μας από όλους.

Μετά την Κίνα, ακολούθησε η έγκριση και από την Ινδία!

Το μοναδικό ελληνικό προϊόν που εγκρίθηκε ως Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης στην Ινδία είναι η μαστίχα.

Προχωράμε με συστηματική δουλειά και γνώμονα την προστασία του προϊόντος διεθνώς: Αμερική, Καναδάς, Ιαπωνία, Κορέα, Αυστραλία, Σιγκαπούρη, Κίνα, Ινδία...

Και συνεχίζουμε!
Share:

Μείνετε φοβισμένοι μπορείτε

Θυμάμαι τη γιαγιά μου να μου διηγείται ότι ζούσαν με τον τρόμο των

βομβαρδισμών κατά τη διάρκεια του πολέμου το φόβος της πείνας, αλλά ήταν πάντα αισιόδοξες ιστορίες – ενδεχόμενη νίκη, ανάκαμψη, ανοικοδόμηση. Οι ιστορίες μας δεν προβλέπουν τώρα καμία ανάκαμψη, καμία βελτίωση, έστω και μακροπρόθεσμη, καμία σταθερότητα, καμία ελπίδα. Δεν υπάρχει μέλλον.
Οι πολιτικοί…
… και οι σφουγγοκωλάριοί τους χρησιμοποιούν, πλέον, σκόπιμα το φόβο στην προσπάθειά τους να μας εξαναγκάσουν να τους στηρίξουμε. Φόβος επιδημίας, φόβος πολέμου, φόβος αλλοίωσης του «Έθνους». Όταν αισθανόμαστε απελπισμένοι, θυμωμένοι, αβοήθητοι, με ελλιπή δικαιώματα και άπειρες υποχρεώσεις ψάχνουμε για διαφυγή κι αποκατάσταση. Και τι πιο εύκολο απ’ τη δημιουργία αποδιοπομπαίων τράγων.  Μ’ αυτό τον τρόπο δεν παρουσιάζονται θετικές επιλογές, απλώς λιγότερο τρομακτικές. Είναι πιο ανώδυνο να φταίνε οι «βάρβαροι» για τα δεινά μας.


PIN IT

Το πιο εκπληκτικό…
… είναι ότι ποτέ δεν υπήρξε τόσο μεγάλη παραγωγή, κατανάλωση, εξάντληση των πόρων και των αποβλήτων που παράγονται. Παρ’ όλ’ αυτά, όμως, τα οφέλη από την όλη αυτή ανάπτυξη αυξάνονται μόνο σε μια μικρή μειοψηφία. Οι περισσότεροι από τους οποίους αγνοούν το εξωφρενικό τους προνόμιο και τις τερατώδες ζημιές που επιφέρει στην ανθρωπότητα και στον πλανήτη. Όταν οι άνθρωποι υποφέρουν και δεν έχουν καμία ελπίδα, τείνουν, να οδηγούνται από τον φόβο. Και όλοι υποφέρουμε.
Η κουλτούρα του φόβου…
… είναι μια αντιληπτή εξάπλωσης του φόβου και του άγχους. Διαταράσσοντας την σωστή λειτουργία της σκέψης κι οδηγώντας τη σε ακραίες κοινωνικές και πολιτικές συμπεριφορές. Κι έτσι γίνεται ευκολότερη η χειραγώγηση της μάζας. Που πάντα θεωρείται μια χαμηλού πνευματικού επιπέδου δύναμη που δρα τυφλά και παρορμητικά. Ένα παιχνίδι της εξουσίας με επιτυχή αποτελέσματα εδώ κι αιώνες. Και παρ’ όλο που η ιστορία επαναλαμβάνεται αντί να αντιστεκόμαστε, εξακολουθούμε να παραμένουμε «μάζα». Ίσως γιατί  η «φυλακή» οποιασδήποτε κουλτούρας, εξαρτάται από το γεγονός ότι οι τρόφιμοι δέχονται μια σιωπηρή σύμβαση ότι “το κόστος της ανυπακοής, υπερβαίνει το κόστος της υπακοής”.
Share:

Ραφειο καθαρό από Κο@ϊο, ουρές ςςςς


Το ραφείο σεβόμενο τις ευπαθείς ομαδες ,αλλα και ολους τους πελάτες του, παίρνει αμεσα  τα εξής μετρα κατά της εξάπλωσης του κοροναϊού:
1) Μετα απο κάθε επαφη με τον πελατη πλύσιμο χεριών & επιφανιων με λοσιόν οινοπνεύματος & αντιβακτηριδιακό μαντηλακι.
2) Επαληψη χεριων με κεραλοιφη(κλεμμένη συνταγη του Βελόπουλου)μετα απο καθε χειραψια.
3)Σιδερωμα στους 100 βαθμους καθε χαρτονομισματος μετα απο καθε συναλλαγή.
Και 4)Σε περιπτωση που κάποια πελατισσα με φιλησει στο στομα,προσφερω σοκολάτακια με αλκοόλ!!!
*Δυστυχώς το κουτι με τα σοκολατάκια...
 ειναι ακόμα άθικτο!!!

Πεζόδρομος Τυρναβου, πριν τα τσιπουραδικα, αναζητήστε τον κ Κανάρη!!! 
Share:

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

HOUSE OF TASTE

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Ενημερωθήτε για νέες αναρτήσεις.

Labels

Blog Archive

Recent Posts

Unordered List

  • Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit.
  • Aliquam tincidunt mauris eu risus.
  • Vestibulum auctor dapibus neque.

STAN BY