05/01/2022 - 06/01/2022 ~ katarraktisvillage

Το ματωμένο φεγγάρι σήμερα! Μια ολική έκλειψη..


Μια ολική έκλειψη συμβαίνει όταν ο Ήλιος, η Γη και η Σελήνη ευθυγραμμίζονται σχεδόν πλήρως (συζυγία), οπότε όλο το φεγγάρι περνάει μέσω της σκιάς της Γης. 
Το αποτέλεσμα είναι ότι η Σελήνη γίνεται σταδιακά πιο σκοτεινή και τελικά παίρνει συνήθως ένα κοκκινωπό χρώμα (μερικές φορές πολύ σκούρο ή σχεδόν μαύρο αν η γήινη ατμόσφαιρα είναι βεβαρημένη από σωματίδια π.χ. μετά από μια ισχυρή ηφαιστειακή έκρηξη).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση η έκλειψη θα συμβεί περίπου μιάμιση μέρα προτού το φεγγάρι φτάσει στο περίγειο του, δηλαδή στο σημείο της τροχιά του που είναι το πιο κοντινό στον πλανήτη μας, σύμφωνα με το ΑΜΠΕ. Γι’ αυτό, το βράδυ της Κυριακής και στη διάρκεια της έκλειψης που θα ακολουθήσει, η Σελήνη, που θα απέχει περίπου 362.000 χιλιόμετρα, θα φαίνεται περίπου 12% μεγαλύτερη από ό,τι όταν βρίσκεται στο απόγειο της, δηλαδή στο πιο απομακρυσμένο σημείο της από τη Γη.

Η έκλειψη θα είναι ορατή από τη Βόρεια και Νότια Αμερική, καθώς επίσης, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, από διάφορα μέρη της Ευρώπης, της Αφρικής και της Ασίας. Στην Αθήνα θα υπάρξει μερική σεληνιακή έκλειψη που θα διαρκέσει περίπου μία ώρα και 45 λεπτά, ξεκινώντας γύρω στις 04:30 της 16ης Μαΐου, με κορύφωση περίπου στις 06:15 π.μ.

Δείτε την έκλειψη με τη NASA! Εάν η έκλειψη είναι ορατή στην περιοχή σας, σας ενθαρρύνουμε να βγείτε έξω και να παρατηρήσετε. Η NASA θα μεταδίδει ζωντανά την έκλειψη με ειδικούς να σχολιάζουν κάθε βήμα της διαδικασίας από τις 11 μ.μ. έως τις 12 π.μ. ET. 

Στην Ελλάδα θα είναι εν μέρει ορατή.
Η ανάλυση από το in.gr 


Share:

Άρωμα από ρίγανη! Ενα βιβλίο άρωμα

Front1 1 LOW RES

«Το Άρωμα από ρίγανη είναι ένα μυθιστόρημα μαγικού ρεαλισμού αλλά και ανελέητης σάτιρας. Μια πυκνή ιστορία, στην οποία ανάμεσα σε αλλόκοτες εξαφανίσεις, πτώματα που φτύνουν κουμπιά, φλόγες που γλείφουν σακιά με βότανα και αθώες υπάρξεις που μεταμορφώνονται σε σαρκοβόρα κτήνη ένας πατέρας και ο γιος του αγωνίζονται να συλλάβουν το νόημα της ζωής σ’ έναν κόσμο όπου αυτό διαφεύγει διαρκώς και το μόνο που απομένει τελικά είναι ένα απαλό, σχεδόν ανεπαίσθητο άρωμα από ρίγανη και ξερά σύκα».


Συνεχίζω τη αντιγραφή για να μπείτε στην υπόθεση του έργου, αν και μερικές παράγραφοι είναι δύσκολο έως απίθανο να περιγράψουν όσα -και με ποιο «μαγικό» τρόπο- διαδραματίζονται σε αυτό:

«Ο Θεόφιλος Αλετράς έχει πάθος με τα γράμματα. Όμως ο πατέρας του και η θεοσεβούμενη μητέρα του έχουν άλλα σχέδια, κι έτσι αναγκάζεται να αναλάβει στα δεκαπέντε του τη Μαντζουράνα, το οικογενειακό μαγαζί με τα βότανα. Μετά τον μυστηριώδη θάνατο του πατέρα του, στη ζωή του εισβάλλει η πληθωρική Πανωραία, την οποία και παντρεύεται. 
Η τελευταία επιβιώνει από την εχθρότητα της πεθεράς της, αλλά την αγάπη της στον Θεόφιλο σταδιακά υποκαθιστά μια μανιώδης στροφή στη θρησκεία. Υπό την επήρειά της η Πανωραία, και με τη σιωπηλή συναίνεση του άντρα της, αρχίζει να συμπεριφέρεται παράξενα. Παράλληλα ο Θεόφιλος αφοσιώνεται στον μεγάλο του γιο Αδάμ. 

Τον ωθεί να μορφωθεί, κατά το στερεότυπο των γονέων που θέλουν για τα παιδιά τους ό,τι στέρησε η ζωή από τους ίδιους. Ώσπου μια μέρα ο Αδάμ καλείται να μεταβεί στο εμπόλεμο Αφγανιστάν…».

Τα παραπάνω συντελούν σε μια στέρεα πλοκή… Κι όμως η γραφή του βιβλίου είναι συνάμα και «τρελή» και «φευγάτη». Το φανταστικό κάνει «έρωτα» με το μεταφυσικό και το γήινο σε ένα απολύτως πιστευτό, παρότι απίστευτο, ξετύλιγμα. Μόνο αν το διαβάσετε θα καταλάβετε τι εννοώ. Ο Σπύρος Μπούσιας διευθύνει μαστόρικα τους ήρωές του και τις «αλλόκοτες» συμπεριφορές τους, εντάσσοντας τον αναγνώστη «αρμονικά» στν πολύπλοκα παράλογα λογικό κόσμο τους. Και δε μένει μόνο σε αυτό το επίπεδο αλλά περνάει και μηνύματα μέσα από έντεχνους παραλληρισμούς. 

Η «σάτιρά» του δε μένει στον σαρκασμό, παίρνει θέση. Το μυθιστόρημα κυλάει άμεσα, σαν νερό πηγής. Στο τέλος του, με το συγκινητικό φινάλε του, νιώθεις σαν να έχεις ξεδιψάσει η ψυχή σου.

Front2 LOW RES

Δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε άλλους, αλλά είναι κάποια βιβλία που με «ξενίζουν» στις πρώτες σελίδες τους. Σε σημείο μάλιστα να αναρωτιέμαι, αν αξίζει να το πάω μέχρι τέλους, μιας και ο χρόνος όσο περνούν τα χρόνια γίνεται ολοένα και πολυτιμότερος. Δίνοντας όμως τράτο για λίγο, δυο-τρεις σελίδες ακόμα, καταντάς να μην το αποχωριστείς και «ξεκλέβεις» χρόνο από ένα σωρό υποχρεώσεις για να το διαβάσεις ολόκληρο μονομιάς ή άντε το πολύ σε δυο-τρεις δόσεις.


Αυτό ακριβώς μου συνέβη με το «Άρωμα από ρίγανη» του Σπύρου Μπούσια. Πέρασα τόσο όμορφα διαβάζοντάς το, αλλά δεν λυπήθηκα που… τέλειωσε, καθώς το άρωμά του μέσα μου παραμένει, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους πρωταγωνιστές του μυθιστορήματός του.

Εδω η ποιο μικρή τιμή της αγοράς!

Share:

Μπορείς να μείνεις στον καναπέ σου με τις χουχουλιάρικες πιτζάμες σου!

Το καλοκαίρι ισοδυναμεί με ήλιο και ζέστη κι ο χειμώνας με χιόνι και κρύο. Όλοι το ξέρουν αυτό.

Επειδή, όμως, εμείς είμαστε στην Ελλάδα και χιόνια δε βλέπουμε συχνά, θα το αλλάξουμε λίγο. 
Αποτέλεσμα εικόνας για βροχηΤο καλοκαίρι ισοδυναμεί με ήλιο και ζέστη κι ο χειμώνας με βροχή και κρύο. Καλύτερα τώρα... 
Εντάξει, το ξέρω, οι περισσότεροι προτιμούν το καλοκαίρι, αλλά κι η βροχή, έχει κι αυτή τη χάρη της. 
Δε λέω να ρίχνει καρεκλοπόδαρα και να μην μπορείς να κάνεις ρούπι απ’ το σπίτι ή να έχεις χίλιες εξωτερικές δουλειές να κάνεις και να μην μπορείς επειδή έχουν ανοίξει οι ουρανοί. 
Εγώ μιλάω για την άλλη βροχή. Τη βροχούλα. Αυτή που πέφτει διακριτικά χωρίς να σε κάνει μούσκεμα μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα.
 Όταν ψιχαλίζει είναι η καλύτερη στιγμή να μείνεις μέσα, με μουσική, βιβλία και καλή παρέα. Δε χρειάζεται να βρεις μια έξυπνη δικαιολογία για να αποφύγεις το ποτό του Σαββατόβραδου. Βρέχει κι αυτό αρκεί. Μπορείς να μείνεις στον καναπέ σου, με τις χουχουλιάρικες πιτζάμες σου κι αντί για ποτό να πίνεις καυτή σοκολάτα. Βάζεις τη μουσική που σου αρέσει –δεν είσαι υποχρεωμένος να ακούς την κάθε «τελευταία επιτυχία» που παίζει έξω στα μαγαζιά– και δημιουργείς την ιδανική ατμόσφαιρα για αγκαλιές και συζητήσεις.
Όταν βρέχει κι είσαι κλεισμένος στο σπίτι, συνειδητοποιείς πόσες σκέψεις μπορείς να χωρέσεις μέσα σε λίγες μόνο ώρες. Είναι η καλύτερη στιγμή για εσωτερικές αναζητήσεις κι ατελείωτες ώρες διαλόγου με τον πιο σκληρό κριτή: τον εαυτό σου. Μπροστά από ένα αναμμένο τζάκι βρίσκεις την ευκαιρία να ξεκινήσεις την αξιολόγησή σου.
 Πόσα από αυτά που έκανες τα μετάνιωσες, πόσα από αυτά που δεν έκανες τα μετάνιωσες. Δεν ξέρω ποιο είναι το χειρότερο… Ποιοι άξιζαν μια δεύτερη ευκαιρία, ποιοι άξιζαν ένα παραπάνω «σ’ αγαπώ», ποιους έπρεπε να διώξεις μια ώρα αρχύτερα. Είναι η στιγμή της αλήθειας και φταίει η βροχή γι’ αυτό. Γιατί η βροχή, όπως και να το κάνεις, φτιάχνει μια ατμόσφαιρα, δημιουργεί μια επιθυμία για κάθαρση. Το νερό που πέφτει μπορεί, εκτός απ’ την ταράτσα σου, να ξεπλύνει και το μέσα σου.
 Όλες αυτές οι αλήθειες βγαίνουν πιο εύκολα όταν έξω βρέχει κι εσύ βρίσκεσαι μπροστά απ’ τη φωτιά, με την αγαπημένη σου μουσική να παίζει από πίσω και με μόνη συντροφιά τον εαυτό σου. Άντε, άμα είσαι απ’ τους τυχερούς, θα έχεις αγκαλιά και τον τετράποδο φίλο σου, να σου δίνει φιλιά και να ακούει υπομονετικά τις εξομολογήσεις σου. Όλα αυτά δε θα μπορούσες να τα πεις με κάποιον άλλο μπροστά. 
Τις μεγάλες αλήθειες τις παραδεχόμαστε πιο εύκολα στη μοναξιά, παρά παρέα με τους κολλητούς ή τα αδέρφια. 
Η βροχή προσφέρει την απομόνωση που ίσως να φοβόμασταν να διεκδικήσουμε από μόνοι μας. Κι άμα τελειώσει όλος αυτός ο εσωτερικός διάλογος και έξω ακόμα βρέχει, τότε μη σκας. Υπάρχουν πολλά πράγματα να κάνεις ακόμα μέσα στο σπίτι.
Πιο διασκεδαστικά αυτή τη φορά και με λιγότερο απαιτούμενο ψυχικό μόχθο. Βρέχει; Ευκαιρία να διαβάσεις το βιβλίο που έχεις αγοράσει εδώ και καιρό κι όλο το αφήνεις στην άκρη. Ευκαιρία να ξεκινήσεις μία από αυτές τις σειρές για τις οποίες μιλάνε όλοι εδώ και τόσους μήνες. Είναι η κατάλληλη στιγμή για «κάψιμο».
 Τέλος, μπορείς να θέσεις σε εφαρμογή τις μαγειρικές σου ικανότητες και να ετοιμάσεις το αγαπημένο σου φαγητό ή να δοκιμάσεις μια καινούρια συνταγή που σου τράβηξε το ενδιαφέρον. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όσο μεγαλώνουμε, τόσο περισσότερο εκτιμάμε τη βροχή. Όταν ήμασταν πιτσιρίκια, μας χάλαγε τα σχέδια. Βλέπεις, όταν βρέχει δεν μπορείς να βγεις έξω στο διάλειμμα για να συνεχίσεις το κρυφτό-κυνηγητό και στην ώρα της γυμναστικής κάθεσαι μέσα κι ο γυμναστής σάς κάνει κοιλιακούς αντί για ποδόσφαιρο και βόλεϊ. 
Μεγαλώνοντας, όμως, έχουμε ανάγκη από στιγμές απομόνωσης κι οι βροχερές μέρες προσφέρουν απλόχερα αυτή τη δυνατότητα. Είναι οι καλύτερες ευκαιρίες για περισυλλογή. Για να εξελιχθείς χρειάζεται και το νεράκι. Ξέρεις κανένα λουλούδι που να άνθισε χωρίς βροχή;
Share:

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ

> Ελπίζουμε να βασιστούμε σε πιστούς αναγνώστες και όχι σε ακανόνιστες διαφημίσεις. Ευχαριστώ!

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Blog Archive

Recent Posts