2020 ~ katarraktisvillage

Τα Χριστούγεννα τση Φραζεσκίνας, Φολέγανδρος 1950: Κατερίνα Μαρινάκη

Απάνω Μεριά Φολεγάνδρου, δεκαετία 1950, παραμονές Χριστουγέννω. 

Η νεαρή Φραζεσκίνα είχενε μεγάλη χαρά που ηκοντεύγανε κι εφέτι τα Χριστούγεννα κι ας είχανε ποσό δουλειές, που ήπρεπενε να γίνουνε μέχρι την ημέρα του Χριστού. Ματζί με τη μάνα της, την κερα-Κατερίνα, εν καταλαγιούνε καθόλου, είν’ και μεγάλο το σπίτι βλέπεις, στον Ελεήμονα, στο κέντρο του χωριού κι ήπρεπενε να ‘ναι όλντα όπως πρέπει.

 Οι καθαριότητες ξεκινούνε από το Σαραντάμερο, έχουνε να καθαρίσουνε και να γαλαχτίσουνε τα χαμηλντά του σπιτιού και τσι γύροι, που λερώνουνται με τσι σκούπες και τα σκουπίσματα και γαλαχτίντζουνται όλντη την ώρα, γιατί το καλό γαλάχτισμα, μέσα κι όξω σι αυλές και σι θεμωνιές γίνεται για το Πάσκα, που μπαίνει κι η εικόνα τση Παναγιάς σ’ όλντα τα σπίτια. Εν ήτανε όμως μόνου τα του νοικοκεριού, είχανε και τσ’ αγροτικές δουλειές. Ακόμα καλά-καλά εν είχανε τελειώσει με τσ’ ελκιές και πολλές φορές ησυνεχίντζανε και μετά τσι γιορτές.

 Ο πατέρας ση, ο μπαρμπα-Τζαννάκης, είχενε και τα τζευγάρια, αλλά και τσι γέννες τω τζωντανώ. Τα τζα που ηγεννούσανε ήπρεπενε να ‘χουνε πάει σε χωράφι που να’ χει και γκέλες, για να μπούνε τα μικρά ριφάκια και τ’ αρνάκια και ήπρεπενε να πηαίνει δυο φορές την ημέρα, πρωί-βράδυ, ο πατέρας ή ο αδερφός ση για να τα ταΐσουνε, αλλκιώς μοναχά τονε δεν ημπορούσανε να βυζάξουνε από τη μάνα τονε και θα ψοφούσανε.

Την προπαραμονή τω Χριστουγέννω σφάντζουνε το χοίρο τονε, που τονε ταΐντζανε όλντο το χρόνο με τα ποφάγια του σπιτιού και πίτερα. Μεγάλο πανηγύρι ετούτο δα, γλέντι σωστό, η Φραζεσκίνα το περίμενενε πώς και πώς. Από τα χαράματα εκείνη την ημέρα τηνε ξυπνούσανε κάθε χρόνο οι φωνές τω χοίρω.

 Μαντζεύγουντε και σφάντζουνε όλντοι μαντζί με τσι θείοι τση, τα αδέρφκια του πατέρα τση και όλντο το τραβάγιο γίνεται στο λιοτρίβι τονε, το οικογενειακό, από τον πάππου τση. Εκεί δα μέσα, λοιπό, έχουνε όλντες τσι βολές, σφάντζουνε ένα-ένα τσι χοίροι, ένα κάθε φαμίλιας, βράντζουνε νερά στα καζάνια, γεμίντζουνε τσι γάστρες του λιοτριβιού και μαδούνε τα σφαχτά. Ήτανε μαντζεμένες οι ξαδέρφες και οι θείες και με χαρές και γέλια πολεμούνε όλντες μαντζί τ’ άντερα, να καθαριστούνε και να πλυθούνε. Το βράδυ, όλντοι μαντζί πάλι τρώνε και πίνουνε, όσοι νηστεύγουνε τρώνε σαρακοστιανά, αλλά όσοι πασκάντζουνε τρώνε τηανιτό το συκώτι του χοίρου και πίνουνε ντόπιο κρασί. Μετά τη νηστεία του Σαρανταμέρου τονε φαίνεται λουκούμι, αλλά και όλντα τα υπόλοιπα που τοιμάντζουνε οι νοικοκερές με το χοιρνό, όλντα ένα κι ένα είναι!

 Την παραμονή ήπρεπενε να κοπεί ο χοίρος, που τον είχανε φήκει κρεμασμένο να στραγγίσει όλντο το αίμα του. Η Φραζεσκίνα τη χαρά τση, γιατί ήπρεπενε να γυρνά όλντη μέρα από σπίτι σε σπίτι να πηαίνει κρέατα για πεσκέσι σε γιαγιάδες, νονές, στο δάσκαλο του χωριού, αλλά και σι φτωχοί, που εν είχανε δικό τονε χοιρνό.

 Το βράδυ, πριν το σκοτείνιασμα, ήπρεπενε να μπανιαριστούνε και να κοιμηθούνε νωρίς, γιατί κατά τσι τρεις το ξημέρωμα ηθα σηκωθούνε για να πάνε στη λουτρουγιά τω Χριστουγέννω, που κοινωνούνε κιόλας κάθε χρόνο. Παίρνουνε μαντζί τονε και μιαν εικόνα από το εικονοστάσι τονε και τηνε φήνουνε μέχρι την Πρωτοχρονιά στην εκκλησιά, να λουτρουγηθεί κι αυτή και να γυρίσει αγιασμένη στο σπίτι. Αυτή θα κάμει το ποδαρικό, θα τηνε βάλουνε μπροστινή μέσα κι από πίσω όλντοι οι επιδέλοιποι του σπιτιού και τηνε γυρνούνε σ’ όλντα τα δωμάτια, για να ‘χουνε καλή κι αγιασμένη χρονιά.


Ανήμερα τω Χριστουγέννω, με το γύρισμα από την εκκλησιά τα ξημερώματα, τρώνε το βραστό σούπα, με φιδέ δικό τονε, σπιτικό. Βράντζουνε τα κόκκαλα του χοιρνού, που τα ψαχνά του τα βαστούνε για τσ’ άλλες ετοιμασίες. Και τι δεν πολεμούνε! Σύγλινα, λουκάνικα, ντζηλαδιά, χαράματα, ματιές, τίοτις δε φήνουνε να πάει του κάκου. Και πρέπει να βιαστούνε, να τηανίσουνε και λίο συκώτι για το μεσημέρι, που θα ποφάνε και το βραστό και να τοιμαστούνε να πάνε τ’ απόγεμα και στην Παναγιά στο Νησί, που γιορτάντζει. 

Τ’ άντερα του χοίρου τα κάνουνε λιαστά και τα τρώνε τηανητά μ’ αυγά, ακόμα και το αίμα που τρέχει από το λνταιμό του, μετά το σφάξιμο, το μαντζεύγουνε σε μια λεκάνη, αυτό πήτζει σε λιγάκι, το τηανίντζουνε κι είναι σα συκώτι τηανητό. Μα και τη φούσκα του τηνε φουσκώνουνε και την κάνουνε μπάλα, για να παίντζουνε τα παιδιά, που τι παιχνίδια άλλντα να ‘χανε; 

H Φραζεσκίνα σκέβγεται τη χαρά του αδερφού τση, για κάτι τέτοιοι μποναμάδες και γελά μοναχιά! Η μέρα του Χριστού, λοιπό, είναι από τσι πιο δύσκολες, πρέπει να γίνουνε όλντα για να μη χαλάσουνε, τρίτη μέρα πια που ο χοίρος έχει σφαχτεί.  Για τα σύγλινα μάνα και κόρη κόβγουνε το χοιρνό μικρά κομματάκια, τα βάνουνε μες στο χαρανί, τα αλατίντζουνε, τονε ρίχτουνε πιπέρι και τ’ άλλντα μπαχαρικά και τα φήνουνε να μαερευτούνε καλά, να τηανιστούνε μες στη γλίνα τονε. Φκιάχνουνε ποσά, γιατί τα βαστούνε μέχρι τα τέλη τσ’ Αποκριάς και τα τρώνε μαζί μ’ ένα σωρό φαγιά για ξενόστισμα. 

Τα θες τηανητά μ’ αυγά, τα θες σάρτσα τω μακαρονιώ, με μπελτέδες που ηφκιάχνανε ποσά το καλοκαίρι ή τα θες -το αγαπημένο τση Φραζεσκίνας- με πατάτες τηανητές και χόρτα βραστά, ραδίκια, γαλατσίδες, τσόχοι, αλιβάρβαροι, ό,τι ηβρίσκανε, με μπόλικο λεμόνι και ψωμί ψημένο στη φουφού. Άμα, λοιπό, τοιμαστούνε όλντα τα σύγλινα τα βάνουνε σε βάντζα, ρίχτουνε κι άλλντα μπαχαρικά, πιπέρι, μπαχάρι και κανέλντα κοπανισμένη και τα φήνουνε να πήξει η γλίνα τονε κι έτσι δα να μη χαλούνε. 

Απ’ όλντες τσι διαδικασίες του χοιρνού τση Φραζεσκίνας τση ρέσει πιο πολύ να βλέπει πώς κόβγει η μάνα τση το γκιμά, για λουκάνικα, για γιουβαρλάκια ή για κεφτέδες. Εκείνοι οι κεφτέδες! Τραγανοί-τραγανοί και καλοτηανισμένοι, λες και τση φωνάντζανε σκεπασμένοι μες στη λεκάνη κι όλο ήρπανε κι από κανένα στα κρυφά! Η μάνα τση τσ’ ήβανενε μέσα στη γκάμαρή τση, σε μέρος δροσερό, αν και με τέτοιο μπανιγιέρι όλντα μέσα στο σπίτι ηκουνιούντανε! 

Πού να βρεθεί η τζέστη; Τα γιουβαρλάκια ήπρεπενε να τα μαερέψουνε κι εκείνα γλήορα, να μη βρωμέσει ο κιμάς, κι ήπρεπενε και να τα φάνε μέσα σε μια δυο μέρες, γιατί ε βαστούνε τέτοια φαγιά για πολντύ, είναι πίντζηλα, όσο κρύο κι αν ήκανενε. Για να κόψει, λοιπό, το γκιμά που ηλέαμε, η κερά-Κατερίνα παίρνει δυο μαχαίρια καλοκονισμένα και πάνω στο πλαστήρι τση κόβγει το κρέας ψιλό-ψιλό, όσο πιο μικρά κομματάκια μπορεί, δουλεύγοντας τα μαχαίρια παράλληλα και αντίθετα το ένα από τ’ άλλντο, το ένα δεξιά, τ’ άλλντο αριστερά. 

Για να κάμει τα λουκάνικα βάνει σε μια μεγάλη λεκάνη το γκιμά, ρίχτει μέσα λίο κρασί, γλυκάδι, αλάτι και κοπανισμένα μπαχαρικά, τ’ ανακατεύγει καλά και γεμίντζει τ’ άντερα του χοίρου με μια μικρή πύργια, με φαρδύ στόμα. Τα δένει με σπάγγο κάθε μιαν απιθαμή, για να ξεχωρίντζουνε τα λουκάνικα και μετά η Φραζεσκίνα τηνε βοηθά, τα περνούνε σε καλάμι και τα κρεμνούνε στον ήλιο για να τρέξουνε τα τζουμιά τονε και να στεγνώσουνε. 

Τα επιδέλοιπα άντερα και τη γκοιλιά του χοίρου τα γεμίντζουνε με ρύντζι, κρομμύδι, κουδούμεντο, κοπανισμένα μπαχαρικά και σταφίδες και τα κάνουνε ματιές, που τσι βράντζουνε κι ύστερις τσι τηανίντζουνε με γλίνα. Φαΐ τρέλντα, που τελευταία φορά το τρώανε πια στα τέλη τσ’Αποκριάς. Κάτω-κάτω στο τσικάλι, που τα βάνουνε με αλάτι για να μη χαλάσουνε -κι η τελευταία που βγαίνει κάθε χρόνο-, είναι η κοιλιά του χοίρου.

Κάνουνε και τη ντζηλαδιά, βράντζουνε τη γκεφαλή του χοίρου και μετά τηνε ξεψαχνίντζουνε και μοιράντζουνε τα ψαχνά τση σε κουπάκια γάστρινα κι εμαγιέ. Αποπάνω τονε ρίχτουνε, να τα σκεπάσει καλά, το τζήλο, το τζουμί που ήβρασενε η κεφαλή με μπόλικα μυρωδικά, γλυκάδι και λεμονάκι, αλλά και μπόλικια τζαφορά, για να του δώκει ωραίο κίτρινο χρώμα. Το πιο καλό κομμάτι τσι ντζηλαδιάς, που ηκυνήανε πάντα η Φραζεσκίνα, ήτανε τ’ αυτί του χοίρου, τραγανό-τραγανό και νόστιμο!

Πολντύ νόστιμα είναι και τα χαράματα, που γίνουνται με μεγάλα κομμάτια από το πετσί του χοίρου με όλντο του το λίπος και λία μόνου ψαχνά απάνω του. Τα χαράντζουνε και τα βάνουνε σε κουρούπια, στρώσες-στρώσες με χοντρό αλάτι, που το μαντζεύγουνε το καλοκαίρι από τσ’ αλατσαριές και βαστούνε κει δα μέσα ως το Πάσκα. Κάτω-κάτω στο κουρούπι βάνουνε την ουρά του χοίρου. 

Άμα θένε να τα μαερέψουνε τα βάνουνε αποβραδίς στο νερό να ξαρμυρίσουνε και τα τηανίντζουνε με κρομμύδια ή άλλντη φορά πάλι τα κάνουνε γιαχνί με πατάτες ή με πιλάφι ή με μακαρόνια ματσάτα. Το καλό τση όμως τση Φραζεσκίνας είναι άμα περνούν το χάραμα στη σούβλα και το ψήνουνε πάνω στα κάρβουνα τση παροστριάς. Λειώνει τσιδά το πολντύ  πάχος του και γίνεται λουκούμι.

Μέρες πολεμούνε με τα χοιρνά και εν τελεύγουνε! Κάνουνε και γλίνα για να νοστιμίντζουνε τα φαγιά και τα γλυκά -βουτύρατα άλλντα βλέπεις εν είχανε-, αλλά τηνε τρώνε και στο ψωμί τονε, κάνουνε τσιαρίδες -τα ψιλά κομμάτια του τηανισμένου πάχους που πομένουνε μες στο τηάνι, άμα πάρουνε τη γλίνα-, ακόμα και χοιρομέρια καπνιστά κάνουνε, που τα πηαίνουνε στη θάλασσα ύστερις να τα πλύνουνε να τονε φει η κάπνα.

Εκεί όμως που η Φραζεσκίνα παίρνει το πάνω χέρι στην κουζίνα είναι τα γλυκά. Βέβαια, για τα Χριστούγεννα με τσι τόσες δουλειές, εν ηπρολάβενενε κανείς να κάμει πολλντά πράματα, αλλά για την Πρωτοχρονιά πολεμά μέχρι την παραμονή. Και τι εν κάνει. Μπουρεκάκια, μακαρόνες, ξεροτήανα, κουλντούρες με πολλντά σκέδια και στρινάκια, που τα δίνουνε πεσκέσι σι μικροί, μέρες που ‘ναι. 

Για τα μπουρεκάκια η Φραζεσκίνα ανεί φύλλντο ψιλό-ψιλό, το κόβγει στρογγυλό με τροχουδάκι και μ’ ένα μεγάλο ποτήρι ή πιατάκι για οδηγό, γεμίντζει το δισκάκι με καρύδια, αμύγδαλα, μυρωδικά και μέλι, τα κλείνει και τα κολλντά καλά να μην ανοίουνε. Άμα ψηθούνε τονε βάνει απόξω ζάχαρη κοπανισμένη. 

Για τσι μακαρόνες πάλι κάνει μια τζύμη σαν τα μελομακάρονα, τηνε δουλεύγει να γίνει σαν κορδόνι, τηνε κόβγει σε κομμάτια, τηνε κυλά πάνω σ’ ένα πιατάκι με ξόμπλια για να ‘χει σκέδια και τηνε τηανίντζει. Με μπόλικο μέλι και σισάμι είναι το μόνο γλυκό που υπάρχει σε όλντα τα σπίτια και για του Χριστού και βέβαια για την Πρωτοχρονιά. Πρέπει βλέπεις να τα ‘χουνε όλντα μπόλικα και για τσι επισκέψες, αλλά και για τσι καλαντάρηδες, που βγαίνουνε αργά το βράδυ την παραμονή τση Πρωτοχρονιάς  και γυρνούνε σπίτι-σπίτι με βγιολγκιά και τσαμπούνες.

 Άμα τελέψουνε τα κάλαντα λένε και ρίμες για τσι νοικοκυραίοι και κείνοι τονε δίνουνε λεφτά και τσι τρατέρουνε μεντζέδες, κρασί και κουλντούρες, που τσι περνούνε με σπάγγο στο χέρι ή στο λταιμό τονε. Άμα ε λιβάρουνε να τα πούνε σ’ όλντα τα σπίτια αποβραδίς πηαίνουνε και την άλλντη μέρα. Τα Χριστούγεννα επά στο χωριό μας ε λένε κάλαντα, γιατί είναι όλντοι κουρασμένοι με τα σφαχτά και τσι ετοιμασίες. Μα τσι Πρωτοχρονιάς, που ‘ναι ντόπια και πολλντά, σαν τα Φωτοκάλαντα, εν υπάρχει σπίτι που να πομείνει χωρίς να τα κούσει.

Βασίλη από πού έρχεσαι και δε μας καταδέχεσαι

κι από πούθε κατεβαίνεις και δε μασε συντυχαίνεις.

----------

Κάτσε να φας κάτσε να πιείς, κάτσε τα πάθη σου να πεις,

κάτσε να τραγουδήσεις και να μας καλοκαρδίσεις.

----------

Κι απάνω στο παράθυρο γαρουφαλλάκι πράσινο,

κάθεται μια περιστέρα και του χρόνου τέτοια μέρα.

---------

Τούτα δα σας λέμε μόνου καλά να ‘στε και του χρόνου,

καλά να ‘στε και του χρόνου τούτα δα σας λέμε μόνου.

 

 

 Κατερίνα Μαρινάκη : Δημοσιογράφος - Λαογράφος (Msc)


Γλωσσάρι

αλατσαριές = αλατότοποι

βγιολγκιά = βιολιά

γαλάχτισμα = άσπρισμα με ασβέστη

γάστρες = οι μεγάλες πήλινες λεκάνες του λιοτριβιού, σαν κομμένα κουρούπια, με 2 «αυτιά» για να μεταφέρονται εύκολα

γκέλες = μικρά μαντράκια για τα νεογέννητα ζώα, που υπήρχαν σε συγκεκριμένα χωράφια κάθε αγρότη

γλυκάδι = ξύδι

γύροι = η ασβεστωμένη γραμμή που χωρίζει τον τοίχο από το τσιμεντένιο πάτωμα, την πάτωση

επιδέλοιποι = υπόλοιποι

θεμωνιές = το αγροτικό σπίτι με όλα τα βοηθητικά του κτίσματα

καταλαγιούνε = καταλαγιάζουν

κουδούμεντο = μαϊντανός

κουλντούρες = κουλούρες, στρογγυλού σχήματος μεγάλα κουλούρια με σουσάμι και γλυκάνισο, απαραίτητα για το πρωινό των Φολεγανδρίων

κουρούπια, λεκάνες = πήλινα οικιακά σκεύη

λιβάρουνε = προλάβουνε

λουτρουγιά = λειτουργία

μακαρόνες = είδος τηγανητών μελομακάρονων

ματιές = γεμιστά έντερα

ματσάτα = χειροποίητα φρέσκα μακαρόνια, σαν λαζανάκι

μπανιγιέρης = αέρας που μπαίνει από παντού

ντζηλαδιά = πηχτή με χοιροκεφαλή

πάει του κάκου = πάει χαμένο

παροστριά = τζάκι για το μαγείρεμα

πασκάντζουνε = τρώνε πασχαλινά φαγητά

πίντζηλα = ευαίσθητα, εύθραυστα

πίτερα = πίτουρα, ζωοτροφή

πλαστήρι = ξύλινη επιφάνεια για το άνοιγμα φύλλου

πολεμούνε = ασχολούνται, κάνουν

ποσά = μεγάλες ποσότητες

πύργια = χωνί

ρίμες = είδος μαντινάδων

στρινάκια = κουλούρια -παραλλαγή της κουλούρας- σε διάφορα σχέδια, που τα έδιναν ως δώρο τις γιορτινές ημέρες π.χ. οι νονές στα βαφτιστήρια τους

τζαφορά = ζαφορά, κρόκος, σαφράν

τζευγάρι = όργωμα

τζωντανά, τζα = ζώα

τραβάγιο = πολλές δουλειές

τρατέρουνε = κερνούν

εφέτι = φέτος

φούσκα = ουροδόχος κύστη

χαράματα = παστό χοιρινό

 Υ.Γ Μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα μας και να κοινοποιήσετε το άρθρο ε!!

Share:

Αγιορείτικα Χριστούγεννα στο Περιβόλι της Παναγιάς

Ο αέρας φυσά μανιασμένα, τα κύματα βουνό, από τα παράθυρα φαίνονται μόνο τα αναμμένα κεριά. Τα αγιορείτικα Χριστούγεννα στο Περιβόλι της Παναγιάς είναι μυστηριακά. Όπως και η ιερότητα του τόπου. Και αυτό τον ασκητικό τόπο και την αγέρωχη δύναμη του τίμησε ο Πατέρας Επιφάνιος Μυλοποταμινός με τη μαγειρική του.


Κάθε φορά που του μιλούσες εξηγούσε παθιασμένα για τα μυρωδικά που έπρεπε να έχει κάθε φαγητό για να είναι νόστιμο. Ιερή λέξη για τον Πατέρα Επιφάνιο.

Ιερή όσο και η κουζίνα του. Μια κουζίνα λιτή, αυστηρή και περήφανη. Συνυφασμένη με τη δωρική αγιορείτικη γη που τα έχει όλα αλλά με μέτρο.

Και η αγιορείτικη μαγειρική έχει βαθιές ρίζες. Στην αρχαία γη που πατά, τα βυζαντινά

χρυσόβουλα που φυλά τις βιβλιοθήκες, την ιστορία των ασκητών που έχουν ριζώσει στα βράχια. Μια κουζίνα γηγενής και γήινη. Ανθεκτική και αγέρωχη. Μόνο με ό,τι δίνει η γη.

Και ο Επιφάνιος πίστευε ότι αυτή η κουζίνα πρέπει να είναι εξωστρεφής, να ανήκει στους ανθρώπους.

Και κάθε φορά που έβαζε τα τσουκάλια του στη φωτιά δεν μετρούσε για πόσους μαγείρευε.

Ανοίξτε το σπίτι σας, καλέστε τους φίλους σας, μαγειρέψτε μαζί, στρώστε το τραπέζι, πιείτε κρασί και χαρείτε μαζί…». Έτσι έλεγε ο πάτερ Επιφάνιος..... Ισως καλέ μου πατερούλι να γίνει και αυτό στο μέλλον γιατί τώρα είναι δύσκολα τα πράγματα.


Ταχινόσουπα με σελινόριζα (Μονή Αγίου Παύλου)

Βράζετε 1 σελινόριζα ψιλοκομμένη με 2 κρεμμύδια ξηρά, ψιλοκομμένα και 2-3 πατάτες μικρές, ψιλοκομμένες. Όταν μισοβράσουν, ρίχνετε 100-150 γρ. ρύζι γλασέ. Όταν είναι έτοιμη χτυπάτε 2 κουτ. σούπας ταχίνι με το χυμό 2 λεμονιών, και ρίχνετε στη κατσαρόλα. Αφήνετε να πάρει δύο-τρεις βράσεις και αποσύρετε.
Και άλλες συνταγές του Πατέρα Ειφ΄νιου στο olivemagazine
Share:

Τα κάλαντα των εκπαιδευτικών

                                            Να τα πούμε;

Καλήν εσπέρα μαθητές

μαμάδες και μπαμπάδες

μπροστά σας υποκλίνομαι

και κάνω τεμενάδες!

Θαυμάζω πώς αντέξατε

τέτοια διδασκαλία

‘’-Δε σας ακούω βρε παιδιά!’’

‘’-Ούτε κι εμείς κυρία!’’

Ντύνομαι και στολίζομαι

Τακτοποιώ το φόντο

μα όλες μου οι προσπάθειες

πάνε ξανά στον βρόντο!

Ψηφιακά τις γνώσεις μου

εμπλούτισα βιαίως

με τα καμώματα αυτά

της Νίκης Κεραμέως

με ζήλο έμαθα κι εγώ

πώς να διαμοιράζω

μα μοναχός απέμεινα

‘’μ’ ακούτε;’’ Να φωνάζω

Αυτά που προετοίμασα

να μην μπορώ να δείξω

Το share δεν αποκρίνεται

όσο κι αν το πατήσω

Στην τάξη μπαινοβγαίνετε

κέντρο διερχομένων

μην είστε απαισιόδοξοι

νικά ο επιμένων

εν τέλει δε βοήθησαν

μάσκες και παγουρίνα

που μοίρασε η υπουργός

σ’ αυτή την καραντίνα

Του κόσμου τα ευτράπελα

μπορώ ν’ απαριθμήσω

μα προτιμώ τα κάλαντα

με μια ευχή να κλείσω

Από καρδιάς σας εύχομαι

υγεία κι ευτυχία

του χρόνου ν’ ανταμώσουμε

και πάλι στα σχολεία!

Να βγούμε να γλεντήσουμε

σφιχτά ν΄ αγκαλιαστούμε

τις μάσκες να πετάξουμε

χαμόγελα να δούμε

Από μια φίλη εκπαιδευτικό!

Share:

Είναι στιγμές ...


Είναι στιγμές ...

Από τη μία το δέντρο στολισμένο και τα λαμπάκια να αναβοσβήνουν κι από την άλλη να ακούς για νεκρούς, διασωληνωμένους και κρούσματα.

Να θέλεις να χαρείς και να σου κρατάει ένα χέρι την καρδιά.

Να θέλεις να νιώσεις την μεγάλη εορτή πού πλησιάζει και να βλέπεις γύρω σου φοβισμένα μάτια.

Να προσποιείσαι πώς είσαι χαρούμενος και αισιόδοξος.

Αλλά η αλήθεια είναι πώς κανείς δεν είναι.

‘Αν δεν τελειώσει όλο αυτό πού έχει περικυκλώσει όλους μας κανείς δεν μπορεί να πει πώς είναι ασφαλής.
Από τη μία ο εγκλεισμός και από την άλλη τα Χριστούγεννα .

Χριστούγεννα όμως και εγκλεισμός δεν πάνε μαζί.

Χριστούγεννα και κοινωνική αποστασιοποίηση δεν γίνεται.

Γιατί όσο καλή και ασφαλής κι αν είναι η σιγουριά του σπιτιού μας είναι Χριστούγεννα.
Χριστούγεννα σημαίνει Χριστός αγάπη, αγκαλιές και γέλια

Φέτος αυτές οι γιορτές για τους περισσότερους από εμάς θα είναι διαφορετικές. 

‘Ας ευχηθούμε πώς τα πράγματα θα αλλάξουν και πώς αργά ή γρήγορα η ανθρωπότητα θα ξαναβρεί τους ρυθμούς της και τις μικρές καθημερινές απολαύσεις της.


Δεν ήταν η πιο τυχερή χρονιά για όλους μας. 

Έχοντας κατά νου ότι πλησιάζει η εορταστική σεζόν, θα ήθελα να ευχηθώ σε εσάς και την οικογένειά σας καλά Χριστούγεννα. 

Ελπίζω το έτος 2021 να σας φέρει πολλές νέες εμπνεύσεις, στόχους και επιτεύγματα. 

Σας εύχομαι να είστε ευτυχισμένοι και υγιείς όλο το χρόνο.

Αστέριος Σαλτζίδης Owner του www.katarraktisvillage.com


Share:

ΩΣ ΤΟΝ ΑΪ-ΒΑΣΙΛΗ: Χριστουγεννιάτικο παραμύθι Ν8

       Μια νύχτα γιορτινή, σε ένα μικρό νησί...


-Πείτε μου, αγόρια μου, τι θέλετε να σας φέρει ο Άγιος Βασίλης;

-Μπαμπά, εγώ θέλω ένα μεγάλο δέντρο!

-Εγώ θέλω πολλά, λαμπερά στολίδια. Εσύ, μπαμπά, τι θέλεις;

-Εγώ θα ήθελα... να στολίσουμε το δέντρο μαζί!

      Και ποιος δεν ήθελε! Όμως, ο μπαμπάς δεν ήταν στο νησί, αλλά σε ένα καράβι στην άλλη άκρη της γης. «Έτσι δουλεύουν μερικοί μπαμπάδες, είναι ναυτικοί», έλεγε η μαμά.

      Τα αγόρια ευχήθηκαν να είχαν ένα δέντρο τόσο ψηλό που, αν σκαρφάλωνες σε αυτό, να έφτανες στον Αϊ-Βασίλη και να ζητούσες ό,τι ήθελες! Τόσο λαμπερό, που να το έβλεπε ο μπαμπάς, όπου κι αν βρισκόταν.

      Το πρωί των Χριστουγέννων βρήκαν στο σαλόνι ένα μικρό δεντράκι κι ένα γράμμα από τον Αϊ-Βασίλη!

«Καλά μου παιδάκια, το δεντράκι, που σας έκανα δώρο, μεγαλώνει με ΑΓΑΠΗ! Κάθε φορά που σκέφτεστε κάποιον με αγάπη, το δέντρο θα ψηλώνει. Ποιος ξέρει πόσο ψηλά θα φτάσει;

Στολίδια λαμπερά θα γίνουν οι ελπίδες σας. Κάθε ευχή σας θα λαμποκοπάει σαν αστέρι».

      Το δέντρο ψήλωνε... και ψήλωνε κι έγινε τόσο μεγάλο που, αν ήθελε, ο Αϊ-Βασίλης θα μπορούσε να κατέβει κάνοντας τσουλήθρα στα κλαδιά του! Έγινε τόσο λαμπερό, όπως η λαχτάρα των παιδιών να έχουν τον μπαμπά στο σπίτι την Πρωτοχρονιά! Τόσο μαγικό, που ο εκείνος μπορούσε να το δει και να νιώσει ότι τον αγαπούν! Δεν ένιωθε πια τόσο μόνος.

     Εκείνη την Πρωτοχρονιά ήταν λες και πραγματοποιήθηκαν όλες οι ευχές.

Χμμμμ όλες; Η καλύτερη ευχή έμεινε για αργότερα...

       Ένα χρόνο μετά, τα παιδιά δε χρειάζονταν κανένα πελώριο δέντρο για να δείξουν την αγάπη τους. Γιατί το στόλιζαν όλοι μαζί στο σπίτι!  

     Όμως, αν κοιτούσαν έξω, στον ουρανό μπορούσαν να δουν χιλιάδες θεόρατα, στολισμένα δέντρα, που έστελναν αγάπη στα καράβια όλης της γης!

Ολγα Κουση εκπαιδευτικός

Υ.Γ Μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα μας και να κοινοποιήσετε το άρθρο ε!!
Share:

Θυμάμαι πάντα την 24η Δεκεμβρίου: Χριστουγεννιάτικη Ιστορία Ν7


Θ
υμάμαι πάντα την 24η Δεκεμβρίου..Κάθε χρόνο ήταν η ίδια. Ξυπνούσαμε νωρίς, μαζευόμασταν όλη η οικογένεια μπροστά στο τζάκι και τρώγαμε πρωινό. 
Μοσχομύριζε ζυμάρι παντού. Ωτία, πιροσκί και γιοχάδες με τυρί ,που άχνιζαν και γαργαλούσαν τις μύτες μας! 
Ακούγαμε τραγούδια και τις αφηγήσεις των γονιών και των παππούδων μας.
 Αργότερα, συναντιόμασταν με τους φίλους μας για παιχνίδι και βόλτα. Κάποιοι είχαν ξεκινήσει από νωρίς τις επισκέψεις σε σπίτια φίλων και συγγενών.
 Γύρω στο μεσημέρι βάζαμε τα καλά και ζεστά μας ρούχα και ετοιμαζόμασταν για την πιό ωραία ασχολία των ημερών εκείνων. 
Τα κάλαντα. "Χριστός 'γεννέθεν, χαρά 'σον κόσμον.." Ξεκινούσαμε με το φως του ήλιου και μας έβρισκε το "φέγγον". 
Επισκεπτόμασταν κάθε φιλικό και μη, σπιτικό. Συντροφιά μας η ποντιακή λύρα, το νταούλι και ένα καράβι στολισμένο που έριχνε ο καθένας τον όβολό του,ότι μπορούσε και διέθετε.
 Τα χρήματα που συγκεντρώναμε τα διαθέταμε στον Σύλλογο μας, για τις ανάγκες και το φιλανθρωπικό έργο του. Πληθώρα τα κεράσματα και τα γλυκά. Μελομακάρονα, κουραμπιέδες,δίπλες και σοκολατάκια. 
Οι τσέπες μας ήταν γεμάτες καραμέλες και λιχουδιές. Γέλια, φωνές, μουσική και χαρούμενα πρόσωπα. 

Οι ώρες περνούσαν χωρίς να το καταλάβουμε. Δεν υπήρχε κούραση, παρά μόνο πολλή διάθεση και αστείρευτη ενέργεια. 
Ο κάθε σπιτονοικοκύρης μας άνοιγε το σπίτι του και την καρδιά του.
 Μοιραζόταν μαζί μας τη χαρά του, φυσικά και τον χορό που στήναμε(όπου μας επιτρεπόταν). 

Οι καρδιές όλων μας χτυπούσαν δυνατά. Δεν θέλαμε να τελειώσει η ημέρα. Κι όμως τελείωνε.. αλλά δίναμε το ραντεβού μας στα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς! 
Γεμάτη αναμνήσεις και ευχάριστες νότες των παιδικών στιγμών τις ημέρες των Χριστουγέννων, εύχομαι "Χρόνια πολλά και καλά και του χρόνου'''

Ειρήνη βαρυτιμιάδη

Υ.Γ Μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα μας και να κοινοποιήσετε το άρθρο ε!!
Share:

🎁 X-Mas Δώρα - Χριστουγεννιάτικος Διαγωνισμός !!

Είμαστε αισίως στον τελευταίο μήνα μίας παράξενης χρονιάς. Η προσοχή μας έχει στραφεί στις προετοιμασίες για την έλευση των Χριστουγέννων.
 Οι φετινές γιορτές διαφέρουν από όλες όσες είχαμε ζήσει μέχρι σήμερα, όμως θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να τις απολαύσουμε.
 Και το πρώτο βήμα που αξίζει να κάνουμε προς αυτή την κατεύθυνση, είναι να διακοσμήσουμε το σπίτι μας, ώστε να το μεταμορφώσουμε σε ένα ζεστό, χριστουγεννιάτικο «καταφύγιο».

Αυτές τις γιορτές εμείς δεν θα σας αφήσουμε έτσι!
Θα σας εμπλουτίσουμε με γιορτινές «πινελιές» που θα σας φτιάξουν τη διάθεση και θα φέρουν έναν «αέρα» αισιοδοξίας στην καθημερινότητά σας.
Θα υπάρξει ένας  τυχερός  ο οποίος θα κερδίσει ένα φόρεμα, ένα κόσμημα και ένα μακιγιάζ προσώπου!  
 

Θέλεις να κερδίσεις ένα φόρεμα, ένα κόσμημα (Σκουλαρίκια) και ένα μακιγιάζ προσώπου!  ;

Για να πάρετε μέρος στο διαγωνισμό, επισκεφτείτε τον παρακάτω σύνδεσμο

 



Καλή επιτυχία σε όλους τους διαγωνιζόμενους !!!

 - Το φόρεμα είναι προσφορά από: το Regenere 1η πάροδος Απλωταριάς 66 Χίος

- Τα σκουλαρίκια είναι προσφορά από τo:  Maria's Handmade Νένητα Χίος

- Το Μακιγιάζ είναι: Έκπληξη!! by chiquita!!

Υ.Γ Το φόρεμα και τα σκουλαρίκια είναι αυτά στην φωτογραφία

Σημείωση: εάν ο Νικητής είναι εκτός Χίου Θα παραλάβει μόνο το φόρεμα και το κόσμημα


Ο διαγωνισμός μας λήγει τη Δευτέρα 28/12/2020 στις 12.00μμ. Ο τυχερός  θα ανακοινωθεί την Τρίτη 29/12/2020 στις 14.00 τόσο σε Instagram και Facebbook με σχόλιο σε αυτή́ τη δημοσίευση.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

Share:

Μια χρονιά "ποίημα" Επαγγελματίας εστίασης, Πατέρας 2 ανηλίκων παιδιών.

 Εντάξει δεν περιμέναμε να γίνει κάνα θαύμα,

μα ούτε ότι θα άφηνες τόσο μεγάλο τραύμα.

Εμείς πανηγυρίζαμε στις απαρχές του χρόνου, με κουραμπιέδες και κρασιά και άγνοια του πόνου.
Μια νέα αρρώστια βλέπαμε εκεί μακρυά στην Κίνα, μα σημασία δεν δίναμε με τούτα και με κείνα.
Και πριν το καταλάβουμε τι γίνονταν εκεί,
κακά μαντάτα ήρθανε απ' την Αμερική.
Ένας μεγάλος αθλητής, αστέρι του NBA, με ένα ελικόπτερο έπεσε και ο κόσμος όλος κλαίει.
Μέσα στο πρώτο τρίμηνο μας στείλανε τα ΜΑΤ, κάποιοι νησιώτες από εμάς κατέληξαν στο ΚΑΤ.
Στην Λέσβο ήταν τυχεροί, αλλά εδώ στην Χίο, το ξύλο το εφαγανε μεσ'το ξενοδοχείο.
Και πάνω που τελειώσανε αυτά και λέμε εντάξει, ήρθανε κρούσματα και εδώ και μπήκαμε σε τάξη.
10 κιλά επηραμε και ήμασταν όλοι ντάουν στους 3 μήνες που κράτησε το πρώτο το λοκνταουν.
Τα πράγματα φαίνονταν καλά μέσα στο καλοκαίρι, κανείς δεν φανταζότανε το κρύο τι θα φέρει.
Επισκέπτες το νησί δεν είχε ούτε για δείγμα
και οι επιχειρήσεις δέχτηκαν σαφώς μεγάλο πλήγμα.
Τα σχολειά μας άνοιξαν με όλες τις προφυλάξεις, μόνο με μάσκες μαθητές μπήκανε μεσ'τις τάξεις.
Οι παρελάσεις κόπηκαν και όλες οι γιορτές,
οι βόλτες μας εμείνανε μα χάθηκαν και αυτές.
Απάνω που συνηθίσαμε και τούτη την κοτρόνα, έφυγε και άλλος αθλητής, ο Ντιέγκο Μαραντόνα.
Χωρίς παππούδες και γονείς, χωρίς λεφτά στην άκρη, φτάσαμε στον Δεκέμβριο να κλαίμε μαύρο δάκρυ.Εκατοντάδες οι νεκροί από τον νέο Ιό,
Χιλιάδες και τα κρούσματα χωρίς ένα εμβόλιο.
Και τώρα στα τελειώματα μας ήρθε νέο φρούτο,
Σαφώς δεν ξαφνιάστηκαμε βεβαίως και με τούτο, όλοι λέει ψωνίζουμε στο εξής με click away, αλλά εγώ σου λέω '20: "Take the high way"
Και αντί να αναρωτιόμαστε:
Πώς θα αγοράσουμε τα δώρα στα παιδιά και πώς θα πούνε κάλαντα για την Πρωτοχρονιά.
Ας ψάξουμε όλοι λίγο πιο βαθιά και μέσα στην ψυχή, γιατί δεν γίνονται όλα για αναψυχή.
Γιώργος Θωμάς
Κάτοικος Χίου
Επαγγελματίας εστίασης
Έμπορος
Πατέρας 2 ανηλίκων παιδιών.
Share:

Κουλουράκια μαστίχας με σουσάμι της κ Δέσποινας!

Θα μου πείτε πρωϊνιάτικα! Ε ναι, τώρα που ο καιρός είναι χειμωνιάτικος έχουμε για εσάς λαχταριστά κουλουράκια. 

Φτιάξτε τα παραδοσιακά κουλουράκια μαστίχας, συνταγή της κ Δέσποινας!  θα με θυμηθείτε. 
Λοιπόν , υλικά
Μισό κιλό αλεύρι, 50 γρ μάγια, μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο, μισό φλιτζάνι ζάχαρη, λίγο αλάτι, σουσάμι όσο θέλετε, όσο μαστίχα θέλετε για απαλή η δυνατή γεύση, και λίγο ούζο

Εκτέλεση:
Εαν δεν έχουμε μαστίχα σκόνη, χτυπάμε τα κομματάκια μαστίχας στο γουδί με μία κουταλιά ζάχαρη και την χτυπάμε μέχρι να γίνει σκόνη.
Σε μια λεκάνη ρίχνουμε το αλεύρι με το ελαιόλαδο και ανακατεύουμε καλά με μία κουτάλα.

Ρίχνουμε το ούζο, τη μαστίχα, ζάχαρη, αλάτι και τέλος τη μαγιά.
Την μαγιά την έχουμε διαλύσει πρώτα σε χλιαρό νερό.

Ρίχνουμε λίγο χλιαρό νερό και αρχίζουμε να ζυμώνουμε τη ζύμη με το χέρι μας.'

Η ζύμη είναι έτοιμη εάν δεν κολλάει στα χέρια μας!

Κόβουμε κομμάτια ζύμης και αρχίζουμε να πλάθουμε τα κουλούρια επάνω στο σουσάμι, η ρίχνουμε το σουσάμι μετά από πάνω, ότι θέλετε! τα αφήνουμε να φουσκώσουν και ψήνουμε σε μέτριο φούρνο στους 200 βαθμούς.

Υ.Γ μετά θυμήθηκα ότι μου είχε πει φρέσκια μαγιά!! εγώ έβαλα ότι βρήκα στο ντουλάπι μια χαρά ήταν!!
Υ.Γ 2 επειδή δεν είμαι και του ούζου, έβαλα τσίπουρο!  μια χαρά ήταν!! ξανά λέω!!

Αυτούς τους σκούφους που τους πουλάνε να πάω να πάρω; ξέρετε;; Τους χρυσούς εεεεε


Share:

Τα Χριστούγεννα του κυρίου Χ. - Χριστουγεννιάτικο παραμύθι για μεγάλους

 Στη μεγάλη πόλη τα Χριστούγεννα έρχονταν κάθε χρόνο και δεν ήταν τίποτε άλλο από μια συνήθεια για ψώνια ,ετοιμασίες ,ανταλλαγές δώρων και επισκέψεων και τυπικές συναθροίσεις. 

Ο Χ. ήξερε πως τα Χριστούγεννα θα φορτωνόταν περισσότερη εργασία για να καλύψει τις μέρες των διακοπών .Έτσι τα μισούσε τα Χριστούγεννα. 

Μισούσε οτιδήποτε του τα θύμιζε. Μισούσε τους άλλους που χαίρονταν με αυτά .Μισούσε τα ζαχαροπλαστεία με τα γλυκά ,τα καταστήματα με τα δώρα ,τα παιχνιδάδικα γεμάτα παιδιά, τους ολόφωτους δρόμους.

 Τα Χριστούγεννα θα έρχονταν όπως πάντα και θα τον γέμιζαν υποχρεώσεις. Χωρίς λόγο .Έτσι έλεγε. Χωρίς αιτία .

Τα μόνα παιδιά που δέχονταν να του πουν τα κάλαντα  ήταν τα ανίψια του κι αυτό για να τελειώνει γρήγορα με τα δώρα τους .Τους τα έδινε αντί για χρήματα. Η πόρτα του στα άλλα παιδιά της γειτονιάς παρέμενε σφαλιστή .

Παραμονή Χριστουγέννων φέτος …και τίποτα δεν θυμίζει τα παλιά Χριστούγεννα που απεχθάνονταν .¨Όλοι είναι σκυθρωποί. Απρόσωποι με τις μάσκες τους για να προφυλαχθούν από τον ιό. Τον ιό που έχει «εισβάλλει »στις ζωές των ανθρώπων του πλανήτη.

 Ο Χ. ίσως να σκέφτεται πως επιτέλους συμμορφώθηκαν όλοι και δεν έπαθαν τη γνωστή Χριστουγεννιάτικη γιορτινή  υστερία. Επιτέλους έβαλαν μυαλό. Αυτός ο ιός τους έβαλε μυαλό. Είναι φίλος μου, μονολογούσε .

Αυτά σκεφτόταν ο Χ. και  ετοιμάστηκε να φύγει από το γραφείο και να επιστρέψει σπίτι του. Πήρε το μετρό, συνάντησε τους σκυθρωπούς ανθρώπους με τις μάσκες ,φορούσε και ο ίδιος άλλωστε. Σκεφτόταν τι καλά που δεν χρειάζεται ούτε να χαμογελάσεις ψεύτικα. Κανείς δεν σε βλέπει μέσα από τη μάσκα .Είσαι κρυμμένος για τα καλά .

Έφτασε στο σταθμό που έπρεπε να κατέβει και πήρε το δρόμο για το σπίτι του. Βγήκε στον κεντρικό δρόμο και καθώς περνούσε απέναντι ………Σκοτάδι.

Άνοιξε τα μάτια του και όλα γύρω του ήταν λευκά. Οι τοίχοι, τα έπιπλα, το φως.

Άνθρωποι καλυμμένοι παντού, μέσα σε στολές σαν αυτές που έβλεπε στις ταινίες όταν υπήρχε πυρηνική καταστροφή, τον πλησίαζαν κάτι του έλεγαν και έφευγαν .

Πήγε κάτι να πει αλλά δεν τον άκουγαν. Μίλησε πιο δυνατά …τίποτα ….φώναξε αλλά κανείς δεν γύρισε να τον κοιτάξει. Κρύωνε. Ήθελε να ακούσει μια κουβέντα …να του πουν κάτι ….Αλλά κανείς ,τίποτα. Δύο από αυτούς που δεν καταλάβαινε αν ήταν άντρες οι γυναίκες στεκόντουσαν τώρα πάνω από το κεφάλι του. Μπορεί  να ήταν και γιατροί ,σκέφτηκε.

Α, ναι γιατροί θα ήταν …και αυτό είναι νοσοκομείο. Πως βρέθηκε εκεί; Η μνήμη του ήταν κενή .

Δεν του έδινε κανένα σημάδι. Αχ αν τον άκουγαν θα ήθελε να τους ρωτήσει, τι συμβαίνει ; πως ήταν ; αν θα έφευγε και πότε…αν θα έκανε Χριστούγεννα σπίτι του . Η σιωπή τον τρέλαινε…

Ας του έλεγαν κάτι …έστω τα κάλαντα , σκέφτηκε και πήγε να γελάσει αλλά δεν τα κατάφερε.

Οι μέρες περνούσαν …Κοιμόταν κυρίως και όταν άνοιγε τα μάτια του πάντα η ίδια σιωπή …..τα ίδια βλέμματα μέσα από τα σκάφανδρα… οι ίδιες κινήσεις …..ένας βωβός εφιαλτικός κινηματογράφος.

Είχε χρόνο τώρα ο Χ. Να σκεφτεί όλα όσα έκανε τα προηγούμενα Χριστούγεννα. Για όλα όσα γκρίνιαζε, για όλα όσα αρνιότανε να συμμετέχει …όλα τα γιορτινά μικρά μικρά που συνέβαιναν και αυτός τα αντιπαθούσε ή τα προσπερνούσε. Τα σκεφτόταν και μπορεί να πει ότι του έλειπαν. Ότι θα επιθυμούσε όλα να ήταν όπως παλιά… και δεν θα ξαναγκρίνιαζε… δεν θα κατέβαζε τα μούτρα. Μόνο να του έδιναν πίσω λίγη από τη ζωή του. Την μονότονη, μοναχική ζωή του. Θα της έβαζε χρώμα ,μουσική, φως και πολλά πολλά λόγια. Πάρα πολλά λόγια. Αμέτρητα λόγια και ήχους.

Αυτά σκεφτόταν ο Χ. και έκλεισε τα μάτια να ξεκουραστεί. Ελπίζοντας όταν τα ξαναανοίξει  να έχει επιστρέψει το χρώμα, οι ήχοι, οι άνθρωποι στη ζωή του. Να έχει επιστρέψει ο ίδιος στη νέα του ζωή.

Δύο άνθρωποι με στολές βρέθηκαν από πάνω του. Ο ένας τράβηξε το σεντόνι που σκεπαζόταν ο Χ. και τον κάλυψε μέχρι απάνω, ενώ ο άλλος πατούσε ένα κουμπί ώστε να σταματήσει ο διαπεραστικός ήχος του παλμογράφου που έδειχνε μια ευθεία γραμμή.

Ο Χ. ήταν ήδη αλλού. Κι εκεί μπορεί να γιόρταζε τα Χριστούγεννα .Ίσως πιο έντονα από ποτέ.

 

  Του Δημήτρη Αδάμη  Σκηνοθέτης-Συγγραφέας στην εταιρεία 


 Μαγικές Σβούρες, 

Αθηναϊκά Θέατρα, 
Θέατρο Αυλαία,
Sfiga Music Theater,

 

 Υ.Γ Μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα μας και να κοινοποιήσετε το άρθρο ε!!

 

 

Share:

Ποτέ δεν είναι αργά να αγκαλιάσεις την αγάπη .


Συχνά παρατηρώ σε διάφορες πλατφόρμες, όπως tik tok και Facebook μίσος χωρίς λόγο. 
Παρόλο που εγώ δεν έχω δεχτεί κάτι τέτοιο, με ενοχλεί να βλέπω να συμβαίνει σε διάφορα άτομα με κάποια χαρακτηριστική αναπηρία (π.χ. αυτισμό), σε άτομα με παραπάνω βάρος, σε άτομα διαφορετικής σεξουαλικότητας, μέχρι και σε άτομα που δεν έχουν ενοχλήσει καν. 

Και ναι, δεν σου πέφτει ο λόγος να κρίνεις κανέναν, γιατί πρώτα από όλα σε καμία περίπτωση δεν είσαι καλύτερος από όλους τους υπόλοιπους! 
Το γεγονός ότι μέσα στο κεφάλι σου υπάρχει μια νοοτροπία με σεξιστικά και ρατσιστικά στερεότυπα, μου αρκεί να καταλάβω ότι δεν είσαι άξιος να κρίνεις κανέναν. Ούτε εγώ είμαι! 

Δεν σου πέφτει λόγος να μειώσεις καμία κοπέλα για τα κοιλά της, κάνοντας body shaming. Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να το παίξεις "ανδρακλας που γαμαει" χαρακτηρίζοντας "πουτανα" μια κοπέλα που χορεύει με ρούχα πιο ελκυστικά ή με το μαγιό, επειδή απλά έχει σέξι σώμα και να γράφεις αηδιαστικά και χυδαία σχόλια κάτω από τη δημοσίευση της. Πίστεψε με , τότε είναι που όχι "ανδρακλας" , αλλά ούτε "άνδρας" ονομάζεσαι.
 Ο μόνος που υποβαθμίζεται σε αυτή την περίπτωση είσαι εσύ. Δεν έχεις δικαίωμα να γελάς με παιδιά με αναπηρία, επειδή μιλούν πιο αυθόρμητα με την αθώα τους καρδούλα σε διάφορα βίντεο. Δεν έχεις δικαίωμα να χαρακτηρίσεις "αδερφή" τον τυπά που απλά του αρέσει να βάφεται. Τουλάχιστον εκείνος κάνει τέχνη , εσύ τι κάνεις ; 
Δεν έχεις κανένα δικαίωμα όταν βλέπεις μια κοπέλα με φυσική ομορφιά να την χαρακτηρίζεις πλαστική, επειδή απλά εσύ έχεις ανασφάλειες και δεν νιώθεις ωραίος/-α. Αλλά και χίλιες πλαστικές να είχε κάνει πάλι δεν σου πέφτει λόγος ,γιατί πολύ απλά δεν τις πλήρωσες εσύ . Δεν έχεις δικαίωμα να χαρακτηρίζεις "αμόρφωτο" κανέναν, επειδή απλά είναι κομμωτής ή αισθητικός. Κατανοώ το γεγονός πως ίσως να ενοχλήσε επειδή άτομα διαφορετικά και μη αποδεκτά από την κοινωνία λόγω στερεοτύπων έχουν πιο πολύ αυτοπεποίθηση από εσένα . 
Είμαι εξοργισμένη με όλα αυτά . Και ειλικρινά αηδιασμένη... Μα πιο πολύ λυπάμαι εσένα και το φτωχό μυαλό σου που τα γράφει . Το πιο θλιβερό από όλα είναι το body shaming και η υποβάθμιση του γυναικείου φύλου από γυναίκα σε γυναίκα... Δεν έχω ξαναδεί κάτι πιο άσχημο... Δεν ξέρω τι φταίει με όλους εσάς. 
Ελπίζω η επόμενη γενιά να είναι καλύτερη από τη δική μου , γιατί ειλικρινά μέχρι και στην ηλικία μου βλέπω νέα παιδιά με οπισθοδρομικές απόψεις . Μεγάλωσα με μια παιδική ηλικία γεμάτη bulling και body shaming από συμμαθητές, οικογένεια, δασκάλους. Ξέρω πως νιώθουν όλοι αυτοί . Κάποιοι δεν νοιάζονται, κάποιοι όμως το παίρνουν κατάκαρδα. Θέλω να πιστεύω ότι το μίσος θα εξαλειφθεί κάποια μέρα, αλλά φοβάμαι ότι ίσως δεν θα ξημερώσει ποτέ η αγάπη ... Παραθέτω τις ελπίδες μου στους λίγους εκεί έξω που ίσως κάνουν την γη να λάμψει μια μέρα... 

Ποτέ δεν είναι αργά να αγκαλιάσεις την αγάπη .

Από την Καλλιόπη Χονδρουδάκη, η μικρή είναι 20 χρονών τελείωσε το Μουσικό Λύκειο Χίου και σπουδάζει στοΤμήμα Μουσικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων/
 

Υ.Γ Εντάξει η μικρή δίνη μαθήματα, εσύ μπορείς να τα ακολουθήσεις;;

Υ.Γ 2 Μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα μας και να κοινοποιήσετε το άρθρο ε!!
Share:

Η έναρξη του χειμώνα, ξεκινάει πάντα του Αγίου Αντρέα, και τα “Νικολοβάρβαρα”

Η έναρξη του χειμώνα με τα Νικολοβάρβαρα,  

Oι γιορτές αυτές είναι τόσο συνδεδεμένες με τον ερχομό της βαρυχειμωνιάς, που ο λαός μας έλεγε σαν παροιμία: "Απ'τα Νικολοβάρβαρα αρχίζει κι ο χειμώνας.

Σύμφωνα με την λαϊκή ελληνική παράδοση η έναρξη του χειμώνα και οι καιρικές μεταβολές συσχετίζονται με το εορτολόγιο της ορθόδοξης Εκκλησίας.

 Έτσι, το κρύο ΑΝΤΡΕΙΩΝΕΙ την τελευταία μέρα του Νοέμβρη, στη γιορτή του Άγιου Ανδρέα, δίνοντας μας 4 μέρες για να προετοιμαστούμε, ώσπου η Αγια Βαρβάρα να ΒΑΡΒΑΡΩΣΕΙ το κρύο να δυσκολέψει η κατάσταση. Την επομένη έρχεται ο Άι Σάββας που ΣΑΒΑΝΩΣΕΙ, προετοιμάζοντας τον επερχόμενο χιονιά, αφού από τις 6 Δεκεμβρίου ο Άι Νικόλας, ΠΑΡΑΧΩΝΕΙ (στο χιόνι).

Το εορταστικό αυτό "τρίγωνο", η λαϊκή σοφία το ονόμασε "τα Νικολοβάρβαρα", ενώ οι τρεις Άγιοι που το συγκροτούν, αποτελούν παράλληλα και τους προστάτες γενικευμένων, αλλά και συγκεκριμένων κατηγοριών του πληθυσμού.

Έτσι η Αγ. Βαρβάρα (4 Δεκεμβρίου) ως γνωστόν αποτελεί την προστάτιδα του Πυροβολικού. Λιγότερο γνωστό είναι πως η Αγία, θεωρείται πως προστατεύει τους πυροτεχνουργούς, τις έγκυες γυναίκες, τους ασθενείς λοιμωδών νοσημάτων, και πως στη Δύση την επικαλούνται επίσης οι φυλακισμένοι, οι μάγειροι, και παλιότερα οι χαλκουργοί και οι κωδωνοποιοί. 

Είναι χαρακτηριστική η αντίληψη που ήθελε "ότι καιρό να έκανε της Αγίας )Βαρβάρας" να κάνει και ανήμερα των Χριστουγέννων. Έτσι προχωρούσε ο σχεδιασμός ή ο προγραμματισμός των εορτών παλιά

Ο Όσιος Σάββας (5 Δεκεμβρίου ) ο ηγιασμένος, με καταγωγή απ' την Καππαδοκία θεωρείται ο θαυματουργός προστάτης των φτωχών και των ασθενών, καθώς σε όλη τη ζωή του ασχολήθηκε με την ανακούφισή τους. 

Ο Αγιος Νικόλαος, (6 Δεκεμβρίου) αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, αποτελεί τον προστάτη ναυτικών και θαλασσοπόρων, που επεμβαίνει και σώζει θαυματουργικά όποιον τον επικαλεστεί σε στιγμή κινδύνου από θαλασσοταραχή. 

Οι αγιογράφοι τον παριστάνουν πολλές φορές σαν καραβοκύρη βουτηγμένο στην αλμύρα, ενώ τα αφιερώματα στους ναούς και τα εικονίσματα του, σε κάποιες περιοχές συναγωνίζονται, ακόμα κι αυτά της Μεγαλόχαρης.


Λιγότερο γνωστό είναι, πως στον Άγιο Νικόλαο, αποδίδεται και ο ρόλος του γονιού για τα ορφανά παιδιά, και τους ανθρώπους που τους βασανίζει η μοναξιά, ενώ για τους δυτικούς αυτός φέρνει τα δώρα των Χριστουγέννων (Santa Claus = Saint Nicholas).

Στα βυζαντινά χρόνια της μετάβασης απ' το δωδεκάθεο στον χριστιανισμό, έλεγαν, πως η αγάπη του Αγίου Νικολάου για τους ανθρώπους, υπέταξε τον Ποσειδώνα, που ως τότε κυρίευε τους ανέμους και τις τρικυμίες, χρησιμοποιώντας την δύναμή του ως παιχνίδι ή ως μέσον εκδίκησης.

Πολλές είναι οι παραδοσιακές λαϊκές παροιμίες για τα Νικολοβάρβαρα που η προφορική παράδοση έφερε στις μέρες μας:

Αγιά Βαρβάρα μίλησε κι ο Σάββας απλοήθη (ή αποκρίθηκε): Μαζωχτέ ξύλα κι άχερα και συρτέ και στο μύλο, του Αι Νικόλας έρχεται τα χιόνια φορτωμένος!



Share:

Ένα σημαντικό θέμα προς συζήτηση για παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς

Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση: 

Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση αφορά συνήθως ζητήματα ανατομίας, αναπαραγωγής όπως η ανάπτυξη των εμβρύων και η γέννηση, διαφορών των φύλων και υγιεινής. Ασχολείται επίσης με την περιγραφή της συνουσίας αλλά και τεχνικές για αυτήν. 

Απαραίτητο κομμάτι της διαπαιδαγώγησης είναι και η αναφορά στους κινδύνους για την υγεία που μπορεί να προκύψουν από τις σεξουαλικές σχέσεις, η πρόληψη εγκυμοσύνης και τεχνικές για να επιτευχθεί γονιμοποίηση όταν αυτή είναι επιθυμητή, αλλά δεν συμβαίνει.

Η Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση είναι ένα θέμα taboo, αλλά είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα προς συζήτηση όπου οι γονείς θα πρέπει να το λαμβάνουν υπόψη.

Στη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση οι κύριοι πυλώνες της ενημέρωσης είναι δύο:  η οικογένεια και το σχολείο. Στην συνέχεια ακολουθούν οι φίλοι , τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και το διαδίκτυο. Να σημειωθεί πως τον κύριο ρόλο, τον έχει η οικογένεια, ώστε το παιδί να ενημερωθεί σωστά και έγκαιρα.

Πως μπορεί να γίνει η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση:

Καταρχάς είναι καλό ο γονέας του ίδιου φίλου να γίνει αναφορά ως προς το παιδί, ώστε και τα δύο μέρη να αισθάνονται πιο άνετα και το παιδί να εκφράζει τις απορίες του με ευχαρίστηση.  Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε πως το ίδιο φύλλο πολλές λειτουργεί ως πρότυπο.
Ένα άλλο σημαντικό κομμάτι είναι να μιλάμε στα παιδιά ανάλογα με το εξελικτικό, συναισθηματικό και χρονολογικό τους επίπεδο. Να σημειωθεί πως η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι χρήσιμο να ξεκινάει από μικρή ηλικία.
Επιπλέον είναι πολύ σημαντικό να  ακούτε  με προσοχή τις ερωτήσεις των παιδιών και να τους δίνετε άμεσες και ειλικρινείς απαντήσεις, χωρίς να κρύβεστε και χωρίς να μιλάτε με ασάφεια. Είναι σημαντικό όταν δεν ξέρουμε κάτι να λέμε στο παιδί πως θα το ψάξουμε και θα του απαντήσουμε άμεσα, ας μην ξεχνάμε πως και οι γονείς είναι άνθρωποι. Το κλειδί είναι να αφήνουμε τα παιδιά να εκφράζουν τις απορίες τους χωρίς να τα κάνουμε να νιώθουν ενοχή ή ντροπή.

Ένας άλλος τρόπος άμεσος που μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά στη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι τα βιβλία, καθώς ο γονιός θα έχει ένα έναυσμα και θα μπορεί να ξεκινήσει μια συζήτηση. Ενδεικτικά σας προτείνουμε:
·        Κουβεντιάζοντας για το σεξ με τα μικρά μας παιδιά
·         Μαθαίνω για τη σεξουαλικότητα
·         Μα… τι μου συμβαίνει; Ένα βιβλίο για την ανάπτυξη και τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση
·         Τα μωρά δεν τα φέρνει ο πελαργός
·         Ο Περ η Ίντα και το μικρούτσικο

Ένα πολύ ωραίο βιβλίο για εφήβους  βρίσκεται στο παρακάτω linkhttp://blogs.sch.gr/kkiourtsis/files/2012/03/vivlio_mathiti_15-18_sexoualikes_sxeseis_.pdf

Να σημειωθεί πως είναι πολύ σημαντικό να θεσπιστεί μάθημα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα Γυμνάσια και στα Λύκεια. 

Τέλος δεν ξεχνάμε πως όταν μιλάμε για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση  δεν εστιάζουμε στο παιδί μόνο για την αρνητική πτυχή της σεξουαλικότητας αλλά του μιλάμε εξίσου και για τη θετική πλευρά.

Σύμφωνα με τον ορισμό που δίνει η Βικιπαίδεια αναφέρει πως Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι η διαδικασία ενημέρωσης των νέων αλλά και των μεγαλύτερων ανθρώπων σχετικά με την αναπαραγωγή, τη συνουσία και τις σεξουαλικές σχέσεις

Καλή δύναμη!

Share:

Τα σκυλάδικα και η Λένα

 H Λένα δουλεύει σε «σκυλάδικο» . Όχι σε κανένα από αυτά του συρμού .Σε «πίστα» κανονική και μεγάλη . Τραγουδούν εκεί δύο από τα «φτασμένα» ονόματα της δισκογραφίας .

Ένα μαγαζί που κατάφερε να «καθαρίσει» το όνομά του , χάρη στον νέο ιδιοκτήτη . 

Έτσι «πιστολίδι» , ( κρυμμένοι όλοι κάτω από τα τραπέζια για τις αδέσποτες ) , έχει 5 χρόνια να ακουστεί και το Α.Τ της περιοχής δε μπλέκεται στα πόδια τους πια . 

Το «πόστο» της εκεί , τής επιτρέπει να έχει όλη την επιστασία του μαγαζιού .

Η Λένα , αν έμαθε κάτι αυτά τα χρόνια που δουλεύει στη νύχτα είναι πως : 

Να μένει μακριά από την «πρέζα» ,την καψούρα και πως οι άνθρωποι στη νύχτα , αγαπάνε δύσκολα , αλλά μισούν σε ένα βράδυ και δεν ξεχνούν ποτέ όποιον τούς τη ¨φέρει"...

Έμαθε πώς να καψουρεύει έναν άντρα , ακόμα και τον πιο «δύσκολο» που υπάρχει αλλά να μην καψουρεύεται ποτέ ..

Κυρίως όμως έμαθε να «ακούει» να .. «ακούει» προσεκτικά , χωρίς να βιάζεται να μιλάει .

Γνωρίζει καλά , πριν μπει ο πελάτης μέσα , από την πόρτα , τι λογαριασμό θα κάνει , πού θα τον βάλουν να καθήσει γι αυτό το λόγο , αν είναι «κοτόπουλο» , «λαγός » « λύκος» ή «μαϊμού»

(ξεκίνησε από την γκαρνταρόμπα , πέρασε στα λουλούδια , πάλι πονάει σήμερα ο τένοντας , με δεμένο χέρι ήρθε κι ένα παυσίπονο , απομεινάρι του «ψηλά ο δίσκος» 6 ολόκληρες ώρες , και η ανάλογη ορθοστασία .. μερικά «καμένα» αγγεία ψηλά στα πόδια .. 

ξεπουλούσε βέβαια , νυχτοκάματο από τα καλύτερα , ειδικά όταν κάποιος μεθυσμένος πελάτης , κάνοντας "μαγκιές" σε αντροπαρέες φίλων , τής ζητούσε να σκύψει λίγο μπροστά του , να τη «δει» , προκειμένου να αγοράσει μια ντουζίνα δίσκους (25*12) ρίχνοντας του Το βλέμμα .. «θα δεις μόνο αν αγοράσεις» ) .

Γυναίκα που δύσκολα την πλησιάζει κάποιος , παρά μόνο αν κάνει εκείνη το ..."νεύμα" 

Μπαίνει στην άδεια σάλα , περασμένο απόγευμα , η προετοιμασία έχει ήδη αρχίσει από νωρίς .

Ο χώρος έχει καθαριστεί με συνεργείο από το μεσημέρι . 

Τα μπαρ γεμάτα , η κάβα μένει να γεμίσει , το φορτηγό μόλις ήρθε , τα «δεύτερα» ποτά έχουν πάρει τη θέση τους στα ράφια , μέσα στα «πρώτα» μπουκάλια, τραπέζια "σετάρονται" ,  

στην πίστα ο μαέστρος κάνει μια αλλαγή στα πρώτα τραγούδια του προγράμματος με την Ιρένε που κλασσικά πλακώνονται , (δε βρίσκει νότα η καριολοκατάτα , Βέβαια με δυό μέτρα πόδι , το φάλτσο , μόνο ο μαέστρος το .. ακούει . ).

Η Ιρένε , ρωσιδάκι που το «έσκασε» από το "traff" Αλβανορώσων , κάπου στον Βοτανικό , έπεσε πάνω στον έρωτά το μεγάλο , τον Στηβ , τον κοιτάζει στα μάτια , όλα της τα λεφτά τα ακουμπάει σ αυτόν . 

( ακούγονται πολλά για κείνον , έρχεται κάθε ξημέρωμα να την πάρει , δεν την αφήνει να μιλήσει με κανέναν . )

Η Λένα χαμογελάει και συνεχίζει .

 Πιάνει το πόστο της , εκκερεμότητες : Τα ρούχα της «φίρμας» από το καθαριστήριο , υποδοχή τηλεοπτικού συνεργείου , θα του πάρουν συνέντευξη με link , θα βγει «ζωντανά» στην εκπομπή πασίγνωστης ξανθιάς bimbo –μαούνας που «παρα/σέρνει» ό,τι βρεθεί στο δρόμο της .

Στο μεταξύ τον καλεί στο τηλέφωνο και εκείνος ,δεν απαντά .

Κάπου έμπλεξε πάλι και πολύ φοβάται πως ξέρει και πού έμπλεξε ..

Περνάει για «τσεκ» από τα καμαρίνια . Τα κορίτσια του μπαλέτου οκ ,  

Κάποια παράπονα για ρούχα και τρέσες , τακτοποιούνται .  

Κομμωτές και οι μακιγιέζ στη θέση τους , εκτός από τη Στελίτσα. Έχει πάλι τη μητέρα της στο νοσοκομείο .. αργοπεθαίνει εκείνη και η Στέλλα μαζί της . Δεν έχει άλλον στον κόσμο πέρα από εκείνη .

Ξαναγυρίζει στη «σάλα». Ο Τάσος ο «μετρ» μας , η «ψυχή» του μαγαζιού .

Τον ρωτάει για τις αποψινές κρατήσεις , καλές του φαίνονται , αρκεί να μη ξαναγίνει αυτό της περασμένης εβδομάδας : στο pick το πρόγραμμα , γύρω στη 1 μετά τα μεσάνυχτα , τίγκα το μαγαζί , και «σκάει» μύτη ο πρόεδρος γνωστής ΠΑΕ , ( τα δυο ντουλαποειδή που σέρνει πάντα μαζί του , μπήκαν πρώτα μέσα, να κανονίσουν για τραπέζι πίστα μπροστά , 

Ο Πρόεδρος 

"ψιλοκοζάρει" ένα από τα κορίτσια του προγράμματος ) .

Υποχρεώθηκαν-εντολή ιδιοκτήτη - , πώς να φέρεις αντίρρηση στον πρόεδρο , να αδειάσουν 4 πρώτα τραπέζια , να βάλουν κόσμο αλλού , για να καθήσει εκείνος με την κουστωδία του , φίλοι και call girl συνοδοί , απαραίτητες για την περίσταση . 

Χαλάλι , 2.300 ευρώ ο λογαριασμός ...

Ουπς ! πέφτει πάνω στον Δημήτρη ,γκαρσονάκι κέντρο σάλα και μπροστά , γειτονάκι της , φίλοι από το σχολείο , εκείνη του πρότεινε τη δουλειά , δεύτερη δουλειά για την ακρίβεια .

Τα πρωινά δουλεύει πωλητής . 

Βαρύς σήμερα. Τα πράγματα στην οικογένεια , δύσκολα .

 Χρωστάει , τού παίρνουν το σπίτι . 

Έλαβε σήμερα το κατασχετήριο , με γυναίκα άνεργη από την κρίση του 2012 , εκείνος παλεύει με «θηρία» .

Στην γκαρνταρόμπα η κυρία Φρόσω , με τη δική της αγωνία .

Τα ποσοστά λίγα και κείνη μεγαλώνει ένα παιδί μόνη της .

Είναι και τα δυό νοίκια που χρωστάει.

Οι παρκαδόροι , κανείς ακόμα στα πόστα τους . Χαρτόμουτρα γνωστά σε πιάτσες ζόρικες . Δεν πάει άλλο ,  

Τούς έχει καλύψει πολλές φορές. 

Απόψε πρέπει να μιλήσει στον ιδιοκτήτη , όταν περάσει για την .. είσπραξη ( ώρα 5.30 το χάραμα , μια χαρά ώρα για κουβέντες ) 

κ.τ


Share:

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ

> Ελπίζουμε να βασιστούμε σε πιστούς αναγνώστες και όχι σε ακανόνιστες διαφημίσεις. Ευχαριστώ!

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Blog Archive

Recent Posts