Το κάστρο του Καταρράκτη στη Χίο


Το κάστρο του Καταρράκτη βρίσκεται στη νοτιοανατολική Χίο, στην περιοχή του ομώνυμου εγκαταλελειμμένου χωριού, γνωστού σήμερα ως ≪παλαιός Καταρράκτης≫.
Το χωριό εγκαταλείφθηκε μετά από τον καταστροφικό σεισμό του 1881 και οι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στο κοντινό επίνειο της Αφαλερούς, το οποίο με την πάροδο του χρόνου πήρε το όνομα Καταρράκτης. Ο Αλέξανδρος Πασπάτης αποδίδει τη μετεγκατάσταση ≪ένεκα των πολλών επιπολαζόντων νοσημάτων…≫.

Το χωριό του Καταρράκτη ανήκε σε μια μεγάλη ο μάδα χωριών που εκτείνονται από την Καλλιμασιά μέχρι τα Νένητα και αποτελούσαν μία από τις πλέον πυκνοκατοικημένες περιοχές της υπαίθρου της Χίου. Το γόνιμο έδαφος με το ήπιο ανάγλυφο και η μαστιχοπαραγωγή ήταν οι βασικές αιτίες της μεγάλης ανάπτυξης της περιοχής.
 Τα κεφαλοχώρια, τουλάχιστον κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ήταν τα Νένητα και η Καλλιμασιά. 

Ο Καταρράκτης βρίσκεται στη μέση περίπου αυτής της περιοχής και ο αγροτικός του χώρος αναπτύσσεται στις γύρω πλαγιές.

Η περιοχή είναι γνωστή στην έρευνα από τον Ι. Ναό του Αγίου Ιωάννου του Αργέντη, που βρίσκεται 250 μ. νοτίως του κάστρου, από την άλλη πλευρά του χειμάρρου Καταρράκτη. Ο νάρθηκας του ναού χρονολογείται στον 14ο αιώνα2, ενώ ο κυρίως ναός είναι κατασκευή του 1841, σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή. Ο ναός πιθανότατα ανήκε σε μικρό μοναστήρι, ιδιοκτησίας της οικογένειας Αργέντη, από το οποίο σώζονται λίγες ισόγειες αποθήκες, και ο πύργος της μονής, ο οποίος σε μεταγενέστερη φάση είχε μετατραπεί σε κελί. Ο συγκεκριμένος πύργος δεν έχει μελετηθεί και δεν αποτελεί αντικείμενο αυτής της παρουσίασης.



Κάστρο Καταρράκτη. Ενδεικτική τομή υφιστάμενης κατάστασης και γραφική αποκατάσταση


Χίος. Κάστρο Καταρράκτη. Κάτοψη στο επίπεδο του ορόφου


Χίος. Κάστρο Καταρράκτη. Τοπογραφικό διάγραμμα της ευρύτερης περιοχής. & Χίος. Κάστρο Καταρράκτη. Κάτοψη στο επίπεδο του ισογείου.



Το κάστρο του Καταρράκτη δεν έχει αποτελέσει έως σήμερα αντικείμενο έρευνας, ενώ και οι λίγες αναφορές στο παλαιό χωριό δεν μνημονεύουν καν την ύπαρξη
οχυρού. Δύο απλές αναφορές στο οχυρό έχουν μέχρι ήμερα εντοπισθεί.


Το φυσικό ανάγλυφο

Το κάστρο του Καταρράκτη βρίσκεται στην άκρη ενός πλατώματος που εποπτεύει τον χείμαρρο Καταρράκτη, φυσικό πέρασμα από τη Χώρα προς τα Νένητα .
Ο χείμαρρος, με την απότομη πλαγιά που σχηματίζει, περικλείει το κάστρο από τη νοτιοδυτική, τη νότια και τη νοτιοανατολική πλευρά, υποβοηθώντας φυσικά την
οχύρωση. 
Στα δυτικά και στα ανατολικά το έδαφος συνεχίζει στην ίδια στάθμη με αυτή του κάστρου, ενώ προς τα βόρεια με ήπια κλίση ξεκινά να ανυψώνεται σε στάθμη υψηλότερη από αυτή του κάστρου. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι έξω από τα σήμερα σωζόμενα τείχη, προς τα βόρεια, παρεμβάλλεται μία σχεδόν επίπεδη ζώνη πλάτους περίπου 15 μ. μετά από την οποία ξεκινά η κλίση του εδάφους. Όλη η περιοχή σήμερα καλύπτεται από καλλιέργειες σκίνων και άγρια βλάστηση.

Η δομή του κάστρου

Από το κάστρο του Καταρράκτη σήμερα σώζονται δύο πεταλόσχημοι πύργοι και τμήματα των τειχών γύρω απόαυτούς (εικ. 2). Ο ένας πύργος βρίσκεται στη βόρειαγωνία του κάστρου και ο άξονάς του, που είναι η διαγώνιος των τειχών έχει κατεύθυνση βόρεια - βορειοδυτικά (εικ. 3). Ο δεύτερος πύργος βρίσκεται επάνω στην ευθεία των τειχών και ο άξονάς του, κάθετος στο τείχος, έχει κατεύθυνση δυτική (εικ. 5). Δυστυχώς, σήμερα δεν είναι ορατά σαφή ίχνη των τειχών στην περιοχή πέραν
των πύργων, εκτός από μια καλοχτισμένη λιθοδομή που διακρίνεται σε μία, ας υποθέσουμε, ανατολική γωνία του κάστρου. Μια αρχαιολογική έρευνα με τομές θα μας
έδινε για το θέμα του σχήματος του κάστρου σαφεισπληροφορίες. Ωστόσο, συνδυάζοντας τα σωζόμενα τμήματα και τους περιορισμούς του φυσικού ανάγλυφου δεν είναι παράλογο να υποθέσει κανείς ότι το κάστρο κάλυπτε μια περιοχή με τραπέζιο σχήμα, εμβαδού περίπου 1.000 μ.2, με ενδεικτικές διαστάσεις πλευρών 42 μ. και βάσεων 32 μ. και 12 μ. η μεγάλη και μικρή αντίστοιχα.

Θα πρέπει να τονισθεί ότι το σχήμα που παρουσιάζεται στην εικόνα είναι ενδεικτικό και σκοπό έχει μόνο να δείξει προσεγγιστικά τη διατιθέμενη για οχύρωση περιοχή.
Ο δυτικός πύργος, που είναι και ο καλύτερα διατηρούμενος, έχει μήκος 8,80 μ. και πλάτος 8,00 μ. Στο ισόγειό του δημιουργείται θολωτό δωμάτιο με κυμαινόμενο πλάτος από 1,90 έως 1,50 μ. και βάθος 5,70 μ. Το εσωτερικό καθαρό ύψος του δωματίου είναι περίπου 4,30 μ.,αν και σήμερα δεν διακρίνεται το δάπεδο του χώρου.


 Χίος. Κάστρο Καταρράκτη. Γενική άποψη του κάστρου από τα νότια. Στα αριστερά διακρίνεται ο δυτικός πύργος.

Στις μακρές πλευρές ανοίγονται δύο ορθογώνιες κόγχες, ενώ με σαφήνεια διακρίνονται τα ίχνη από τους στροφείς που συγκρατούσαν τα δύο φύλλα που έκλειναν την είσοδο. Οι τοίχοι έχουν μέσο πάχος 3,00 μ. και είναι κατασκευασμένοι από τον τοπικό χαρακτηριστικό λίθο με το υπόλευκο χρώμα.

 Στη λιθοδομή έχει χρησιμοποιηθεί ασβεστοκονίαμα, ενώ στις παρειές της τοιχοποιίας μεταξύ των λίθων παρεμβάλλονται τοπικά και θραυσμένα κεραμικά. Ο θόλος είναι κατασκευασμένος από πλακοειδείς τοπικούς λίθους.
Στον δυτικό πύργο διακρίνεται όροφος που καλυπτόταν από καμάρα, της οποίας μικρό τμήμα σώζεται στη βόρεια πλευρά του πύργου. Το πλάτος του τοίχου στον όροφο ήταν περίπου 2,20 μ., ενώ το πλάτος του δωματίου του ορόφου πρέπει να ήταν περίπου 3,80 καιτο ύψος της κορυφής της καμάρας από το δάπεδο περίπου 4,00 μ. Συνολικά, το δώμα του πύργου πρέπει να περίπου στα 10,50 μ. από το έδαφος εξωτερικά του κάστρου και σε αυτό θα πρέπει να προστεθεί το ύψος του στηθαίου ή των επάλξεων που πιθανότατα είχε (εικ. 12). 
Στο δωμάτιο του ορόφου διακρίνεται η μία παρειά ενός τοξωτού παραθύρου, περίπου στον άξονα του πύργου.
Λόγω της θέσεως του πύργου κατά μήκος των τειχών και όχι σε γωνία, καθώς και του μικρού μεγέθους του οχυρού, είναι βάσιμο να υποθέσουμε ότι αυτός σχετιζόταν με την πύλη του οχυρού.


Χίος. Κάστρο Καταρράκτη. Άποψη του δυτικού πύργου από τα νοτιοδυτικά. Με διακεκομμένη γραμμή διακρίνεται η γωνία μεταξύ πύργου και τείχους που συνεχίζει προς τα νότια & Χίος. Κάστρο Καταρράκτη. Άποψη του δυτικού πύργου από το εσωτερικό του κάστρου

Ο βόρειος πύργος σώζεται σε χειρότερη κατάσταση(εικ. 4). Το βάθος του είναι περίπου 10,00 μ. και το πλάτος του 9,00 μ., ενώ το δωμάτιο που σχηματίζεται στο ισόγειο έχει πλάτος λίγο μεγαλύτερο από τον δυτικό πύργο, 2,70 μ. και βάθος 6,00 μ. (εικ. 10). Σώζονται τα ίχνη από την καμάρα που κάποτε στέγαζε το δωμάτιο, αφήνοντας ένα εσωτερικό ύψος περίπου 5,50μ. αλλά τίποτα δε σώζεται από τις κατασκευές στον όροφο, εφ’ όσον αυτές υπήρχαν.

Τα τείχη που σώζονται είναι πλάτους 3,20 μ., εκτός από το τείχος νοτίως του δυτικού πύργου όπου δεν σώζεται η εσωτερική παρειά. Όλα σώζονται σε μικρό ύψος και είναι αδύνατη η εξαγωγή συμπερασμάτων για τη μορφή τους.

Στο εσωτερικό της περιοχής που φαίνεται να περικλείει το κάστρο είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς με ασφάλεια κατασκευές χωρίς να τις συγχέει με τις ξηρολιθοδομές διαμόρφωσης των καλλιεργειών και τους λιθοσωρούς που σχηματίζουν οι πέτρες κατά τον καθαρισμό των χωραφιών. Εντυπωσιακή είναι μια μεγάλη θέση λατόμευσης (πελεκανιά) που υπάρχει κοντά στον δυτικό πύργο. Δυστυχώς η βλάστηση δεν αφήνει περιθώρια για ασφαλή συμπεράσματα.


Χίος. Κάστρο Καταρράκτη. Άποψη του εσωτερικού του δυτικού πύργου, στη στάθμη του ισογείου & Χίος. Κάστρο Καταρράκτη. Ενδεικτική εικόνα της λιθοδομής από τον βόρειο πύργο

Έξω από το κάστρο και κυρίως προς τα βόρεια και τα ανατολικά η περιοχή είναι διάσπαρτη από τα υπολείμματα των κατοικιών του χωριού, κάτω από το σημερινό επίπεδο του εδάφους. Σε πολλά από αυτά σώζονται πλήρεις θόλοι, τοίχοι και ανοίγματα καταχωμένα ανάμεσα στα χαλάσματα. Βορείως του κάστρου βρίσκονται τα εντυπωσιακά ερείπια ενός ναού, με τις χαρακτηριστικές κόγχες στην όψη. Λόγω του μεγέθους πιθανόν πρόκειται για τη χωριοκλλησιά, τον Σωτήρα Χριστό, ή μια
από τις άλλες δύο που αναφέρονται τη Χωριοπαναγιά και τον Άγ. Νικόλαο4.

Ιστορικές πληροφορίες

Το χωριό του Καταρράκτη αναφέρεται για πρώτη φορά από τον πρόξενο της Βενετίας στη Σμύρνη Francesco Lupazzolo, το 1638 ως ένα από τα κυριότερα χωριά5. Ο Lupazzolo μας δίνει και ένα από τα σημαντικότερα ντοκουμέντα για το κάστρο, ένα σκαρίφημα, στο οποίο παρουσιάζεται ο τειχισμένος οικισμός με εξωτερικό περίβολο και πύργους, στην άκρη του οποίου βρίσκεται
δεύτερο, εσωτερικό οχύρωμα με πύργους, μέσα στο οποίο ορθώνεται κεντρικός πύργος6.

Ο Γάλλος περιηγητής Jean de Thevenot το 1656 αναφέρει τον Καταρράκτη ως ≪κάστρο κτισμένο ευφυώς επί του όρους από των χρόνων των Γενουατών≫ καθώς επίσης και ότι ≪ …το κάστρο εκυβερνάτο υπό των κυρίων della Rocca όπως συμπεραίνει κανείς από τους θυρεούς
των, ευρισκομένων εκεί…≫. Για το χωριό ο Thevenot
αναφέρει ότι είχε 1500 κατοίκους, ένας μεγάλος αριθμός συγκριτικά με τα υπόλοιπα χωριά7. Ο Ναπολιτάνος γεωγράφος Francesco Piacenza το 1688, πιθανόν επαναλαμβάνοντας τον Thevenot αναφέρει τα ίδια περί των della Rocca8.

Ο Δημήτριος Ροδοκανάκης στο έργο του Χίος - Ιουστινιάναι αναφέρει το 1484 τον ≪… Αντώνιο, υιό του Ιωάννου Βαπτιστού Λαζαρίνου Ρόκκα - Ιουστινιάνι …όστις ανήγειρεν ιδία δαπάνη το κατά το μαστιχόχωρον Καταρράκτης όπου εκέκτητο πολλά κτήματα, μέχρι σήμερον θαυμαζόμενον κατηρειπωμένον φρούριον≫9. Δυστυχώς ο Ροδοκανάκης δεν αναφέρει από πού έχει την
τόσο αξιόλογη πληροφορία της χρονολογίας.

Ο Αλέξανδρος Πασπάτης στο Χιακό Γλωσσάριο
του 1888 περιπλέκει τα πράγματα αναφέροντας ότι οι
κάτοικοι έμεναν στην Αφαλερού ή Φαλερού, στο επίνειο δηλαδή, το οποίο ήταν και ασφαλές καταφύγιοπειρατών. ≪Μετά την έξωσιν των Γενουηνσίων, οι κατοικού ντες την παραλίαν ταύτην, ανήγειραν εν τόπω μεσογειοτέρω το χωρίον των και ούτω ελευθερώθησαν
από τους λυμαίνοντας το τόπον πειρατάς≫10.

Ο Γεώργιος Ζολώτας φαίνεται ότι δεν είχε δει ποτέ το κάστρο, μιας και αναφέρει ότι το χωριό είναι επί της διαβάσεως που έρχεται από τη Διδύμα και ότι δεν σώζεται κανένα ίχνος από οχυρό ή πύργο. Ωστόσο αναφέρει ότι το κάστρο είχε διπλό περίβολο και τάφρο (τη ≪σούδα≫ που αναφέρεται στους κώδικες του χωριού), καθώς και ισχυρότατο πύργο. Αναφέρει μάλιστα ως αιτία εγκατάλειψης του χωριού την καταστροφή του 1822. 
Ως κτήτορα αναφέρει τον Ιωάννη Ιουστινιάνη della Roc ca12 όνομα το οποίο βάσει του γενεαλογικού δέντρου που δημοσιεύει ο Ροδοκανάκης πιθανόν αντι στοιχεί σε πατέρα, αδελφό ή υιό του Αντωνίου στον οποίο έγινε αναφορά προηγουμένως.

Μια επιπλέον πληροφορία που προσθέτει ο Ζολώτας, χωρίς και πάλι να αναφέρει την πηγή της είναι ότι το Παλαιόκαστρο της Καλλιμασιάς διαλύθηκε όταν δημιουργήθηκε το χωριό Καταρράκτης, καθώς και ότι ο Καταρράκτης ήταν το κέντρον και η έδρα των χωριών του νοτιοανατολικού τμήματος της Χίου. 

Σημαντικό ιστορικό ντοκουμέντο είναι μια φωτογραφία του λευκώματος των ερειπίων της Χίου συνεπεία του σεισμού του 1881 των αδελφών Καστάνια.

Στη φωτογραφία που έχει ληφθεί από τα νότια παρουσιάζεται ο δυτικός πύργος, σε όλο του το ύψος, με πιθανόν τειχισμένες πολεμίστρες. Στο δεξί άκρο της φωτογραφίας πιθανόν διακρίνεται το τείχος και η άκρη ενός νοτιοανατολικού πύργου, χωρίς όμως να μπορούμε να το ισχυριστούμε αυτό με ασφάλεια, μιας και η ποιότητα της φωτογραφίας και το βάθος πεδίου μπορεί να μας εξαπατά.

Συμπεράσματα - Χρονολόγηση

Πέραν των ιστορικών αναφορών που είδαμε παραπάνω, για τη χρονολόγηση του κάστρου του Καταρράκτη ενδεικτικό στοιχείο είναι το σχήμα των πύργων. Πεταλό-σχημους πύργους συναντάμε στη ρωμαϊκή και βυζαντινή οχυρωματική, ενώ στη δυτική Ευρώπη απαντάται για μια μακρά χρονική περίοδο και σε όλες τις περιοχές.

Ήδη στα τείχη της Avilla της Ισπανίας έχουμε πεταλόσχημους πύργους, κατασκευασμένους το 1090-1100, εντελώς ασυνήθιστους για την εποχή τους. Από άλλα παραδείγματα ενδεικτικά αναφέρουμε τους μεγάλους πύργους της νότιας πλευράς στο Κρακ των Ιπποτών στη σημερινή Συρία κατασκευασμένους μάλλον μεταξύ του 1196 και του 1201, τους πύργους σε κάστρα που έκτισε ο Εδουάρδος κατά την κατάκτηση της Ουαλίας, όπως το Beaumaris και το Harlech (1283-1290), τους
πεταλόσχημους πύργους στην Carcassone την ίδια περίοδο, τον πύργο του Piccinino στο Castello Varese Ligure στη Λιγουρία (α΄ μισό του 15ου αιώνα) και τους πύργους στη Beersel στο Βέλγιο του 149121.

Στη Χίο που ίσως έχει περισσότερο ενδιαφέρον, πεταλόσχημους πύργους έχουμε στην πρώτη από τις σήμερα διακρινόμενες φάσεις των τειχών του κάστρου της Βολισσού και στο Κάστρο της Χίου στον εσωτερικό σήμερα πύργο του μέσου της βορειοδυτικής πλευράς (πύργος Ι κατά Μαμαλούκο ή Gκατά Dal Mas), καθώς και στους δύο προμαχώνες (θέσεις Δ και Ε) του βορειοδυτικού προτειχίσματος.
 To κάστρο της Βολισσού είναι κατ’ ουσίαν αχρονολόγητο, μιας και δεν γνωρίζουμε εάν
το κάστρο που κατέκτησε ο Vignoso το 1346 έχει κάποια σχέση με αυτό που σήμερα βλέπουμε. Ο μεγάλος βορειοδυτικός πύργος του κάστρου της Χίου στη θέση Ι φαίνεται ότι ανήκει στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα22, ενώ οι πύργοι στις θέσεις Δ και Ε είναι πιθανόν λίγο
προγενέστεροι, πάντως σίγουρα αρκετά μετά από το
1425, όταν κατασκευάστηκε ο τετράγωνος πύργος στη θέση Δ τον οποίο κάλυψε ο πεταλόσχημος προμαχώνας του προτειχίσματος.

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα παραπάνω, η χρονολογία που αναφέρει ο Ροδοκανάκης ως χρόνο κατασκευής του κάστρου, το 1484, δεν έρχεται σε αντίθεση με τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του, μιας και συναντάμε πύργους της ίδιας μορφολογίας στο β΄ μισό του 15ου αιώνα στο νησί. 

Το γεγονός ότι ο σχολαστικός Buendelmonti το 1422 δεν αναφέρει καθόλου τον Καταρράκτη, όπως και το ότι δεν αναφέρεται σε κανένα από τους καταλόγους των οφικίων των καστελλάνων που είναι δημοσιευμένοι έως και το 1443, ενισχύει την υπόθεση της χρονολόγησης στο β΄ μισό του 15ου αιώνα.

Κλείνοντας, αξίζει να αναφερθούμε στη σχέση του οχυρού του Καταρράκτη με το αμυντικό σύστημα της Χίου. Η ύπαιθρος της Χίου κατά την περίοδο της Γενουατοκρατίας είναι οργανωμένη αμυντικά με κάστρα που διαθέτουν φρουρές (όπως το κάστρο της Βολισσού και των Απολύχνων), οχυρώματα που λειτούργησαν ως πόλοι διοικητικής και οικιστικής ανάπτυξης, ανεξάρτητους ιδιωτικούς πύργους της υπαίθρου που δεν εξελί χθηκαν σε οικιστικά κέντρα, και το γνωστό περιμετρικό δίκτυο των βιγλών.

Το μέγεθος του Κάστρου του Καταρράκτη είναι πολύ κοντά στις διαστάσεις των αρχικών οχυρών των χωριών όπως το Πυργί (38 × 43 μ.), τα Μεστά (44 × 46 μ.) και η
Καλαμωτή (46 × 34 μ.), αυτών που σήμερα θεωρούμε, μάλλον λανθασμένα, εσωτερικούς περιβόλους. Στην περίπτωση του Καταρράκτη, έχουμε την ίδρυση ενός
τέτοιου οχυρού με περιμετρικό τείχος και πύργους, προ στατευμένη πύλη και εσωτερικά κεντρικό πύργο, που εμφανίζεται ξεκάθαρα στο σκαρίφημα του Lupazzolo.

Το οχυρό διέθετε τα αναβαθμισμένα οχυρωματικά μέσα της εποχής του, όπως πεταλόσχημους πύργους που έχουν μεγάλη προβολή στη διαγώνιο και επιτρέπουν καλύτερη πλαγιοκάλυψη του τείχους σε σχέση με τους κυκλικούς, πλάτος πύργων σχεδόν διπλάσιο (8,85 στον Καταρράκτη, 4,40 μ. στο Πυργί), τείχος κατά πολύ παχύτερο από αυτό των προαναφερθέντων οχυρών (3,20 στον Καταρράκτη, 1,50 μ. στο Πυργί) και καλά επιλεγμένη φυσικά οχυρή θέση. Πρόκειται, δηλαδή, για ένα καλοσχεδιασμένο οχυρό της πρώιμης εποχής του πυροβολικού, που ιδρύθηκε μάλλον για τον ίδιο λόγο που δημιουργήθηκαν 100 με 150 χρόνια πριν από αυτό τα κεντρικά οχυρά που μετέπειτα εξελίχθηκαν σε χωριά: προκειμένου να οργανώσει την παραγωγή στην γύρω ύπαιθρο, να προστατεύσει ένα φυσικό πέρασμα και να λειτουργήσει συν τω χρόνω ως πόλος έλξης για εγκατάσταση κατοίκων κοντά σε αυτό.

Το σκαρίφημα του Lupazzolo, 150 χρόνια μετά, δείχνει με σαφή τρόπο τη δημιουργία του οικισμού γύρω από το οχύρωμα, ο οποίος με τη σειρά του προστατεύθηκε αργότερα από οχυρωματικό περίβολο.

Αυτό που πιθανόν διαφέρει στον Καταρράκτη σε οχύρωμα, ο οποίος με τη σειρά του προστατεύθηκε αργότερα από οχυρωματικό περίβολο.
Αυτό που πιθανόν διαφέρει στον Καταρράκτη σε σχέση με τα οχυρώματα των άλλων χωριών είναι η ύπαρξη συγκεκριμένης οικογένειας ως κτητόρων. Εφ’ όσον αληθεύουν οι αναφορές στους della Rocca, έχουμε είτε την ασυνήθιστη ανάρτηση των οικοσήμων του επιφορτισμένου από τη Μαόνα για την οικοδόμηση επιτρόπου, είτε την ιδιωτική κατασκευή οχυρού σε ευρύτερη περιοχή ιδιοκτησίας του οίκου των della Rocca. Εάν συμβαίνει το δεύτερο, σημαίνει ότι έχει επέλθει μια σημαντική διαφοροποίηση στην πολιτική γης της Μαόνας που 100 περίπου χρόνια πριν, το 1373, δεχόταν ως γενικό κύριο των γαιών του νησιού την Δημοκρατία της Γένοβας

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΒΟΥΡΝΟΥΣ
Αρχιτέκτων Μηχανικός

ΗΡΩΣ ΚΤΙΣΤΗΣ
μ ν ή μ η
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΜΠΟΥΡΑ

Υ.Γ  Ευχαριστώ τον κ Μανώλη Βουρνού για την άδεια του να δημοσιεύσω αυτό το έργο για τον Παλιό Καταρράκτη, και ένα ευχαριστώ που από όλη την Χίο διάλεξε το κάστρο του Καταρράκτη!

 Έχουν γραφτεί πολλά έργα, πάνω από 50 αρχιτέκτονες από την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό για διάφορους αρχαιολογικούς τόπους εις μνήμη του κ Χαράλαμπου Μπουρα.

© 2018 Εκδοτικός Οίκος ΜΕΛΙΣΣΑ
ISBN (Τόμος I) 978 960 204 374 5


Share:

Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων στης 24/5

 Περιορισμένες εκδηλώσεις λόγω κορονοϊού.

Την Κυριακή 24/5 θα γίνει επιμνημόσυνη δέηση στην Μητρόπολη της Χίου στης 10:00 όπου θα γίνει ομιλία από τον Πρόεδρο των Ποντίων και θα ακολουθήσει κατάθεση στεφάνων στο μνημείο ηρώων, όπου θα απαγγείλουμε και ένα ποίημα. Ο ποιος επιθυμεί μπορεί να παρευρεθεί.

Συμπληρώθηκαν 101 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ποντίων η οποία  μπήκε στη δεύτερη και πιο σκληρή της φάση, με την Ημέρα Μνήμης να τιμάται και φέτος όπως καθιερώθηκε από το 1994 με απόφαση της Βουλής Ελλήνων για κάθε 19η Μαΐου.

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα του Πόντου και δρομολόγησε τη δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.

Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.


Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.

Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1915, οι Τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην "τελική λύση".

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των Γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 350.000.

Share:

Ποδήλατο: Μια ευχάριστη δραστηριότητες για μικρούς και μεγάλους



Καλησπέρα, καλησπέρα σήμερα σκέφτηκα να γράψω  ένα άρθρο για τα οφέλη του ποδηλάτου!!

Τι πιο ωραίο τώρα που ξεκινάει και επίσημα το Καλοκαίρι, για αυτήν την ανέξοδη και διασκεδαστική δραστηριότητα.

Το ποδήλατο έχει πολλαπλά οφέλη. Ας ξεκινήσουμε

Βελτίωση της σωματικής του υγείας: Το παιδί εμπλέκοντας σε αυτή τη δραστηριότητα αποφεύγει τη παχυσαρκία και αποκτά ένα υγιές μυοσκελετικό και καρδιαγγειακό σύστημα.

Βελτίωση των κινήσεων: Τα παιδιά μέσα από το ποδήλατο καταφέρνουν να αποκτήσουν ισορροπία, να κατανοήσουν καλύτερα τον έλεγχο του σώματος τους και να αποκτήσουν καλύτερα αντανακλαστικά. Επιπλέον συντονίζουν καλύτερα τον οπτικοκινητικό τους συντονισμό (μάτια μαζί με χέρια)

Ψυχολογική ανάταση: Τα παιδιά μέσα από την κίνηση, αποβάλλουν το άγχος τους και νιώθουν πιο ανάλαφρα. Βρίσκουν υγιές διεξόδους να αποφορτιστούν.

Κοινωνικοποιήση: Το παιδί μέσα από αυτήν την ενασχόληση του κοινωνικοποιείται και βρίσκει και άλλους συνομήλικους με κοινά ενδιαφέροντα.

Αποκτούν αυτοπεποίθηση: Το ποδήλατο δίνει στο παιδί αυτοπεποίθηση και αυτονομία. Επιτρέπει στα παιδιά να συνειδητοποιήσουν τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του.

Αγάπη προς το περιβάλλον:  Τα παιδιά κάνοντας ποδήλατο, βλέπουν όμορφα τοπία και μαθαίνουν να σέβονται το περιβάλλον.

Κυκλοφοριακή αγωγή: Τα παιδιά μαθαίνουν κανόνες οδικής κυκλοφορίας που θα εφαρμόζουν μια ολόκληρη ζωή.

Τα κριτήρια που πρέπει να επιλέξουμε ένα ποδήλατο για το παιδί είναι τα παρακάτω:


  • Η ηλικία του παιδιού
  • Το βάρος του παιδιού
  • Το ύψος της σέλας
  • Το είδος σέλας
  • Βοηθητικές ρόδες ή όχι
Οπωσδήποτε τα παιδιά θα πρέπει να φοράνε προστατευτικό κράνος!!

Καλές βόλτες!
Share:

Μάσκα 19! για θύματα οικογενειακής βίας.

Μάσκα - 19 αποτελεί τον διεθνή κωδικό για έκκληση βοήθειας από θύματα οικογενειακής βίας.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι αν μια γυναίκα εμφανιστεί σε κάποιο φαρμακείο και πει τον κωδικό αυτό, τότε ο/η φαρμακοποιός γνωρίζει ότι πρέπει να κρατήσει διακριτικά τα στοιχεία του ατόμου και να επικοινωνήσει άμεσα με τη γραμμή SOS 15900 της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων.

Η πρωτοβουλία αυτή είναι παγκοσμίου επιπέδου και ξεκίνησε από το Ινστιτούτο Ισότητας Κανάριων Νήσων.Η λογική είναι απλή: όσες γυναίκες δεν μπορούν να μιλήσουν άνετα λόγω της συνεχούς παρουσίας του «συντρόφου – βασανιστή» τους, πηγαίνουν σε ένα φαρμακείο και ζητούν διακριτικά μια Μάσκα -19.

Ο ΟΗΕ επισημαίνει, ότι η πανδημία δημιούργησε τρομακτική αύξηση των κρουσμάτων ενδοοικογενειακής βίας. Ειδικότερα, η αρμόδια υπηρεσία του ΟΗΕ για την Σεξουαλική και Αναπαραγωγική Υγεία, υπολογίζει ότι 31 εκατομμύρια ακόμη τέτοια κρούσματα αναμένεται να προκληθούν παγκοσμίως, με το ενδεχόμενο της συνέχισης του social distancing για άλλο ένα εξάμηνο.

Τα νούμερα είναι ενδεικτικά της κατάστασης αυτής. Το ευρωπαϊκό τμήμα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας κάνει λόγο για αύξηση της τάξης έως και 60% σε κρούσματα βίας κατά γυναικών από τους συντρόφους τους. Επισημαίνει δε, ότι οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης σε όλη την Ευρώπη κατέγραψαν αυτή την αύξηση στις κλήσεις από γυναίκες που καλούσαν σε βοήθεια.

Τι συμβαίνει στην Ελλάδα

Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ – ΜΠΕ, οι κλήσεις για περιστατικά βίας τον Απρίλιο ανήλθαν σε 1.070. Οι αντίστοιχες κλήσεις, τον Μάρτιο, ήταν 325. Επτά στα δέκα περιστατικά βίας καταγγέλθηκαν από τα ίδια τα θύματα. Τρία στα δέκα καταγγέλθηκαν από τρίτα πρόσωπα, όπως γονείς, παιδιά, αδέρφια, γείτονες και φίλοι.

Αυτό το διάστημα τρέχει στα ελληνικά media, η καμπάνια ενημέρωσης για τη στήριξη των γυναικών θυμάτων βίας.
 Η τηλεφωνική γραμμή SOS στην οποία μπορούν να καλέσουν οι γυναίκες αυτές είναι το 15900. 

Πρόκειται για την γραμμή της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων. 
Η υπηρεσία αυτή δίνει τη δυνατότητα στα θύματα να επικοινωνήσουν άμεσα µε ένα φορέα αντιμετώπισης της έκφυλης βίας. 

Τη γραμμή στελεχώνουν ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι. Παρέχουν άμεση βοήθεια σε έκτακτα και επείγοντα περιστατικά βίας σε 24ωρη βάση, 365 μέρες το χρόνο. Ταυτόχρονα υπάρχει δυνατότητα ηλεκτρονικής επικοινωνίας των γυναικών µέσω της διεύθυνσης e-mail:sos15900@isotita.gr.


Share:

Μα είναι φάτσα τώρα αυτή;

Διαβάζοντας το παρακάτω ποστ από την μικρή μου Κωνσταντίνα μου ήρθαν χιλιάδες τίτλοι για να βάλω στο άρθρο, διάλεξα τον συγκεκριμένο, το γιατί θα το μάθετε παρακάτω!!

Κωνσταντινάτα το ονομάζει , όταν θέλει να χώσει κάτι δικά της !!- 

Το κράξιμο ένας- ένας να προλαβαίνω να απαντώ ..ευχαριστώ Όσοι με γνωρίζουν καλά –λίγοι , 

ελάχιστοι δηλαδή- γνωρίζουν πως με τις φώτο έχω ένα θεματάκι . 


Στην αρχή της διαδικτυακής μου παρουσίας εδώ, δεν είχα καν φωτο στο προφίλ. 

Είχα ακούσει μάλιστα και το θεικό : « Θα πρέπει να είσαι άσκημη για να μην βάζεις ούτε 


μια φωτογραφία». Γελούσα , (και μαζί μου και όσοι με γνωρίζουν προσωπικά ) .

Τι «γκαφάλια» είστε μερικοί ρε σεις .

Ο κύριος λόγος που ανεβάζω φωτο μου και μάλιστα φυσικές και ανεπεξέργαστες στο τεράστιο «γκομενολίβαδο» του fb ,

(ξέρω θα πείτε κάποιοι πως έχω γλωσσίτσα αιρετική ) ,είναι επειδή γράφω ,

ανεβάζω και δίνω κείμενα για δημοσίευση και οι αναγνώστες ζητούν και θέλουν να

το «πρόσωπο» που βρίσκεται πίσω από τις αράδες που διαβάζουν .

(άλλο πάλι που δεν καταλαβαίνω , άλλο θέμα αυτό ,θα το πιάσω άλλη στιγμή )

Όλοι σήμερα είμαστε θαρρώ καλύτεροι -στις φώτο- απ’ ότι 10 χρονάκια πριν.. το μακρινό 2010…ας είναι καλά οι επεξεργασίες,

τα φίλτρα ανάλυσης και ..θόλωσης,

λείανσης των ατελειών των φυσικών μας χαρακτηριστικών…αλλά και τις υπηρεσίες της αισθητικής ιατρικής,

οι οποίες είναι πια στις μέρες μας εύκολα προσβάσιμες , σε τιμές προσιτές και θεραπείες ..τόνωσης για όλα τα βαλάντια .. 
(…κορίτσια μου , να λέμε και αλήθειες ναι ;;)

Έτσι λοιπόν, γέμισαν τα προφίλ φίλων διαδικτυακών και μη με , τέλειες φώτο, 
καλύτερες οι σημερινές απ ότι οι παλιές.

Βλέπω φωτο ανθρώπων που τους γνωρίζω από το real life και δεν τους αναγνωρίζω αν δε δω το όνομά τους στην εισαγωγή του «τοίχου» τους .

Βρε σεις ,τρολάρετε λίγο τον εαυτό σας. Παίξτε λίγο με την εικόνα σας. Τσαλακώστε τη λίγο , έτσι για να γουστάρουμε και κάτι παράξενα τυπάκια σαν εμένα .

Τέλειες φώτο, τέλειων ανθρώπων. Όμορφα, λαμπερά πρόσωπα, φρέσκα, αρυτίδωτα. Με σφρίγος, ροδοκόκκινα που θα ζήλευαν και τα κοριτσάκια εκεί, λίγο μετά την εφηβεία, στην πρώτη νιότη τους.

Και η ψυχή ; πού είναι η ψυχή μας σ’ όλα αυτά ;;

Και γω.. που ψάχνω μάταια να βρω ατέλειες που αγαπώ στους ανθρώπους; τη ρυτίδα κι όλα εκείνα τα ωραία σημάδια που αφήνει ο «πανδαμάτωρ» χρόνος στο πέρασμά του στα πρόσωπα…

Με τόσο ρετούς στις φώτο, στερούμαστε τη χαρά της αποδόμησης.. αυτής της λατρεμένης διαδικασίας που μας Κάνει να αναμετρηθούμε πάνω απ όλα με μας και μετά με τους υπόλοιπους βγάζοντας προς τα έξω όλη την ατελή -τέλεια- και εν τέλει υπέροχη εικόνα μας…

Καμία απομυθοποίηση, βαρετό !

Δε μου αρέσουν οι φώτο των ανθρώπων και πιο πολύ οι δικές μου .. από παιδί έβγαινα ή μουτρωμένη ή κλαμένη, αφού με έσερναν με το ζόρι να ποζάρω και οι συνήθεις ερωτήσεις μέχρι σήμερα : « Γιατί δε δείχνεις τα μάτια σου ;;».

«Γιατί δε χαμογελάς σχεδόν ποτέ ;;».

«Γιατί σουφρώνεις τα χειλάκια σου ;;» «Στείλε μου μια ολόσωμη» (αυτό το τελευταίο ειδικά είναι αφορμή για άπειρες διαγραφές και Μπλοκ..)

Αποτυπώνουν μια φευγαλέα χαρούμενη στο «κλικ» της στιγμή, βεβιασμένη πολλές φορές και στυλιζαρισμένη στην πόζα για τις ανάγκες του αναμνηστικού… καμία φυσικότητα, καθένας αυθορμητισμός…

Όταν κοιτώ μια εικόνα, συγκεντρώνομαι στα μάτια του προσώπου… αυτά δεν ξεγελούν κανέναν και δεν ξεγελιούνται…μέσα απ’ αυτά «βλέπω» καθαρά το συναίσθημα την ώρα της πόζας… το χαμόγελο μπορεί να παγώνει στην εικόνα, το βλέμμα ποτέ !

Πιο πολύ θα μ ενδιέφερε κρατώντας μια φωτογραφία στα χέρια μου, τι προηγήθηκε αυτής και τι ακολούθησε αυτήν μετά την απαθανάτιση της.. στιγμής..

Ακούω φίλους να κοιτάνε τη συλλογή τους και να λένε:

«..πόσο ωραίος/α ήμουν εδώ ..;»

«…θα μπορούσα να βγω καλύτερα, με χαλάει ο φωτισμός ή το ρούχο ή το μακιγιάζ …»

«…δε βγήκα με το καλό μου προφίλ…»

Shit !!!… Ti λένε ρε παιδιά ;; συγκεντρώνονται στο επουσιώδες μέσα στο γενικότερο πλαίσιο του εγωκεντρισμού και της εγωπάθειας και της αγωνιώδους προσπάθειας να αρέσουν …σε αγνώστους , σε άλλα πρόσωπα φαντάσματα εδώ μέσα , στις σελίδες των social media … αστείο έτσι ;;

Δε θέλω ενσταντανέ και πόζες …Θέλω να ζω το Αιώνιο και Άχρονο τώρα…

Αρνούμαι να φαντασιώνομαι με παγωμένες λήψεις ,καλά επεξεργασμένες , αλλά να αλληλεπιδρώ αληθινά με ανθρώπους .

Να βλέπω πρόσωπα ,βλέμματα ,χέρια ,κίνηση και να είναι όλα αυτά με ελαττώματα ..

Έχουμε αναγκάσει ανθρώπους που δεν έχουν συμμετρικά χαρακτηριστικά να κρύβονται ,να φοβούνται να δείξουν τον υπέροχο εαυτό τους και την όμορφη προσωπικότητά τους , δίνοντας χώρο στα μοντέλα με τα ζυγωματικά να πιάνουν στασίδι πρώτη θέση .

Εννοείται, δεν ξορκίζω την ομορφιά , την αγαπώ , αλλά την ομορφιά με μια φυσικότητα , όχι τη στημένη προκάτ , είπαν μάλιστα πως σώζει τον κόσμο . Αυτό δεν το έχω δει ακόμα αλλά περιμένω να το δω..

Αααα… μην το ξεχάσω…κι όταν ποθάνω , εννοείται καμία φωτογραφία στο χώρο που θα κείτομαι ε ;; Ας είμαι εγώ το μόνο μνήμα «χωρίς πρόσωπο».. Ας είμαι η μόνη αμνημόνευτη –φωτογραφικά- κι ας έχω πρόσωπο για εκείνους τους λίγους ελάχιστους που «είδαν» και ψυχή σ αυτό το πρόσωπο (anfas–profil) όσο ήμουν σ’ αυτό εδώ το πέρασμα …

Εύχομαι μια μέρα να καταφέρουμε να κάνουμε την ανατροπή.. να τραβάμε Ατελείς φώτο , με ψεγάδια να μουτζουρώνουν και να τσαλακώνουν τα Τέλεια πρόσωπά μας…

Ασερεχε...

Share:

Θεού ευλογία ο τόπος μας


Θεου ευλογια

ο τόπος μου

απέραντο γαλάζιο

στην αγκαλιά του Αιγαίου

Κυμματα

Ηλιος

Κι ουρανός χορεύουν

νύχτα Λαμπρής

έλα να τον γνωρίσεις

μ ανοόξης μυρουδιες

Πασχαλιά στην εκκλησία

Χριστός ανέστη

αγάπη να γεμίζει ο ουρανός

Και οι καρδιές του κόσμου 


Share:

Σερβιτόρος σε μενού ημέρας καραντινάτο; ¨Βίντεο¨


Με όλα αυτά τα σχέδια για το πως θα ανοίξουν τα ταβερνάκια - εστιατόρια κτλ κτλ
Θυμήθηκα ένα παλικάρι σερβιτόρο στην Πάτμο που είχαμε πάει με το Μουσικό Εργαστήρι Νέων Χίου για το 8 μουσικό φεστιβάλ, που μέσα στην ταλαιπωρία μας μας χάρισε απίστευτες στιγμές γέλιου!!
Και ναι δεν είναι Καραντινάτο είναι πριν την Καραντίνα








Την ηχογράφηση έκανε ο Μάριος Βενέτης 
Share:

Το γράμμα ενός παιδιού… στην ΥΠ. Παιδείας

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.«Αγαπητή κυρία Νίκη,
Ζητώ συγγνώμη για την οικειότητα, αλλά το επίθετό σας με δυσκόλεψε.  Αυτό το –μέως ή μαίος , δεν το ξαναείδα και δεν ξέρω ποιο είναι σωστό. Τέλος πάντων, σκέφτηκα ότι δεν πρέπει να γράψω το επίθετο της υπουργού λάθος..

Σας γράφω από το σπίτι μου, μόνη στο δωμάτιό μου, γιατί θέλω να σας πω κάποια μυστικά που σίγουρα δεν σας λένε, γιατί οι μεγάλοι πολλές φορές, χωρίς λόγο, μιλάνε πολύ και άλλες φορές πάλι, δεν μιλάνε όταν πρέπει

Με λένε Αθηνά και είμαι 12 ετών. Είμαι μαθήτρια στην έκτη δημοτικού. Το σχολείο μου αρέσει γενικά, αλλά πολλές φορές, αγχώνομαι πολύ και γυρίζω στο σπίτι ένα κουρέλι .

Αυτό τον καιρό με τον ιο και την καραντίνα, κατάλαβα πολλά .

Η μαμά μου είναι με ένα νεφρό και έφυγε από τη δουλειά την πρώτη μέρα. Ο μπαμπάς μου είναι οδηγός σε μεταφορική εταιρία και δουλεύει συνέχεια. Εγώ είμαι στο σπίτι, μαζί με την αδερφή μου που είναι στη Β Λυκείου (δεν είναι ώρα να σας πω γι’αυτή- η μαμά λέει ότι είναι έτσι, γιατί είναι στην εφηβεία..).

Ακούω όλους να λένε διάφορα για την καραντίνα, αλλά εγώ είμαι σίγουρη ότι πολλές φορές λένε ψέματα.

Την ώρα που χάνονται τόσοι άνθρωποι, πώς να σας πουν ότι η καραντίνα ήταν για τους μαθητές,δώρο Θεού; Αυτή την αλήθεια σας κρύβουν. Μην τους πιστεύετε, θέλω να σας …αποπλανήσουν

Εγώ τι σας λέω να ακούτε, γιατί από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια!

Στην καραντίνα, νιώσαμε άνθρωποι. Ξυπνάγαμε γύρω στις 9 το πρωί, χουζουρεύαμε λίγο, τρώγαμε πρωινό και γύρω στις 10 αρχίζαμε διάβασμα ή τηλεκπαίδευση, κάναμε μικρά διαλείμματα, ξαπλώναμε το μεσημέρι, συνεχίζαμε με ξένες γλώσσες το απόγευμα και νωρίς το βράδυ μας έμενε χρόνος για τόσα πολλά πράγματα.

Πολλές φορές είπαμε με τους φίλους μου ότι αυτές τις μέρες, μάθαμε όσα δεν μάθαμε χρόνια…
Επιτέλους, μια φορά διαβάζαμε, συζητάγαμε, και σταμάτησε η παπαγαλία και αυτό το «πες το απέξω» της μαμάς, που δεν αντέχεται, κάθε βράδυ

Κυρία Νίκη, να ξέρετε ότι τα παιδιά είναι λυπημένα που θα γυρίσουν στο σχολείο και αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια που σας κρύβουν..

Δεν ξέρω αν αυτό το κάνουν οι δάσκαλοί μας γιατί φοβούνται να μην τους διώξετε, ή οι γονείς μας γιατί δεν έχουν πού να μας αφήσουν, πάντως έτσι είναι τα πράγματα

Το σχολείο είναι σαν κλουβί. Ο τρόπος που  κάθε μέρα γίνονται όλα, σε κάνει να μην θέλεις να το δεις στα μάτια σου. Μετά από ολόκληρο εξάωρο γυρίζουμε στο σπίτι μας και δεν προλαβαίνουμε να φάμε , γιατί πάμε στο φροντιστήριο αγγλικών, μετά στα κομπιούτερ και μετά στο βόλεϊ. Το βράδυ, γύρω στις 9 που γυρίζουμε, έχουμε να ετοιμάσουμε τα ελληνικά, τα αγγλικά και  την εργασία της εβδομάδας. Τα παιδιά του λυκείου, όπως η αδερφή μου, είναι πολύ χειρότερα

Κυρία Νίκη, με όλο το θάρρος, σας ρωτάω:

Είναι ζωή αυτή ;

Τώρα είδαμε πώς ζει ο κόσμος! Εγώ να φανταστείτε που από μικρή μου άρεσε το διάβασμα και αγόραζα πολλά βιβλία, τώρα βρήκα την ευκαιρία να διαβάσω δύο από αυτά. Πέρασαν πέντε χρόνια από τότε που τα αγόρασα!

Τώρα συμπλήρωσα το αγαπημένο φυτολόγιό μου

Τώρα βρήκα λίγο χρόνο να παίξω με την Μπιζού, το σκυλάκι μας

Τώρα έζησα λίγο μέσα στο σπίτι μου, τακτοποίησα το δωμάτιό μου, πέταξα παλιά και άχρηστα πράγματα, έβαλα σε σειρά τη ζωή μου

Πώς τώρα θα τα αφήσω όλα αυτά;

Πώς θα ξαναγυρίσω  πίσω;

Εσείς που είστε τόσο έξυπνη και φτάσατε τόσο ψηλά, δεν μπορείτε αλήθεια να βρείτε κάποιους καλούς ανθρώπους, που να έρθουν στο σχολείο να δουν από κοντά τα παιδιά και να σας πούνε την αλήθεια;

Την είδατε την ταινία με τον Σβατσενέγκερ που ήταν μυστικός αστυνομικός και έγινε νηπιαγωγός, για να βρει την αλήθεια; Αυτό να κάνετε. Μυστικούς να στείλετε…

Είμαι σίγουρη ότι τότε θα καταλάβετε και θα κάνετε το σωστό

Το όνειρο το δικό μου και των φίλων μου είναι το σχολείο μας να γίνει όμορφο και ευχάριστο – όπως το θέατρο, η μουσική, οι  παιδικές χαρές Να μαθαίνουμε καινούρια πράγματα, να μην μας βάζουν να τα παπαγαλίζουμε και μετά να μην θυμόμαστε τίποτε! Τόσος κόπος χαμένος και στο τέλος είμαστε άσχετοι, ειδικά στην Ιστορία και τη Γεωγραφία. Εσείς, δεν σκέφτεστε γιατί μπερδεύουμε τις επαναστάσεις και τις πρωτεύουσες;. Εμάς δεν μας πειράζει να μένουμε περισσότερο στο σχολείο και να φεύγουμε αργότερα, αλλά να μην κουβαλάμε πάλι το σχολείο μαζί μας, μέχρι αργά το βράδυ.

Σήμερα αποφάσισα να σας γράψω, γιατί ξύπνησα πολύ χάλια. Τις τελευταίες ημέρες, όσο κοντεύει να τελειώσει η καραντίνα, αγχώνομαι πολύ. Στο μυαλό μου τριγυρνάει συνέχεια ένα ερώτημα, που κανείς δεν μου το απαντά…

Σκέφτηκα , μήπως μου το απαντήσετε εσείς :

Κυρία Νίκη,

Είναι φυσιολογικό τα παιδιά να προτιμούν τη φυλακή της καραντίνας από το σχολείο;

                                                 Με αγάπη

                                                    Αθηνά»

    (Για την «μεταφορά»  Ευαγγελία Λιακούλη Δικηγόρος - Βουλευτής Λαρίσης )
Share:

Παγκόσμια μέρα τον Blogger!

Foto-laimitomos
Είναι μια μέρα για μας έλεγε μια φίλη πριν χρόνια τότε που είχαμε την προσωπική ελευθερία μας, εννοώ χωρίς πολλές σκοτούρες οικογένεια παιδιά δουλειά κτλ .
Τώρα δεν προλαβαίνεις να πάρεις ανάσα, βέβαια οσο  ποιο γνωστός γίνεσαι τόσο ποιο πολύ σου ζητούν να γράψεις και το ένα και το άλλο κ.ο.κ.

Εγώ ξεκίνησα μόνος ..About me τώρα η ομάδα του katarraktisvillage έχει γίνει μεγάλη ( Also they write) με πολλά παιδιά να γράφουν, ο καθένας την θεματολογία του.


Βασικός κορμός παραμένει η πολιτιστική μας κληρονομιά, ασχολούμαστε με όλα τα θέματα εκτός από τα πολιτικά.
Υπάρχουν βέβαια και ένα δυο εξαιρέσεις , που αναφερθήκαμε αλλά ήταν σημαντικά!!


Τα μπλογκ θεωρούνται ακράδαντα μία μορφή Δημοσιογραφίας στον ιστό, καθώς παρουσιάζουν και τα τρία σημαντικά χαρακτηριστικά της -υπερκειμενικότητα, διαδραστικότητα και πολυμεσικότητα- και καθώς η λειτουργία τους είναι ταυτόσημη με τον κύριο σκοπό της δημοσιογραφίας (σύμφωνα με τον κύριο ισχύων ορισμό της στις εκλεγμένες δημοκρατίες παγκοσμίως), να παρέχει στους πολίτες τις πληροφορίες που χρειάζονται για να είναι ελεύθεροι και αυτοκυβερνώμενοι.

Στατιστικά θα σας πω μόνο ότι έχουμε ανέβει στις 134 χώρες που διαβάζουν το katarraktisvillage,γύρω στις 35 με 44 χώρες το μήνα και μέσος όρος ημερήσιος από 6 μέχρι 9 χώρες.


Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλα τα παιδιά που συνεχίζουν την καλή δουλειά και την βοήθεια που μου προσφέρουν!

Και  ετσι για την ιστορία :

Η Διεθνής Ημέρα των Weblogger εορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Μαΐου και φέρνει μαζί τους Χρονικογράφους του Ίντερνετ (Weblogger), σε ανάμνηση της πρώτης εμφάνισής τους στο Διαδίκτυο, στις 2 Μαΐου 1993.
Ο όρος “weblog” επινοήθηκε από τον Jonh Barger στις 17 Δεκεμβρίου 1997. Η σύντομη μορφή “blog” ήταν αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας του Peter Merholz να σπάσει την λέξη “weblog” σε “we blog” στο sidebar του blog του Peterme.com τον Απρίλιο ή τον Μάιο (κατά πάσα πιθανότητα) του 1999. Λίγο αργότερα ο Evan Williams χρησιμοποίησε τη λέξη “blog” στην “Pyra Labs” τόσο ως ουσιαστικό όσο και ως ρήμα και επινόησε τον όρο “blogger” οδηγώντας στην εξάπλωση των όρων.

Σήμερα υπάρχουν στον κόσμο πάνω από 4 εκατομμύρια blogs και αυξάνονται ραγδαία όσο περνούν τα δευτερόλεπτα.

Εγώ τότε μάθαινα to 1999 στην σχολή για τις δισκέτες  διαμέτρου 3,5" και 5 1/4 ιντσών με χωρητικότητα από 360 Kilobytes έως 1,44 Megabytes!!

Σας ευχαριστώ όλους που μας διαβάζετε να ξέρετε ότι προσπαθούμε για το καλύτερο!
Share:

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ( τσεπης) 1966

Με όλα αυτά που διαβάζουμε για τα νέα σχέδια στα σχολεία, και τι θα επανέλθει, θυμήθηκα ότι κάπου έχω κρατήσει ένα ημερολόγιο του 1966 που είχα βρει !!Θυμήθηκα ότι είχε μέσα και ένα πρόγραμμα σχολικό.

Έψαχνα δυο μέρες αλλά τελικά το βρήκα!Οπότε αναρωτιέμαι και σας ρωτάω και εσάς τους ποιο παλιούς γιατί εγώ το μόνο που έζησα εκτός τα κλασικά μαθήματα ήταν το σχολείο το Σάββατο.
Το ότι κάνανε :Υγιεινή, Παραστατική Γ, Αναλυτική Γ, ψυχολογία, Θέμα, και Αγγλικά  με αφήνει άφωνο.Δεν γνωρίζω σε ποια τάξη αναφέρεται.

Την Φάπα την πρόλαβα και την βίτσα, να ενημερώσουμε την ΚΕΡΑΜΕΩΣ !
Επίσης δεν ήξερα τι είναι και το ¨νομικόν  φάσκᴨ που αναγράφει, το έψαξα όμως και σας ενημερώνω, για όσους τουλάχιστον δεν το γνωρίζουν.


Γιατί ενδιαφέρει την ορθόδοξη εκκλησία το νομικόν φάσκα; Επειδή το ορθόδοξο Πάσχα πέφτει την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη εαρινή πανσέληνο (την πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία).

 Αν όμως η πανσέληνος πέσει Κυριακή, τότε το Πάσχα γιορτάζεται την επόμενη Κυριακή για να μη συμπέσει με το εβραϊκό. Αυτό γίνεται επειδή, όταν η Σύνοδος της Νίκαιας το 325 καθόρισε την ημερομηνία του Πάσχα, υπήρχαν αρκετοί ιουδαΐζοντες χριστιανοί που γιόρταζαν το Πάσχα μαζί με τους Ιουδαίους (τεσσαρεσκαιδεκατίτες θαρρώ λέγονταν και ήσαν πολλοί στη Μικρασία, ιδίως στην Έφεσο· ακόμα υπάρχουν) –και βέβαια αυτό δεν ήταν επιθυμητό από την τότε Εκκλησία, οπότε η Σύνοδος φρόντισε να αποφεύγεται οπωσδήποτε ο συνεορτασμός. κτλ κτλ


Επίσης η νηστεία των αγίων αποστόλων , ημέραι 23 ούτε αυτό το ήξερα.
Βέβαια τώρα το πρόγραμμα το κρατάμε σε κινητά , ταμπλέτες, και ebookia.








Share:

Επιστροφή στην κανονικότητα και άλλα παραμύθια

Ένας ασυμπτωματικός τουρίστας στο Μοναστηράκι ή στα σοκάκια της Μυκόνου
Γιατί το 2019 θα είναι ενδιαφέρουσα χρονιά για τον τουρισμό ...


Φώτο: Shutterstock


Δεν χρειάζεσαι κληρονομικό χάρισμα για να προβλέψεις το προφανές. Αρκεί η κοινή λογική. Αντιθέτως, χρειάζεσαι πολιτικό χάρισμα για να το συσκοτίσεις. Βέβαια, ένας από τους στόχους του πολιτικού λόγου είναι και το να καθησυχάζει τους πολίτες σε δύσκολες καταστάσεις, για να αποφευχθεί ο πανικός.
 Όμως πόσες μοίρες μπορεί να αποκλίνει από την πραγματικότητα, ώστε να μην θεωρείται καραμπινάτη παραπλάνηση; Πόσο, ας πούμε, είναι κοντά στην αλήθεια η εκτίμηση πρωτοκλασάτου υπουργού πως είμαστε στο 87’ και παίρνουμε την πρόκριση, αρκεί να μην φάμε γκολ στο 90’; Τόσος λίγος αγώνας απόμεινε; Και πού ακριβώς θα προκριθούμε;

Από τις 4 Μαΐου, διαβάζουμε, θα αρχίσουν να αίρονται προοδευτικά τα μέτρα και μέσα σε δύο μήνες, ξαναδιαβάζουμε, θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα. “Μέτρα αντιμετώπισης της πανδημίας του κορονοϊού COVID-19” είναι η επίσημη ονομασία των μέτρων που θα αρθούν. Γιατί; Αντιμετωπίστηκε μήπως ο κορονοϊός και δεν το ξέρουμε; Όχι μόνο δεν αντιμετωπίστηκε, αλλά προελαύνει ακάθεκτος. Όταν έκλεισαν τα σχολεία, στις 11 Μαρτίου, υπήρχαν 99 κρούσματα, 10 ασθενείς και 2 νεκροί. Στις 16 Μαρτίου, όταν αποφασίσθηκε να κλείσουν τα καταστήματα, είχαμε 331 κρούσματα και 4 νεκρούς. Στις 23 Μαρτίου, όταν κλειστήκαμε στα σπίτια, είχαμε 695 κρούσματα και 17 νεκρούς. Χθες, 24 Απριλίου, είχαμε 2490 κρούσματα και 130 νεκρούς. Στις 4 Μαΐου θα είναι ακόμα περισσότεροι. Πώς λοιπόν τα 695 κρούσματα θεωρούνται επικίνδυνος αριθμός που επιβάλλει τον εγκλεισμό στα σπίτια και τα 2700 plus που θα έχουμε στις 4 Μαΐου, με πολλαπλάσιο αριθμό φορέων του κορονοϊού, θα θεωρηθούν… καθησυχαστικός αριθμός που επιτρέπει τη χαλάρωση των μέτρων;

Η απάντηση έχει ήδη δοθεί αρμοδίως: διότι δεν είναι δυνατόν να είμαστε κλεισμένοι στα σπίτια μέχρι να περάσει η πανδημία. Θα καταρρεύσει η οικονομία και οι επιπτώσεις θα είναι ακόμα μεγαλύτερες: οι άνθρωποι θα πεθαίνουν από πείνα. Άρα ο λόγος της σταδιακής άρσης των μέτρων δεν είναι η επιτυχία τους, αλλά ακριβώς το αντίθετο: η αναγνώριση της αποτυχίας τους! Θα μου πεις πως δεν γίναμε Ιταλία και οι έννοιες “επιτυχία” και “αποτυχία” είναι σχετικές και εξαρτώνται από τον στόχο που έχεις βάλει. Να το δεχτώ. Αν τα μέτρα τα ονομάσουμε όχι “αντιμετώπισης” αλλά “προσωρινής επιβράδυνσης της εξάπλωσης” και ο στόχος ήταν ο αριθμός των βαριά ασθενών να μην είναι μεγαλύτερος από τις διαθέσιμες ΜΕΘ, όντως τα καταφέραμε, παρά τις σημαντικές αστοχίες, τις οποίες δεν μπορώ παρά να επισημάνω.


Πρώτον: όταν αποφασίζεις πως το γενικό lockdown είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος αντιμετώπισης, το εφαρμόζεις μπαμ και κάτω. Και για όλους. Όχι σταδιακά και βλέπουμε. Μέχρι τις 20 Μαρτίου, τουρίστες ερχόντουσαν από παντού χωρίς κανείς να τους ελέγχει, η καραντίνα για τους επαναπατριζόμενους ήταν ένα απλό χαρτί με συστάσεις που αν δεν τις εφάρμοζες δεν έτρεχε τίποτε, στο εσωτερικό ο ιός ταξίδευε με αεροπλάνα και βαπόρια και κουρσάκια ιδιωτικά προς κάθε χωριό και νησί της χώρας, ενώ κάποιες “ευπαθείς” και “ευάλωτες” ομάδες, από αυτές που έχουν ως κύρια επαγγελματική απασχόληση το έγκλημα, σουλατσάριζαν και γλεντοκόπαγαν ανά την Επικράτεια διότι ο οιστρήλατος γαμπρός δεν άντεχε να περιμένει. Ούτε φυσικά οι εν δομαίς φιλοξενίας ευρισκόμενοι εισβολείς, που τους βαφτίσαμε μετανάστες και πρόσφυγες, χαμπάριαζαν από #μενουμεσπιτι. Τα πρόστιμα έπεφταν βροχή στα γεροντάκια που βγαίναν να λιαστούν στο πάρκο, αλλά τους “ευάλωτους” που πετροβολούν τους αστυνομικούς και πυροβολούν όποτε γουστάρουν, δεν τολμάμε ούτε να τους αγριοκοιτάξουμε.

Και βέβαια, ο κορονοϊός απέδειξε πόσο γυμνό είναι το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Ό,τι πετύχαμε οφείλεται στον προσωπικό, υπεράνθρωπο αγώνα γιατρών και νοσοκόμων, που το σύστημα τους έριξε ξυπόλητους στ’ αγκάθια, χωρίς μάσκες, χωρίς στολές, χωρίς απολυμαντικά, χωρίς καθοδήγηση. Έτσι, τα νοσοκομεία και τα κέντρα φροντίδας ηλικιωμένων έγιναν κέντρα εκκόλαψης κορονοϊού κι αυτό ας το κρατήσουμε να το κουβεντιάσουμε ξανά, όταν κάποτε περάσουμε στην κανονική… κανονικότητα. Όλα αυτά φάνηκαν και στη στατιστική. Η πασίγνωστη πλέον “επιπεδοποίηση της καμπύλης” αφορά τον ρυθμό διάδοσης του ιού κι όχι τον αριθμό κρουσμάτων, που τραβάει σταθερά την ανηφόρα. Ας δεχθούμε όμως ότι σε σχέση με άλλα κράτη τα πήγαμε, μέχρι στιγμής, καλά. Τι θα γίνει από δω και μπρος;

Είναι προφανές: της Ιταλίας. Και της Ισπανίας και της Νέας Υόρκης. Κάθε χαλάρωση μέτρων θα συνοδεύεται από νέα έξαρση, και μάλιστα με αυξανόμενο ρυθμό, κρουσμάτων, ασθενών και νεκρών. Το πρόβλημα ΔΕΝ ΛΥΝΕΤΑΙ διότι εμπεριέχει αντιφατικά ζητούμενα. Από τη μία θέλουμε ο ιός να “μπλοκαριστεί” κι από την άλλη να πάρει μπρος ξανά η Οικονομία και ο Τουρισμός. Πώς θα γίνουν αυτά ταυτοχρόνως;


Όταν με αυστηρή καραντίνα τα κρούσματα μέσα σε έναν μήνα υπερτριπλασιάστηκαν (23/3: 695, 23/4: 2463), τι θα συμβεί με την άρση των μέτρων όταν, λόγω καλοκαιριού, ο συγχρωτισμός των ανθρώπων θα είναι αναπόφευκτα αυξημένος;

Πολλά ΜΜΕ πρόβαλλαν με περισσή περηφάνεια την προτροπή της Bild στους Γερμανούς να προτιμήσουν την Ελλάδα για διακοπές διότι είναι “ασφαλής” από κορονοϊό.

Υποθέτω ότι το ίδιο θα σκεφθούν και αρκετοί υποψήφιοι τουρίστες παντού στον κόσμο. Ανάμεσά τους δεν θα υπάρχει κανένας φορέας, έστω ασυμπτωματικός; Ένας να βρεθεί μια Κυριακή μεσημέρι στο Μοναστηράκι ή στα σοκάκια της Μυκόνου, δεν χρειαζόμαστε τίποτε άλλο. Άσε που θα έχει μολύνει ερχόμενος κι όλο το αεροπλάνο. Τους θέλουμε; “Όχι” θα πει ο συνταξιούχος 70χρονος διαβητικός. “Ναι” θα πει ο ξενοδόχος μπροστά στην οικονομική καταστροφή, που θα κάνει και την καταβολή της σύνταξης στον 70χρονο διαβητικό προβληματική. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Στον αντίποδα, πολλοί Έλληνες, αντιλαμβανόμενοι τον κίνδυνο, θα συνεχίσουν να τηρούν τα μέτρα παρά την άρση τους, και βουτιές θα κάνουν μόνο στην μπανιέρα του σπιτιού τους. Μπαίνεις σε θάλασσα πατείς με πατώ σε; Κι ας πούμε ότι στις οργανωμένες πλαζ μπορεί να ορισθεί αριθμός εισερχομένων. Στις άλλες; Πόσες ερημικές παραλίες υπάρχουν και πόσο ερημικές θα μείνουν όταν όλοι βάλουν πλώρη για εκεί;

Τι προκύπτει λοιπόν από αυτόν τον συνδυασμό; Μια παραπαίουσα τουριστική σεζόν. Ξενοδοχεία – εστιατόρια με πληρότητα κάτω από 20% και με έκθεση στον ιό 100%. Τι θα συμβεί αν διαπιστωθεί κρούσμα σε ένα ξενοδοχείο με 200 τουρίστες και 30 άτομα προσωπικό; Θα μπουν όλοι σε καραντίνα; Για πόσες μέρες; Ποιος θα τους πληρώνει; Ποιος θα τους ανεφοδιάζει; Πόσοι μπορούν να είναι τελικά οι υγιείς που θα προσφέρουν υπηρεσίες στους νοσούντες όταν τα κρούσματα όλο και θα αυξάνονται; Τι θα συμβεί στις “δομές”, που είναι τίγκα στον κορονοϊό; Λόγω του ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού των δομών είναι μικρής ηλικίας, ο ιός μπορεί να κυκλοφορεί ασυμπτωματικά. Τι θα γίνει όμως όταν υπάρξουν βαριά κρούσματα και νεκροί; Τι άλλο; Εξέγερση! Οι εισβολείς θα ρίξουν τους φράχτες και θα φύγουν. Ήδη το κάνουν σποραδικά. Θα το κάνουν ομαδικά. Τι σχήμα θα πάρει μετά η καμπύλη εξάπλωσης του ιού; Η πανδημία είναι σαν την πλημμύρα. Στην αρχή της νεροποντής, όταν τα νερά του ποταμού έχουν φουσκώσει λίγο, βάζοντας τσουβάλια στις όχθες κάτι μπορείς να συγκρατήσεις. Μετά, όταν κατεβεί το πολύ νερό, δεν μένει κολυμπηθρόξυλο.

Μα δεν κερδίζουμε έτσι χρόνο μέχρι να βρεθεί φάρμακο ή εμβόλιο; Κερδίζουμε, αρκεί να ξέρουμε ότι αυτή η προσπάθεια έχει πολύ δρόμο ακόμα και εντελώς αβέβαιο αποτέλεσμα. Βρέθηκε εμβόλιο για τα “ξαδερφάκια” του covid-19, τους κορονοϊούς SARS και MERS; Όχι, μολονότι από την εμφάνισή τους έχουν περάσει 17 και 8 χρόνια αντίστοιχα. Ούτε φάρμακο έχει βρεθεί. Ο λόγος δεν είναι αυτός που παρουσιάζουν οι καθησυχαστικές τοποθετήσεις των πανελιστών, ότι δηλαδή είχαν μικρή εξάπλωση στους ανθρώπους και γι΄αυτό η ιατρική κοινότητα δεν ενδιαφέρθηκε και πολύ! Ενδιαφέρθηκε τα μάλα, αλλά δεν κατάφερε τίποτε διότι πρόκειται για ιούς-transformers: μεταλλάσσονται συνεχώς και δεν ξέρεις σε ποιο σημείο του γονιδιώματος να τους χτυπήσεις, ενώ ακόμα και ο μηχανισμός μετάδοσής τους δεν έχει αποτυπωθεί ακριβώς.

Κι ενώ ένα φάρμακο για να εγκριθεί αρκεί να αποδείξει, σε ήδη νοσούντες, πως βελτιώνει, λίγο έστω, την κατάστασή τους, με το εμβόλιο τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Δεν μπορείς να εμβολιάσεις κάποιον και μετά να τον μολύνεις με covid-19 για να διαπιστώσεις αν προστατεύεται. Θα πρέπει να παρακολουθείς τους εθελοντές επί χρόνια, για να δεις πόσοι έτυχε να μολυνθούν και πώς αντέδρασε ο οργανισμός τους στη συνέχεια. Ούτε βγάζεις συμπέρασμα με 10 εθελοντές. Για παράδειγμα, το εμβόλιο ERVEBO για τον ιό του Έμπολα μελετήθηκε σε πολλές χώρες, σε χιλιάδες εθελοντές, επί πολλά έτη. Ο πρώτος πειραματικός εμβολιασμός έγινε το 2014. Στις δοκιμές συμμετείχαν στη Σιέρρα Λεόνε 8.651 άτομα, στη Γουινέα 9.096, στη Λιβερία 1.000 και άλλα 1.197 άτομα συμμετείχαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Ισπανία. Η τελική φάση της έρευνας κράτησε 2 χρόνια.

(Πληροφορίες εδώ)

Ο FDA, ο αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων, ενέκρινε το εμβόλιο μόλις πριν 4 μήνες: τον Δεκέμβριο του 2019. Όσοι προβλέπουν έγκριση και μαζική παραγωγή εμβολίου για τον covid-19 μέσα στο 2021 ή δεν έχουν ιδέα για το θέμα ή το κάνουν για να καθησυχάσουν τους πολίτες – σε βαθμό εξαπάτησης.

Άρα για ποια κανονικότητα μιλάμε; Προφανώς την κανονικότητα που επιβάλλει μια εξαπλούμενη πανδημία: άρση και επιβολή μέτρων κατά περιόδους, ανάλογα με τις αντοχές του συστήματος υγείας, μέχρι να διαπιστώσουμε ότι το παιχνίδι το κερδίζει πάντα η φύση. Διότι το ερώτημα δεν είναι αν θα προσβληθούμε, αλλά πότε. Αργά ή γρήγορα θα προσβληθούμε όλοι. Όσοι είναι να αποκτήσουν ανοσία θα αποκτήσουν, και όσοι είναι να πεθάνουν θα πεθάνουν. Αυτή, δυστυχώς, είναι και η μόνη κανονικότητα επί της γης.

Όμως δεν μεταλλάσσεται μόνον ο ιός. Μεταλλάσσεται και ο άνθρωπος. Το 8% περίπου του ανθρώπινου DNA προέρχεται από αρχαίους ιούς. Στο ανθρώπινο γονιδίωμα υπάρχουν υπολείμματα προγενέστερης λοίμωξης από εξωγενείς ρετροϊούς, τα οποία ενσωματώθηκαν στη γενετική αλυσίδα. Ονομάζονται HERVs (Human Endogenous Retroviruses = ανθρώπινοι ενδογενείς ρετροϊοί) και, φυσικά, περνάν από γενιά σε γενιά. Η λειτουργία τους ερευνάται. Ίσως κάποιοι σχετίζονται με αυτοάνοσα νοσήματα, όμως φαίνεται ότι αρκετοί από αυτούς όχι μόνο δεν μας απειλούν αλλά συμβάλλουν στην άμυνά μας, ρυθμίζοντας τη δράση γονιδίων του ανοσοποιητικού συστήματος. Κατά κάποιον τρόπο, τους εξημερώσαμε!


Φυσικά, θέλουμε να σωθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι, για να περάσουμε στη κανονικότητα, αλλά για να συμβεί αυτό θα πρέπει πρώτα να προσβληθούμε όλοι από τον κορονοϊό! Σκέψου μετά από κάποια χρόνια να είσαι ο μόνος που απέφυγε την μόλυνση, δηλαδή ο μόνος που δεν έχει αναπτύξει αντισώματα! Θα περάσεις όλη τη ζωή σου σε ένα δωμάτιο; Το ιδανικό σενάριο είναι να βρεθεί φάρμακο ώστε οι νοσούντες να μην πεθαίνουν. Έτσι, ξαναγυρνώντας στις επαγγελματικές και κοινωνικές σου δραστηριότητες να ξέρεις πως αν προσβληθείς δεν θα αποβεί μοιραίο και θα περάσεις στην αντίπερα όχθη, των “ασφαλών”. Με την προϋπόθεση, ο νοσήσας να αποκτάει αυτομάτως ανοσία, κάτι που η μέχρι τώρα εμπειρία από άλλους ιούς λέει ότι είναι αναμενόμενο, αλλά δεν έχει ακόμα επιβεβαιωθεί πλήρως για τον περίεργα μοχθηρό covid-19. Το φάρμακο χρειάζεται λιγότερο χρόνο έρευνας από το εμβόλιο, αλλά για φέτος ας μην ελπίζουμε.

Οι μόνοι, λοιπόν, που αυτό το καλοκαίρι θα βγουν έξω, θα πάνε διακοπές, θα βουτήξουν ανέμελα στη θάλασσα, θα καθήσουν χαλαρά στην ταβέρνα ή στο μπαρ θα είναι όσοι “τυχεροί” έχουν ήδη νοσήσει! Κάποιο μελλοντικό καλοκαίρι θα μπορούσε να είναι και όσοι έχουν κάνει εμβόλιο και δεν φοβούνται, αλλά αυτό, είπαμε, θα πάρει πολύ καιρό.

Οι υπόλοιποι θα έχουμε το δίλημμα: κινούμαι κανονικά, με την πιθανότητα να προσβληθώ, να πεθάνω ή να μολύνω δικούς μου ανθρώπους και να πεθάνουν εκείνοι ή το μοντέλο του εγκλεισμού το εφαρμόζω όσο σχολαστικότερα μπορώ, όσο αντέξω, ελπίζοντας ότι τουλάχιστον κάποιο φάρμακο θα βρεθεί; Σχεδόν όλοι θα επιλέξουν το δεύτερο. Αυτό είναι μια κανονική ανθρώπινη επιλογή, βασισμένη στους μηχανισμούς επιβίωσης, αλλά δεν είναι κανονικότητα.

Ακόμα περισσότερο, δεν είναι κανονικότητα αυτό που θα συμβεί στην Οικονομία, την ελληνική, την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια. Επειδή όμως τα περί Οικονομίας και κυρίως τα περί κυβερνητικών μέτρων στήριξης σηκώνουν πολλή κουβέντα, θα επανέλθω με επόμενο σημείωμα.

Γράφει ο Θάνος Τζήμερος
kourdistoportocali.com


Share:

Μασάτε μόνο Μαστίχα Χίου, γιατί όμως;

Είχα μια δικτυακή συζήτηση με κάτι φίλους, και μιλώντας για διάφορα έπεσε και το θέμα της τσίχλας , διάφορα είπαμε... δεν θα σας πω τι έλεγε η γιαγιά μας για το μην μασάς παιδί μου τσίχλα , και τι κάνουν οι τσίχλες γενικά.


Θα σας πω εάν και το έχουμε ξανά πει, τι κάνει η μαστίχα Χίου όταν την μασάς!!
Δεν είναι τυχαίο που την έβαζαν στα σφραγίσματα.

Η μαστίχα της Χίου συνδυάζει στη σύνθεσή της διάφορους παράγοντες που βοηθούν στην πρόληψη της τερηδόνας.
Η μάσηση της διεγείρει μηχανικά τη ροή του σάλιου. Η διέγερση της σιαλικής λειτουργίας επιτυγχάνεται επίσης με τα γευστικά ερεθίσματα που προκαλεί χάρη στην αρωματική φυσική ρητίνη που περιέχει.
Η φυσική μαστίχα δεν περιέχει ουσίες που οδηγούν σε παραγωγή οξέων από την οδοντική πλάκα. Τα υποκατάστατα σακχαρόζης που χρησιμοποιούνται, η σορβιτόλη, η μανιτόλη και η ξυλιτόλη, είναι «φιλικές για τα δόντια» γλυκαντικές ουσίες και έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία και σε μελέτες πρόληψης της τερηδόνας.
Ταυτόχρονα, όμως, η μαστίχα Χίου δεν καταστρέφει το σμάλτο των δοντιών, ενώ παράλληλα αυξάνει την ποσότητα του σάλιου που αποτελεί αμυντικό μηχανισμό για τις μολύνσεις, Τονώνει την κυκλοφορία του αίματος στα ούλα και άρα τα προστατεύει από διάφορες παθήσεις, ενώ καθαρίζει τη μικροβιακή πλάκα απολυμαίνοντας τη στοματική κοιλότητα.
Λόγω της ιδιαίτερης σύστασής της (ελαστική και ταυτόχρονα σκληρή) βοηθά τους στηρικτικούς ιστούς των δοντιών, ενώ περιέχει αιθέρια έλαια που έχουν άμεση βακτηριοστατική δράση.

Επίσης κάνοντας κλιꨨ εδώ  ¨¨μπορείτε να μάθετε πάρα πολλά για την Μαστίχα Χίου από αρχαιοτάτων χρόνων!
Share:

Οι ρίζες των Ελλήνων βαθιές και περίπλοκες


Βλάχοι, Κρητικοί, Ηπειρώτες, Μακεδόνες, Νησιώτες του Αιγαίου και του Ιονίου, Πόντιοι, Μικρασιάτες, Θράκες, Τσάκωνες, Σαρακατσάνοι, Μανιάτες, Αρβανίτες…

Έτσι για να βάλουμε λίγο χρώμα στην ζωή μας

Οι ρίζες των Ελλήνων βαθιές και περίπλοκες. Ρίζες που εξαπλώνονται στα βάθη των αιώνων, αλλά και στα πέρατα της γης. Ένα συναρπαστικό μωσαϊκό «φυλών», που αιώνες τώρα κατοικούν ή ταξιδεύουν προς την Ελλάδα ή μετακινούνται από τόπο σε τόπο μέσα στα σύνορά της. Μοναδική πολυμορφία μιας χώρας μικρής, μα απέραντης.

Μιας χώρας θαλασσινής, με ανοιχτούς ορίζοντες. Μπορεί οι εικόνες να είναι από παρελάσεις, αλλά ο πολιτισμός στην Χίο διαπρέπει!! Και μακάρι να μπορούσαμε να αποτυπώσουμε όλες τις στολες από όλα τα παιδιά που παρελαύνουν































































Η εικόνα ίσως περιέχει: 15 άτομα, άτομα που χαμογελούν

Share:
1 Map

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

HOUSE OF TASTE

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Ενημερωθήτε για νέες αναρτήσεις.

Labels

Blog Archive

Recent Posts

Unordered List

  • Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit.
  • Aliquam tincidunt mauris eu risus.
  • Vestibulum auctor dapibus neque.

STAN BY