Είναι σίγουρα δράμα και μας αφορά όλους. H Εύβοια εκπέμπει sos

Η Εύβοια είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας και το έκτο μεγαλύτερο της Μεσογείου σίγουρα παραμένει έτσι αλλά;

Διαβάζοντας την παρακάτω δημοσίευση σου μένει μια στεναχώρια δυστυχώς. 

Διατηρώντας οικογενειακή επιχείρηση στην Βόρεια Εύβοια μας λέει η κ Μαρία, όπως καταλαβαίνετε η κατάσταση μετά τις φωτιές είναι τραγική. Και δεν μιλώ μόνο για τη ζημιά που έκαναν τα κανάλια και έλεγαν συνεχώς ότι κάηκαν όλα, πράγμα το οποίο σας διαβεβαιώ ότι δεν ισχύει. Ναι κάηκαν τεράστιες εκτάσεις δάσους, όμως τα μαγαζιά, οι παραλίες, ο τουρισμός θα μπορούσε να λειτουργήσει κανονικά. 

Το δράμα σε όλο αυτό, είναι ένας κάτοικος του χωριού που ασχολούνταν από μικρός με δένδρα, ξυλεία, ρετσίνι κτλ. Τα είχε κληρονομήσει από τον παππού του και αυτό έκανε μέχρι τα 35 του χρόνια. Είχε 4.000 δένδρα και μαντέψτε πόσα του έμειναν μετά από αυτή την καταστροφή. ΜΟΛΙΣ 30!!! 

Ο συγκεκριμένος λοιπόν ήρθε και μας ζήτησε δουλειά στην επιχείρηση, ή οποία ουδεμία σχέση έχει με τις γνώσεις του. Δυστυχώς, δεν έχουμε θέση να του προσφέρουμε, όμως σκεφτείτε την ζωή και την καθημερινότητα που θα βιώνει εκείνος  και άλλοι πόσοι. 

Ναι ευτυχώς που δεν κάηκαν σπίτια λέμε όλοι, όμως τι γίνεται με τόσο κόσμο που 'έμεινε' χωρίς δουλειά, ουσιαστικά έμεινε στο δρόμο. Και μην μου πείτε πως θα αποζημιωθούν από το κράτος, γιατί αυτές οι αποζημιώσεις θα φτάσουν ίσα να πληρώσουν κάνα γάλα για τα παιδιά τους..

Aς ελπίσουμε το όνομα Εύβοια που δίνει ο  Όμηρος και φανερώνει το γόνιμο καλλιεργήσιμο έδαφος και την ανεπτυγμένη βοοτροφία για την οποία το νησί ήταν ονομαστή να ξανά επανέλθει!


Share:

Αφιέρωμα στον Θάνο Μικρούτσικο

 Μια όμορφη μουσική βραδιά είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν όσοι βρέθηκαν 20/08/21 στον προαύλιο χώρο του Αγίου Γεωργίου Καρφά.

Ομιλήτρια Ερμίνα Τάμαρη Πρόεδρος ΜΕΟΘ.

Νέοι ταλαντούχοι μουσικοί κυρίως από το Μουσικό Σχολείο Χίου, κατέθεσαν την ψυχή τους παρουσιάζοντας ένα τριμερές αξιόλογο πρόγραμμα ( Α μέρος: Αφιέρωμα στον Θάνο Μικρούτσικο, Β Μερος: Λαϊκές και ροκ διασκευές, Γ μέρος: Έντεχνο-παραδοσιακό). Αρωγός σε αυτή την καλλιτεχνική παρουσίαση ήταν ο ΜΕΟΘ, ενώ η καλλιτεχνική επιμέλεια ανήκει στην νεαρή φοιτήτρια μουσικό Γεωργία Αποστολίδη.

Α + Β μέρος – συντελεστές: Πιάνο: Γεωργία Αποστολίδη Ηλ. Κιθάρα: Κατερίνα Φραντζέσκου Ντραμς: Παρασκευή Σαλτζίδη Σαξόφωνο: Γιώργος Φωτεινέλλης Φωνή: Μυρόπη Πιπινιά, Γεωργία Αποστολίδη Στο μπουζούκι του Β μέρους συμμετείχαν οι Γιώργος Τσιβής και Παναγιώτης Πουλάκης

Υ.Γ Το Γ' ΜΕΡΟΣ προσεχώς!
Share:

Υπέροχες, όμορφες στιγμές! τον 15Αυγουστο

Να ‘μαστε, λοιπόν, και σε απόσταση αναπνοής από το 15αύγουστο με όλα τα βλέμματα στραμμένα σ’ αυτόν. Τα ψέματα τελείωσαν και αυτό το διήμερο είναι «όλα τα λεφτά», καθώς από τη Δευτέρα αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για πολλούς και το τυπικό τέλος και του φετινού καλοκαιριού. Βλέπετε το ουσιαστικό έχει ακόμα κάποια περιθώρια. Θα αρχίσει όμως το σκορποχώρι, αφού έχουμε συνδυάσει το καλοκαίρι με τη γιορτή της Παναγίας και όταν περάσει αυτή η τελευταία αρχίζουμε πια να ατενίζουμε το φθινόπωρο. Πάντως, άσχετα ότι εφέτος πέφτει Κυριακή το 15αύγουστο, δεν θα αλλάξουν και πολλά πράγματα. Προετοιμαζόμαστε να το υποδεχτούμε με την ίδια λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια.

Θα το διαπιστώσουμε σήμερα έστω με μια απλή βόλτα ότι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι πανηγυρική. Το σημείο αναφοράς του καλοκαιριού πλησιάζει και όλοι βρισκόμαστε στην «πρίζα», με πολλούς και διαφόρους τρόπους. Με πρώτη απ' όλους τη διάθεσή μας να είναι στα μεγαλεία της… Ό,τι καλύτερο!

Έτσι, σήμερα και αύριο, όπου βρεθείς κι όπου σταθείς θα βλέπεις χαρούμενα πρόσωπα, έστω και με μάσκα, χωρίς μάλιστα να μπορείς να προσδιορίσεις επακριβώς τι είναι εκείνο που μας δημιουργεί τόσο ευχάριστα συναισθήματα. Δεν έχει, βέβαια, και μεγάλη σημασία. Σημασία έχει να περνάμε καλά που είναι και ζητούμενο.

Σήμερα θα μας έρθει και το τελευταίο μεγάλο κύμα επισκεπτών. Δεν είναι, μάλιστα, λίγοι εκείνοι που θα έρθουν, έστω και για ένα διήμερο, προκειμένου να είναι εδώ στη γιορτή της Παναγίας. Παλιά συνήθεια που δεν φαίνεται να ξεριζώνεται ακόμα και από τις νέες γενιές. Και είναι ευχάριστο.

Εν τω μεταξύ από χτες αρχίσαμε και τις προετοιμασίες και για το αυριανό τραπέζι. Και, έτσι, θα δημιουργηθεί για μια ακόμα φορά το αδιαχώρητο στα σούπερ μάρκετ, στα κρεοπωλεία, στα μαγαζιά αλλαντικών. Το τραπέζι επιβάλλεται να είναι πλούσιο.

Πάντως όλη η ομορφιά του 15αύγουστου θα είναι στις πλατείες των χωριών μας, μετά τη θεία λειτουργία. Και ειδικά σε εκείνα που διατηρούν και μια παραδοσιακή εικόνα. Με τα καφεδάκια να πηγαινοέρχονται και τη χαρούμενη ατμόσφαιρα στο ζενίθ με τα χρόνια πολλά και τα υπόλοιπα. Υπέροχες, όμορφες στιγμές!

Του Δημήτρη Φρεζούλη
Share:

Με τέτοιο παιδί, να μην ανησυχείς.

Τα βλέπεις κάθε μέρα: Το πρωί στο καφέ ή στο δρόμο, το απόγευμα στη θάλασσα, το βράδυ στο μπαράκι, σπάνια σε κάποιο εστιατόριο, δεν φτάνουν τα λεφτά για κανονικό φαγητό κάθε μέρα, πιο... πιθανό να τα πετύχεις να τσακίζουν κάνα σουβλάκι, αν δεν τρώνε εκεί που δουλεύουν.

Αγόρια και κορίτσια, χλωμά τα περισσότερα, αφού ή δουλεύουν βράδυ και ξυπνάνε αργά, ή δουλεύουν μέρα και δεν τα βλέπει ο ήλιος. Εκτός από εκείνα που σερβίρουν στην παραλία, που τα παραβλέπει ο ήλιος, καθώς ανεβοκατεβαίνουν στην καυτή άμμο. Δουλεύουν οκτάωρα, εννιάωρα, δεκάωρα, ή και παραπάνω όταν πλακώνει κόσμος. Αδιαμαρτύρητα. Είναι από 15-16, μέχρι 20-21.

Δουλεύουν για καλά αφεντικά, κακά αφεντικά, απαράδεκτα αφεντικά, παίρνουν βασικά χρήματα αλλά προσδοκούν στα τιπς (…). Συναντούν καλούς πελάτες, κακούς πελάτες, απαράδεκτους πελάτες... Όπως είναι και η ζωή δλδ. Δουλεύουν για να σπουδάσουν ή για το χαρτζιλίκι τους, επειδή δεν θέλουν να ζητάνε κάθε μέρα ένα δίευρο από τους γονείς. 
 Ή για να αγοράσουν κάτι το χειμώνα, που η μαμά και/ή ο μπαμπάς δεν μπορεί να τους πάρει.
 Ή για να πάνε ένα ταξίδι.

Τα παιδιά που δουλεύουν είναι χαμογελαστά. Και ξεχωρίζουν από τα παιδιά που απλώς διακοπάρουν, με έναν πολύ δικό τους τρόπο. Έχουν μια συνωμοτική ωριμότητα, μια στωικότητα, μια κατανόηση για την κατάσταση των πραγμάτων που τα υπόλοιπα παιδιά δεν έχουν.
 Έχουν μια γλυκιά κούραση και ταλαιπωρία που σέρνουν πίσω τους αγόγγυστα και μια αυτοπεποίθηση που μοιάζει τόσο αταίριαστη με τη φρεσκάδα τους.

Υπήρχαν πάντα, υπήρξαμε και κάποιοι από μας τέτοια παιδιά. Σήμερα, ανάμεσα σε μια γενιά που μεγάλωσε υπερπροστατευμένη, δείχνουν να «πετάνε» πάνω απ' όλους μας σαν μια κρυφή υπόσχεση.

Αργά το βράδυ θα μαζευτούν να πάνε στο μπαράκι που ξενυχτάει, να πιουν κάτι και να μοιραστούν τις εμπειρίες τους. Το πρωί στον καφέ θα χτυπήσει το τηλέφωνο.
«Ναι, μαμά, καλά είμαι, τρώω, μην ανησυχείς, ναι με πληρώνει, ναι, κοιμάμαι, ναι τέλεια όλα». Συχνά λένε ψέματα. Όμως εγώ θέλω ν’ αρπάξω το τηλέφωνο και να πω στη μαμά: «Με τέτοιο παιδί, να μην ανησυχείς».

ΜAΡΙΑ ΔΕΔΟΥΣΗ 


Share:

Ένα βράδυ, ένας Γαλαξίας, ένα κλικ, μια φωτογραφία

Τέτοιες εικόνες δεν βλέπουμε συχνά, ενα αριστούργημα απο τον κ Γιώργο Ντέκα και τον ευχαριστούμε για αυτό.

Και διαβάστε πως την αποτύπωσε!! Μας λέει λοιπόν:
 Πέρσι δεν κατάφερα να φωτογραφήσω εδώ στην Αποθήκα* το γαλαξία γιατί είχε τρομερή υγρασία αλλά είδα τον ήλιο και το φεγγάρι να πέφτουν μέσα στη θάλασσα, και ναι, μου πεσε το σαγόνι! Φέτος είπα θ' αφιερώσω ένα ολόκληρο βράδυ να δω το γαλαξία να χάνεται μέσα στα νερά του Αιγαίου και μα το Δία, ήταν συγκλονιστικό!Τόσα αστέρια και γαλαξίες χιλιάδων ετών φωτός μακριά "έσβησαν" μέσα στο πέλαγος! Πήγα λοιπόν γεμάτος όρεξη και σπιτικό φαγητό (Ευαγγελία και εννοείται Χιώτικη ξανθιά μπύρα από νωρίς με σκοπό να διανυκτερεύσω εκεί.

 Στο λιμάνακι να πω την αλήθεια ήθελα να σπάσω τη λάμπα γιατί ήταν πραγματικά τόσο ενοχλητική μέσα στο απόλυτο σκοτάδι που μ' έβαλε σε σκέψεις αλλά είπα όχι, θα το ξεπεράσω! 
Αυτό που δεν μπόρεσα να ξεπεράσω ήταν ένας αέρας για καμιά ώρα τόσο δυνατός που σήκωνε τον τρίποδα μαζί με τη βάση συν ψιλό καφεκόκκινο χώμα από κάτω... 
Γρήγορα σακούλα και πέτρες να δέσω κάτω απ' τον τρίποδα για να βγάλω τις λήψεις μου γιατί είναι σε τόσο ωραία θέα το "γάλα της Ήρας" και δεν πρέπει να το χάσω! 
Ο αέρας ευτυχώς κόπασε κάποια στιγμή και ήμουν έτοιμος για τις λήψεις μου. Έβγαλα όσες χρειαζόμουν μόνο, τα μάζεψα και πήγα πάνω και έκατσα στα σκαλιά μετά την καντίνα και αφού θυμήθηκα ότι δεν έχει σήμα κατέβασα από πριν μουσική, γιατί ποιός ταξιδεύει χωρίς μελωδία στ' αυτιά του ; Rainbow rising λοιπόν στα ακουστικά και να χαζεύω τ' αστέρια ακούγοντας τον Θεό Dio να "ψέλνει" το Stargazer....
Έχει ξημερώσει για τα καλά και να πω την αλήθεια δεν ήξερα αν βλέπω όνειρο ή αν το ζώ όντως ! Σίγουρα δεν έχω χορτάσει ακόμα τη θέα αλλά ένα καφεδάκι ήταν ότι πρέπει, οπότε πάω Καλλιμασιά για καφέ και πρωινό... Καλημέρα.!

 George Ntekas Photography

Αποθήκα είναι μια καταπληκτική παραλία στα Μεστά της Χίου, ο δρόμος σταματά περίπου 100 μέτρα από την παραλία.
 Αυτή η παραλία με τα κρυστάλλινα νερά είναι μια από τις πιο αγαπημένες παραλίες των κατοίκων της περιοχής καθώς και των επισκεπτών. Βρίσκεται 4 με 5 χλμ. από το Μεσαιωνικό χωριό Μεστά της Χίου όπως σας είπα.

Ανεβαίνοντας μερικά σκαλοπάτια πάνω από την παραλία υπάρχει ένα μικρό καφέ όπου η θέα είναι υπέροχη και μπορείτε να απολαύσετε μια ποικιλία από αναψυκτικά και σνακ.

Υπάρχει επίσης μια μικρή παραλία δίπλα στην Αποθήκα όπου ο μόνος τρόπος πρόσβασης σε αυτήν είναι από τη θάλασσα κολυμπώντας ή με κανό.




Share:

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ

> Ελπίζουμε να βασιστούμε σε πιστούς αναγνώστες και όχι σε ακανόνιστες διαφημίσεις. Ευχαριστώ!

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Labels

Blog Archive

Recent Posts