Τα χαρακτηριστικά του ιδανικού δάσκαλου

 Καλησπέρα, καλησπέρα!!

Αφού αρχίσαν τα σχολεία, ας δούμε ένα άρθρο για τα χαρακτηριστικά του ιδανικού δάσκαλου μέσα από τα μάτια του Μπουσκάλια αλλά και τα δικά μου.

Διάβασα ένα απόσπασμα για τα χαρακτηριστικά του δασκάλου και είπα να τα μοιραστώ μαζί σας, γιατί πραγματικά με συγκίνησαν και το θεωρώ χρήσιμο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν:
Κάποια ιδανικά χαρακτηριστικά για τον δάσκαλο είναι:

  • Αγάπη προς τον εαυτό του:  Όπως λέει ο Μπουσκάλια δεν μιλάμε για τον άνθρωπο που στέκεται μπροστά στον καθρέφτη και υποστηρίζει πόσο όμορφος είναι, αλλά μιλάμε για τον άνθρωπο που έχει ευθύνη απέναντι στον εαυτό του να τον μεγαλώσει, να τον γεμίσει με γνώση και εμπειρίες έτσι που να μπορούν οι μαθητές να τον δουν και να τους γίνει πρότυπο.
  • Να  σέβεται τη μοναδικότητα του κάθε παιδιού: Ακούγεται τόσο συνηθισμένο αλλά πραγματικά είναι τόσο αληθινό και θα έπρεπε να δίνουμε βάση.  Ο Μπουσκάλια υποστηρίζει συγκεκριμένα "Πως η ουσία της παιδείας δεν είναι να παραγεμίσει το κεφάλι των μαθητών με πληροφορίες αλλά να τους βοηθήσει να αποκαλύψουν την μοναδικότητα τους και να τους δείξει τρόπους να την αναπτύξουν και να τη μεταδώσουν σε άλλους"
  • Να αποφεύγει τις ετικέτες:  Οι ετικέτες ίσως οδηγούν στην καταστροφή καθώς χαρακτηρίζουν ένα παιδί και μπορούν να το ακολουθήσουν σε όλη τους τη ζωή.
  • Να είναι αυθόρμητος όσο μπορεί: Να γελάει με την καρδία του όταν ένα παιδί λέει κάτι αστείο ή όταν δεν είναι καλά ας το εκφράσει στα παιδιά. Μπορεί να πει "Κοιτάχτε παιδία, μην το παρακάνετε σήμερα γιατί δεν έχω τα κέφια μου"
  • Να μοιράζεται γνώμες, απόψεις: Πως θα σας φαινόταν η ιδέα αντί για να βάζετε βαθμούς σε μια εργασία, να λέτε τη γνώμη σας για το γραπτό ενθαρρύνοντας το παιδί να συνεχίσει; ΄Μπορεί να γίνουν και τα δύο βαθμός και γνώμη
  • Να είναι ελέυθερος:  Να δοκιμάζει, να πειραματίζεται, να κάνει λάθη. Για να μπορέσουμε να διδάξουμε τη μάθηση θα πρέπει να έχουμε μάθει από τα λάθη μας!
  • Να είναι όσο μπορεί χαρούμενος για τη δουλεία του: Όλοι έχουμε πολύ σοβαρά προβλήματα να αντιμετωπίσουμε αλλά όταν πάμε στη δουλεία ας αφεθούμε λίγο στα μάτια των παιδιών!



Αυτά από εμένα!!Μπορεί να επανέλθω σύντομα, με επόμενο άρθρο με το βιβλίο που έχω ξετρελαθεί

Πηγή: Να ζείς, να αγαπάς, να μαθαίνεις, Λεο Μπουσκάλια (1998)

Share:

Με κανέλα και μαστίχα-Κουλουρακια μιας άλλης εποχής!

Η Κυρία Ελένη κοντεύει 90. Κατάγεται από την Αίγυπτο και μιλάει πέντε γλώσσες...... έφτιαχνε τα πιο όμορφα κουλουράκια. Ανακάλυψα πάλι τη συνταγή της και τη μοιράζομαι μαζί σας για να χαρείτε νόστιμα, παραδοσιακά, τραγανά κουλουράκια .....ότι πρέπει για τον καφέ.

Η συνταγή είναι άλλων εποχών, τότε που οι οικογένειες ήταν πιο μεγάλες και ο χρόνος πιο διαθέσιμος. Εγώ σας δίνω τα συστατικά για μισή δόση της κυρία Ελένης




Υλικά
48 - 60 κουλουράκια

250 γρ. βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου
1 φλιτζάνι (250 ml) ζάχαρη
2 αυγά
4 φλιτζάνια αλεύρι γ.ο.χ
2 κ.γ. (10 ml) μπέικιν πάουντερ
1 κ.γ. (5 ml) κανέλα
1/2 κ.γ. (2.5 ml) μαστίχα
1 αυγό για επάλειψη
Σουσάμι

Εκτέλεση

Προετοιμάζομε τα υλικά.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180C αντιστάσεις.

Χτυπάμε τη ζάχαρη με τα αυγά καλά. Προσθέτουμε τα δύο αυγά και χτυπάμε ακόμα λίγο.

Προσθέτουμε το αλεύρι κοσκινισμένο με το μπέικιν πάουντερ, την κανέλα και τη μαστίχα και ανακατεύουμε καλά.
Ζυμώνουμε καλά και αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί για μισή ώρα. Αν κάνει ζέστη στο ψυγείο αλλιώς έξω.
Πλάθουμε σε ότι σχήμα προτιμούμε και καλύπτουμε με σουσάμι.

Ψήνουμε στο φούρνο στους 180 C βαθμούς για 20 με 25 λεπτά περίπου μέχρι να φουσκώσουν και να ροδίσουν.



  1. Διατηρούμε σε μεταλλικό κουτί.


  2. Καλή επιτυχία ~ Καλή απόλαυση

  3.  Από την κ Σοφία( 

    Prof Sophie) και το cookpad.com



Share:

Μαστιχολεξικό !! Μαστίχα και ερμηνείες ..

Μαστίχα Χίου, διάσημη σε όλο τον κόσμο για το ιδιαίτερο άρωμά της και τη διαμαντένια όψη της.


Γνωστή στους περισσότερους Χιώτες η επίπονη διαδικασία καλλιέργειας και επεξεργασίας της Μαστίχας. Ποιοι όμως από εμάς γνωρίζουν την "ορολογία" που χρησιμοποιούν οι παραδοσιακοί μαστιχοπαραγωγοί των νοτιοχώρων; Πόσοι γνωρίζουν τι είναι τα πυξάρια, το κοκκολόγι, το τιμητήρι και η βολαρίδα;

  • Αδιάλογον: Η μαστίχα που δεν έχει καθαρισθεί
  • Άμια: Τριγωνικό αιχμηρό εργαλείο για το καθάρισμα του εδάφους κάτω από τους σχίνους
  • Ασπροχωμάτισμα: Η τοποθέτηση άσπρου χώματος πάνω στα τραπέζια
  • Βολαρίδα: Χλωρή μαστίχα που έχει γίνει βώλος
  • Βότομος: Ονομασία σχίνου
  • Γεροφύντανα: Μικρός σχίνος που δε μεγαλώνει
  • Δάκρυ: Η μαστίχα που κρέμεται από το δέντρο
  • Δακτυλιδόπετρα: Η μαστίχα που κρέμεται από το δέντρο
  • Δανεικές: Συντροφιές γυναικών που αναλάμβαναν από κοινού το καθάρισμα της παραγωγής τους
  • Καθάρισμα: Η απαλλαγή της μαστίχας από ξένες ύλες με τη βοήθεια αιχμηρού εργαλείου
  • Καντηλιέρα: Συνεχόμενα δάκρυα που κρέμονται το ένα κάτω από το άλλο
  • Κασάκι: Χώρος αποθήκευσης μαστίχας
  • Κεντιά: Το τελευταίο μάζεμα του στεγνού μαστιχιού από το κορμό και τα κλαδιά του σκίνου
  • Κεντητήρι: Εργαλείο χαράγματος κορμού και κλαδιών στου σχίνου
  • Κέντος: Το χάραγμα των σχίνων
  • Κοκκολόγι: Το μάζεμα κούκουδων μαστίχας τον χειμώνα
  • Κοκκολογώ: Μαζεύω τη μαστίχα από το έδαφος
  • Καλλιμασιώτης: Ονομασία σχίνων
  • Κοσκίνισμα: Ο διαχωρισμός της μαστίχας σε 4 διαφορετικά μεγέθη με τη χρήση 4 διαφορετικών κόσκινων
  • Κουκούρι: Μαστίχα σε σκόνη
  • Κρεμεντίνος: Ονομασία σχίνων
  • Μαλαθούνι: Πανέρι για το μάζεμα της μαστίχας
  • Μάντσι: Πυκνή φυτεία σχίνων
  • Μαρουλιώτης: Ονομασία σχίνων
  • Μαστιχομαζώματα: Εποχή συλλογής μαστιχιού
  • Νεροπινάδα: Η μαστίχα που έχει βραχεί και ανακατευτεί με χώμα
  • Ξεφυλλίζω: Απομακρύνω τα κολλημένα φύλλα από το μασίχι
  • Ξύσιμο: Καθάρισμα τραπεζιών κάτω από τους σχίνους
  • Πάστρεμα: Καθάρισμα του μαστιχιού
  • Πίτα: Πολλές σταγόνες μαστίχας που έχουν ενωθεί στο έδαφος
  • Πιτολόγημα: Το μάζεμα της χοντρής μαστίχας
  • Πλύσιμο: Καθάρισμα μαστίχας από το χώμα με θαλασσινό ή γλυκό νερό
  • Πυξάρι: Νέος σχίνος
  • Ριζάκι: Πολύ ψιλό μαστίχι
  • Ρίνιασμα: Το πρώτο κέντημα
  • Ταχτάδιασμα: Διαχωρισμός μαστιχιού με την κίνηση του ταχτά
  • Ταχτάς: Κόσκινο σε σχήμα ωοειδές με ψιλές τρύπες
  • Τιμητήρι: Εργαλείο συλλογής πηγμένης μαστίχας που μοιάζει με σπάτουλα
  • Τραπέζι: Ισοπεδωμένος χώρος κάτω από κάθε σχίνο
  • Φλισκάρι: Η μαστίχα που κρέμεται από το δέντρο
  • Φροκάλημα: σκούπισμα του τραπεζιού με χειροποίητες σκούπες που γίνονται από
    αγριελιά, αχινοπόδι ή αθρίμπα
  • Φυντάνι: Νέος σχίνος
  • Ψιλό: Σταγόνες που όταν πέσουν στο έδαφος έχουν γίνει στρογγυλές
Αξίζει να σημειωθεί ότι κάποιες ερμηνείες διαφέρουν λίγο από χωριό σε χωριό, ενώ κάποιες από τις παραπάνω λέξεις δεν χρησιμοποιούνται σε όλα τα μαστιχοχώρια.
ΥΓ : Αυτό το κείμενο το είχα διαβάσει πριν κάτι χρόνια το (1/10/2014), δεν θυμάμαι να σας πω που, και ποιος το έγραψε. Απλά σε κάτι που έψαχνα σε παλιές εκδώσεις του blog το είχα σαν πρόχειρο και είπα να σας το θυμίσω , και να μάθουν και οι νέοι και οι ξένοι!!
Εαν μάθω θα σας βάλω και την πηγή!
Share:

Κυριακή βράδυ, είχανε μαζέψει καμιά δεκαριά πουτάνες....

 

Κυριακή βράδυ, είχανε μαζέψει καμιά δεκαριά πουτάνες

έξω από ένα ξενοδοχείο της οδού Μενάνδρου.

Ανάμεσά τους και την Άννα.
Την πετάξανε σε ένα κελί, μαζί με τις άλλες. Η ώρα 11:00.
Σε μισή ωρίτσα πλάκωσαν οι δικηγόροι.
Μια – μια οι αλλοδαπές την έκαναν. Πληρώνανε οι νταβατζήδες τους.
Ξέμεινε η Άννα.
– Ο δικός σου ο δικηγόρος;
– Δεν έχω δικηγόρο…
Οι Αστυνομικοί κάτι μυρίστηκαν. Έχουνε δει πολλά τα μάτια τους.
Την πήραν την Άννα και την πήγαν στον Αξιωματικό Υπηρεσίας.
– Από που ξεφύτρωσες εσύ;
Η Άννα κάτι πήγε να ψελλίσει αλλά δεν της έβγαινε ήχος.
Μόνο ένα δάκρυ. Κι αυτό στεγνό…
Η Αστυνομικίνα, που έκοβε χαρτόσημα στο γραφείο, επηρεάστηκε.
Εντάξει. Δεν είναι και το πιο συνηθισμένο
να βλέπεις Ελληνίδες και καλοβαλμένες κοπέλες σαν την Άννα,
να κάνουν πιάτσα στη Μενάνδρου.
Άσε που είχαν βρει στο τσαντάκι της και κάτι φωτογραφίες.
Κι ανάμεσα στις άλλες φωτογραφίες, ένα βρέφος ολίγων μηνών.
– Το μωρό ποιανής είναι;
– Δικό μου
– Πόσο μηνών;
– Έξι
– Και που το έχεις τώρα;
– Το φυλάει ο άντρας μου
– Και ξέρει ο άντρας σου που γυρνάς
– Όχι, δεν το ξέρει…
Βουβαμάρα. Οι Αστυνομικοί αλληλοκοιταζόντουσαν.
Την αστυνομικίνα την είχε πιάσει το μητρικό της. Μανούλα κι αυτή....
Σηκώνεται, φέρνει στην Άννα λίγο καφέ.
– Γιατί ρε κοπέλα μου;
Έτσι ξερά, ένα «Γιατί». Και σαν τι άλλο να πεις;
Να πεις δηλαδή ότι η Άννα
που έλιωσε βρακάκια να σπουδάσει Φιλοσοφική Αθηνών
κι εξ ον από το ξεφτιλισμένο το πτυχίο
είχε και ένα μεταπτυχιακό στην ιστορία της Τέχνης,
δούλευε τώρα σε ένα πολυεθνικό σούπερ μάρκετ για 480 ευρώ το μήνα;
Κι επιπλέον, την πιάνουν να κάνει πιάτσα στα Χαυτεία;
Στα κωλάδικα που πάνε για να πηδήξουν οι Πακιστανοί;
Πως να το πεις;
Γιατί άμα το πεις, έρχεται η σειρά του να ρωτήσεις
και για πιο λόγο γίνανε όλα αυτά; Και ποιος φταίει;
Και μήπως φταις κι εσύ που γίνανε όλα αυτά, όπως σκατά γίνανε.
Και δεν το λες.
Λες μόνο ένα ξερό «γιατί», που μέσα στη γύμνια του,
είναι ντυμένο με όλα τα θανάσιμα ερωτήματα αυτού του κόσμου…
Γιατί; Γιατί έτσι…
Γιατί πολύ απλά, τα 480 ευρώπουλα
που της δίνουν της Άννας οι πολυεθνικοί (υπερ)αρπάγες
δεν φτάνουν ούτε για το νοίκι με τα κοινόχρηστα.
Γιατί ο άντρας της το έκλεισε το μαγαζί του
και δεν λογίζεται ούτε ως άνεργος,
για να του πετάνε τουλάχιστον ένα επίδομα.
Γιατί αν δεν πλήρωνε το χαράτσι αυτό τον μήνα
θα της κόβανε και το ρεύμα.
Και πάνω απ’ όλα γιατί η Άννα έχει ένα βρέφος έξι μηνών.
Που ξυπνάει τις νύχτες και σπαράζει στο κλάμα,
άμα δεν του έχουν έτοιμο το μπιμπερό με το γάλα.
Και τι γάλα; Όχι το γάλα που πουλάνε στα περίπτερα.
Το άλλο το γάλα. Που είναι για τα μωρά. Το ακριβόν. Το Αλμυρόν…
Γιατί τα βρέφη δεν μπορούν να φάνε ρεβίθια ή φακές
που φέρνει κάθε μεσημέρι ο άντρας της από τα συσσίτια της εκκλησιάς.
Ούτε να καταλάβουν ότι σ’ αυτόν τον κόσμο υπάρχουν άνθρωποι
που βγάζουν σε μια μέρα τόσα ευρώπουλα,
όσα ακριβώς χρειάζεται μια οικογένεια για να ζήσει ένα χρόνο!
Κι ότι αυτοί οι ίδιοι, προκείμενου να βγάλουν άλλα τόσα παραπάνω
(και τι να τα κάνουν γαμώ την τρέλα μου;)
είναι ικανοί να στείλουν στο θάνατο χιλιάδες οικογένειες.
Όχι! Τα βρέφη δεν τα καταλαβαίνουν αυτά.
Τα βρέφη διαθέτουν μόνο τη σοφία της ζωής.
Που λέει ότι κάθε άνθρωπος που έρχεται σε αυτόν τον κόσμο
δικαιούται ένα μερίδιο στο φως, στη τροφή και στην ελπίδα…
Αυτό καταλαβαίνουν τα βρέφη
και αυτό είναι που σε μαχαιρώνει στη καρδιά,
όποτε τ’ ακούς να σπαράζουν στο κλάμα από την πείνα.
Και το Αλμυρόν έχει λεφτά.
Πως να το αγοράσει η Άννα,
που δεν έβρισκε στο πορτοφόλι της παρά μισό σεντ και δυο φωτογραφίες;
Τις φωτογραφίες της ζωής της,
που δεν άξιζε πια ούτε ένα κουτάκι αλμυρόν.
Τη μικρή συσκευασία…
Κι έτσι η Άννα πήρε το τσαντάκι της και την έκανε για την οδό Μενάνδρου.
Τριάντα ευρώπουλα ο πελάτης.
Είκοσι παίρνεις για σένα και δέκα δίνεις στο ξενοδοχείο.
Στήνεις κώλο στον πρώτο βρομιάρη που θα στα δώσει
και μετράς τις φτυσιές.
Ένας, δυο, τρεις πελάτες και να το αλμυρόν και να τα τσιγάρα.
Σου μένει και κάτι τις να αγοράσεις ένα μπουκάλι κρασί
να το πιεις με τον Αλέξανδρο σου (άλλος πτυχιούχος κι αυτός),
να ξεχαστείς λιγάκι.
Τριάντα ευρώ. Η τιμή της Άννας.
Και για να τα λέμε όπως είναι, το είχε ξανακάνει. Και μια και δυο φορές.
Τη μια για να βγάλει τα κοινόχρηστα,
την άλλη για να βγάλει το χαράτσι. Μάλιστα!
Και είχε ξαναβρεθεί στο ξενοδοχείο της Μενάνδρου
και είχε ξαναμετρήσει φτυσιές στην ψυχή της.
Τριάντα ευρώπουλα το γαμ..ι, δεκαπέντε η πί.α. Στα όρθια.
Και με τα μάτια κλειστά για να μην της έρθει να ξεράσει.
Έτσι ωμά, γιατί έτσι γίνονται.
Κι επειδή στην αλήθεια, δεν μπαίνει προφυλακτικό…
Μονάχα που τις άλλες δυο φόρες δεν την είχανε τσιμπήσει οι Αρχές.
Τώρα όμως την έπιασαν.
Και κάθονταν η Αστυνομικίνα από πάνω της
και δεν ήξερε τι να πει η γυναίκα.
Ο Αξιωματικός Υπηρεσίας, ξεστόμισε μια βαριά βρισιά.
– Να χέσω που είμαι άνθρωπος, ρε π@@στη μου…
Κατόπιν, άλλαξε ένα βλέμμα με τους άλλους που ήταν εκεί μέσα.
Και με τη Αστυνομικίνα, που έτρωγε τα νύχια της από τον καημό.
– Άστην να φύγει. Μην γράφεις τίποτα στο βιβλίο συμβάντων…
Η Αστυνομικίνα ευθύς πέταξε και στυλό και μολύβια.
Βούτηξε την Άννα από το μπράτσο.
– Φεύγα ρε κορίτσι.
Κάντην τώρα δα, Πάρε την τσαντούλα σου και χάσου…
Αλλά η Άννα τίποτα. Δεν κουνήθηκε καν
– Ορίστε κυρία μου, μούγκρισε ο Αστυνομικός. Είστε ελεύθερη.
Γυρίστε στο σπίτι σας και μη σας ξαναπιάσουμε στα μπουρδέλα…
– Αειντε, γρήγορα πριν μας την πέσει κανένας μυστήριος
και βρούμε τον μπελά μας…
Εκεί η Άννα. Δεν έλεγε να σηκωθεί από το κάθισμα.
Οι Αστυνομικοί τα χάσανε.
– Καλά δεν ακούς;
– Ακούω
– Ε, τότε τράβα σπίτι σου
– Δεν γυρνάω σπίτι μου
– Τι μας λες ρε κορίτσι; Το έχεις χαμένο;
– Το μωρό μου πεινάει, το καταλαβαίνετε;
Δεν πρόλαβα να πάρω ούτε έναν πελάτη.
Δεν γυρνάω σπίτι μου χωρίς το αλμυρόν…
Δεν αντέχω να ακούω το μωρό μου να σπαράζει στο κλάμα…
Ο Αξιωματικός Υπηρεσίας, βάρεσε μια γροθιά στον αέρα.
Ε, και που να τη βαρέσει ο άνθρωπος;
Στα λαμόγια; Στους γραβατοπειρατές; Στους τραπεζίτες; Στις πολυεθνικές;
Στα αφεντικά του; Στον διοικητή του; Στο στομάχι του;
Ή στο εικόνισμα του Χριστού που δέσποζε απάνω από το γραφείο.
– Πόσο κάνει αυτό το γαμημένο το αλμυρόν ;
ρωτά την συνάδελφό του...
– Κανά εικοσάρι…
Ο Αστυνομικός έβγαλε κι έριξε ένα ταληράκι στο τραπέζι.
Μετά ήρθαν κι οι άλλοι....και τσόνταραν ο καθένας ότι μπορούσε...
και η αστυνομικίνα είπε της Άννας που έχει διανυκτερεύον φαρμακείο
για να αγοράσει το γάλα του παιδιού.
– Ορίστε. Μαζεύτηκαν αρκετά… Θα 'χεις να πάρεις και τσιγάρα…
Φεύγα και μην ξαναγυρίσεις εκεί ρε κορίτσι μου. Δεν λέει…
Η Άννα τα πήρε και την έκανε... τρέχοντας.
Για κείνο το βράδυ τουλάχιστον,
ο Άνθρωπος είχε ανεβάσει την τιμή του...
Λευτέρης Πανούσης
Share:

Ο Κολόμβος και η Χίος.

θα αναφερθούμε σε ένα άλλο ιστορικό κομμάτι της Χίου που δεν ξέρουν οι ποιο πολύ.

ΠΥΡΓΙ ΟΣΤΡΙΑ ΟΜΗΡΕΙΟ 004 (1)Ο Κολόμβος έρχεται στη Χίο, όπου ερωτεύεται την Ανατολή.

Γιατί η Χίος, περισσότερο απ’ την Αθήνα, περισσότερο απ’ τη Ρόδο, περισσότερο απ’ την Κωνσταντινούπολη, έχει ένα κάτι που η Δύση δεν έχει και που το έχει η Ανατολή, τη γοητεία του αρώματος.
Το άρωμα της νότιας Χίου. Άρωμα πάνω απ’ όλα της μαστίχας, της ρίγανης, του θυμαριού, της φασκομηλιάς, του δεντρολίβανου, της ορχιδέας.
 Όλες αυτές τις μυρουδιές των θάμνων και λουλουδιών. Αρώματα γοητευτικά, που οδηγούν στην Αγάπη. Στην αγάπη και με τις δύο έννοιες, τη βέβηλη και την ιερή. Την αγάπη για τη γυναίκα και την αγάπη για τον Θεό.
Christopher Columbus house


Ο Κολόμβος έμεινε γοητευμένος απ’ αυτό.

Κάποιος με ρώτησε, στην Ιταλική Πρεσβεία, (Paolo Emilio Taviani) αν πράγματι ο Κολόμβος ήρθε στη Χίο. Είναι σίγουρο, πραγματικά σίγουρο- είναι ιστορικό.

Πολλά έχουν ειπωθεί για τον Κολόμβο, αλλά λίγα είναι τόσο σίγουρα, όσο το γεγονός ότι ήρθε στη Χίο. Γιατί στο ημερολόγιο του ταξιδιού του, ο Κολόμβος, καθαρά και με σαφήνεια αναφέρει ότι ήρθε στη Χίο. Το αναφέρει στις 12 Νοέμβρη, το αναφέρει στις 11 Δεκέμβρη, το επαναλαμβάνει στο γράμμα που έγραψε στον SANDAGEL, τον υπουργό της Ισπανίας, τη στιγμή που επέστρεφε στην Ισπανία.

Τρεις φορές, λοιπόν, αναφέρεται στο Ημερολόγιο του, με σαφήνεια η Χίος. Αυτό το Ημερολόγιο, το αντέγραψε με το χέρι ο Βαρθολομαίος O B Scacas, Δομι­νικανός ιερέας. Εγώ είδα αυτό το χειρόγραφο και μπορώ να σας διαβεβαιώσω, ότι είναι ένα ντοκου­μέντο απόλυτης γνησιότητας.
Share:

Αγιασμός ΜΕ αντιπροσωπεία μαθητών από την κάθε τάξη ΟΕΟ

 Αγιασμός τη Δευτέρα , για τα σχολεία όλων των βαθμίδων με διευκρινιστικές (κατα ριπάς ) εγκυκλίους , 4 στον αριθμό στην αρχική εγκύκλιο , για να καταλήξουν μεταξύ άλλων στα εξής :

1 διήμερη + 1 μονοήμερη που σου χαρίσαμε = 1 τριήμερη» | Schooligans
Στον Αγιασμό θα παρευρεθεί αντιπροσωπεία μαθητών από την κάθε τάξη ( μέχρι 3 μαθητές )
Αντιπροσωπεία από τους εκπαιδευτικούς .
Ο ιερέας θα 'αγιάζει" την κάθε αίθουσα χωριστά (βρεγμένα παντού από το βασιλικό , παπαδάκι , αγιαστούρα ξωπίσω του )
Μόνο στους γονείς των μαθητών της Α ' Δημοτικού θα επιτραπεί η είσοδος ( θα φέρουν αντίγραφο του αρνητικού τους τεστ άραγε ;; θα τους θερμομετρήσουμε , αναρωτιέμαι ..
λείπει διευκρινιστική γι αυτό )
Οι υπόλοιποι γονείς θα αφήσουν τα παιδιά τους στο σημείο που θα έχει οριστεί ( π.χ κορδέλα ή μια χρωματιστή γραμμή ) , θα τα παραλάβουν "αμα τη λήξη "
( καφεδάρες στα καφέ πέριξ των σχολείων , σας ζηλεύω παιδιά )

Στο χώρο σκόρπιοι όλοι ( θα επικοινωνούμε με "ψείρες" μεταξύ μας )

Ο πρώτος "σύλλογος διδασκόντων" της χρονιάς είναι γεγονός , θα γίνει στο προαύλιο του σχολείου , ανακούρκουδα , κάτω από τη μπασκέτα με τον τρύπιο το φιλέ ( Ωμ ....)

Η Κεραμέως είναι αισιόδοξη και δηλώνει πως είμαστε πανέτοιμοι για την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων

Τι λες μωρή καραγκούνα ;;

Το πρόγραμμα τι ώρα ξεκινάει παιδιά ;; Δε βλέπω τις λουλουδούδες .. αργεί ακόμα το "πρώτο όνομα "
Καλή σχολική χρονιά !!!

Μασκουλα παιδάκια γιατί απουσία; έτσι λέει, αλλά δεν έχω καταλάβει ακόμα στάνταρ..θα δούμε ...

Φώτο schooligans
Share:

Τη Δυναμή Σου Ανθρωπε

 

Τη Δυναμή Σου
Ανθρωπε
και να χα...
για να μπορώ να πω
κι εγώ!
Ου γαρ είδασει....
για να μπορω να συγχωρώ...
για να μπορω ν' αγαπώ,
κι αυτούς
που κακό μου 'χουν κάνει .
πως να σου μοιάσω θα θελα!
Μα είσαι τόσο μοναδικός,
κι εγώ
τόσο μικρός για να σε φτάσω.
Μα φτάνει μόνο
να οδηγείς τα βήματά μου...
να ξέρω πως είσαι δίπλα μου
ΑΝΘΡΩΠΕ
Share:

GIOCOSO STRING QUARTET. Εντυπώσεις από τη Χίο


Σχεδόν ένας μήνας μήνας πέρασε που τελείωσε το Μουσικό Φεστιβάλ Χίου.

Άλλη μια χρονιά τα παιδιά ο Λευτέρης Βενιάδης και η Ολγα Holdorff Μυριαγκού μας χάρισαν μεγάλες μουσικές βραδιές και όχι μόνο.

Οι στιγμές δύσκολες για όλους με τα νέα μέτρα που επέβαλαν για τις εκδηλώσεις!

Τα παιδιά κέρδισαν το στοίχημα ας το πούμε, με όλα τα μέτρα και με πολύ υπομονή και μεράκι και με συνεχείς  υποδείξεις τελείωσε ένα φεστιβάλ με άκρως επιτυχία !

Εμείς θα σταθούμε σε ένα απ' όλα που ήταν τελείως διαφορετικό από αυτά που είδαμε. Στο GIOCOSO STRING QUARTET.

Ο Sebastian Caslenau και η Dorothea Stepp στο Βιολί, ο  Alexander Kovalev στο Τσέλο και η  Martha Windhagauer στην Βιόλα.

Σε επικοινωνία που είχα με τα παιδιά, να μας πουν και αυτοί την γνώμη τους γενικότερα για το φεστιβάλ, μας είπαν.


Η Χίος μας μάγεψε με τη γενναιόδωρη φιλοξενία, τoυς αξιαγάπητους οικοδεσπότες, τις φαντασμαγορικές παραλίες, τους υπέροχους χώρους για συναυλίες και την καλύτερη ελληνική κουζίνα.

 Μας υποδέχτηκαν αμέσως εγκάρδια και νιώσαμε από την πρώτη στιγμή σαν το σπίτι μας. Πρώτα από όλα ευχαριστούμε για την υπέροχη οργάνωση! 

Είμαστε ευγνώμονες για το ότι η τέχνη, η φιλοξενία και οι γαστρονομικές απολαύσεις συνδυάστηκαν τόσο καλά. Ευχόμαστε να ξαναβρεθούμε σύντομα στο υπέροχο νησί της Χίου!!

 

Έχοντας ως βάση του το Βερολίνο, το κουαρτέτο εγχόρδων GIOCOSO STRING QUARTET ξεκίνησε την πορεία του στη Βιέννη και κατάφερε χάρη στις πολλές και σημαντικές διακρίσεις να περάσει από πολύ νωρίς τα σύνορα της Ευρώπης. 

Ιδρύθηκε το 2014 από σολίστες που έχουν συγκεντρώσει πλήθος βραβείων και είναι όλοι απόφοιτοι της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Μουσικής Δωματίου (ΕΟΜΑ), γεγονός που τους άνοιξε την πόρτα νια σπουδαίες συνεργασίες και εμφανίσεις σε σημαντικές αίθουσες συναυλιών και φεστιβάλ. Πλέον το κουαρτέτο αφιερώνει μεγάλο μέρος της δράσης του στο να προσεγγίζει ομάδες κοινού που δεν έχουν πρόσβαση στις μεγάλες αίθουσες συναυλιών της Ευρώπης, όπως ηλικιωμένους και άτομα με αναπηρίες.



Στην συνέχεια θα δούμε δυο Απόσπασμα:  από τον Αὐλειο χώρο αρχαιολογικού μουσείου Χίου.

Βιολί: Sebastian Caslenau βιολί: Dorothea Stepp βιόλα: Martha Windhagauer τσέλο: Alexander Kovalev μαζί με τους Όλγα Holdorff Μυριαγκού στο βιολί και Φώτη Πέζο στη βιόλα.

"Ξύπνησε πετροπἐρδικα" παραδοσιακό Χίου - Αυγὠνυμα Μουσική επεξεργασία για σεξτέτο εγχόρδων: Φώτης Πέζος \\ O κ Φώτης με τις εκπληκτικές γνώσεις του!! είναι χαρά μας που έχουμε αυτό το παιδί εδώ στην Χίο!!

 

και ένα απόσπασμα από το Αμφιθέατρο Οινουσσών, τρίτο μέρος από το Σεξτέτο εγχὀρδων σε ρε μείζονα, έργο no. 40 του JAN BRANDTS-BUYS (1868-1933)

                                       

Και ένα μικρο κλικ δικό μου!  το οποίο κέρδισε πολύ κόσμο!!


Οι φωτογραφίες ανήκουν στον Αντώνη Λογοθέτη, φοβερή δουλειά!

Share:

Σεπτέμβρης: ευκαιρία για κατάκτηση στόχων.

Μπήκε κι ο Σεπτέμβρης. Καλό μήνα να ευχηθούμε και καλό αποκαλόκαιρο, για να μη μας πάρουν με τις πέτρες. 
Κι όπως στο κλείσιμο κάθε κύκλου, έτσι και τώρα, κάνουμε τον απολογισμό μας για όσα πέρασαν κι όσα θέλουμε να ‘ρθουν. 
Τα αστεία τέλειωσαν, κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, στις δουλειές και στις υποχρεώσεις του. 

Επίκαιρο και το εβδομαδιαίο μας poll στο όποιο σας ρωτήσαμε πώς θα θέλατε ή πώς είστε αποφασισμένοι να είναι ο φετινός Σεπτέμβρης. 

Σε τι mood θα σας βρει και με τι σκέψεις θα τον αντιμετωπίσετε; Οι απόψεις διαφέρουν όπως και τα πλάνα του καθενός.Ευκαιρία για κατάκτηση στόχων θα είναι ο φετινός Σεπτέμβρης για τους περισσότερους από εσάς, συγκεκριμένα το 34.96%. Λογικός συνειρμός.
 Μαζί με τα σχολεία ξεκινάνε κι οι επιστροφές στα πανεπιστημιακά έδρανα και στα γραφεία. Όλοι οι τομείς μας καλούν να συγκεντρωθούμε για να αντεπεξέλθουμε στις απαιτήσεις των άλλων και τις δικές μας.
 Κι εμείς, σε αυτή τη δεύτερη αρχή της χρονιάς (όπως μας έχει αποτυπωθεί απ’ τα παιδικά μας χρόνια) ζητάμε απ’ τον εαυτό μας να γίνει καλύτερος στη δουλειά, στα χόμπι, στις σχέσεις. Μπορεί να θες να βρεις τον άνθρωπό σου ή απλά τον εαυτό σου. 
Ίσως οι δεσμεύσεις σου να αφορούν μια αλλαγή στην εξωτερική σου εμφάνιση, να περιλαμβάνουν γυμναστική κι ισορροπημένη διατροφή είτε απλά να αποσκοπούν στην ψυχική σου υγεία και την αναζήτηση πτυχών του εαυτού σου που δεν είχες ανακαλύψει ως τώρα.
 Ό,τι και να ‘ναι, μην τα παρατάς, στο χέρι σου είναι να τα καταφέρεις όλα.
 Στη δεύτερη θέση συναντάμε, με ποσοστό 24%, τους κλασικούς, χαλαρούς ανθρώπους που έχουν επίγνωση του εαυτού τους και των καταστάσεων και δηλώνουν πως κι ο φετινός Σεπτέμβρης θα είναι μια απ’ τα ίδια. 
Ίδια ρουτίνα, ίδιο πρόγραμμα, ίδιες υποχρεώσεις, προτεραιότητες κι ανησυχίες. Ισορροπημένοι και συμφιλιωμένοι με την πραγματικότητα, ίσως και λιγάκι απογοητευμένοι.
 Τουλάχιστον γνωρίζουν τι τους περιμένει και δε χρειάζεται να προετοιμαστούν για κάτι. 
Στην τρίτη θέση, οι αισιόδοξοι, με 22.74%. Γι’ αυτούς ο φετινός Σεπτέμβρης θα φέρει την αλλαγή που περιμένανε. Ναι, αυτή την πολυπόθητη αλλαγή που ανυπομονούν να καλοδεχτούν. 
Αλλαγή στην επαγγελματική ή την προσωπική ζωή, αυτό το όχι και τόσο απρόσμενο κάτι που τους έχει μείνει απωθημένο κι αν έρθει θα κολλήσει ένα μόνιμο χαμόγελο στο πρόσωπό τους, επιβεβαιώνοντας τον ενθουσιασμό τους.
 Αυτό το διαφορετικό που θα τους ανανεώσει. Την ζητάνε αυτή την αλλαγή και την περίμεναν καιρό, επομένως δεν έχουμε παρά να τους ευχηθούμε να συμβεί άμεσα και να ‘ναι καλύτερη κι απ’ ό,τι την φανταζόντουσαν. Κάπως έτσι, φτάσαμε στη τελευταία αλλά όχι καταϊδρωμένη θέση του poll μας. 

Τα ελεύθερα κι απείθαρχα πνεύματα, με ποσοστό 18.3% επέλεξαν ένα Σεπτέμβρη όλο εκπλήξεις. Μια διαρκής αναστάτωση που δε θα τους αφήνει να πάρουν ανάσα απ’ τα αναπάντεχα γεγονότα; Καλό ακούγεται, εξαιρετικά περιπετειώδες. 
Είστε εσείς που δε θέλετε να ξέρετε τι σας ξημερώνει, λαχταράτε να ζείτε την κάθε στιγμή με προορισμό το «όπου μας βγάλει». 
Οι εκπλήξεις είναι για εσάς προαπαιτούμενο για να έχετε μια καλή ημέρα, εβδομάδα και γενικά μια ευχάριστη ζωή. Αιφνιδιαστείτε, λοιπόν, και χαρείτε καθετί ξαφνικό που θα σας χτυπήσει απρόσκλητο την πόρτα. Διαφορετικές προσεγγίσεις, ίδια πραγματικότητα. 
Ο Σεπτέμβρης, όπως κι αν τον θέλαμε, έκανε είσοδο με ανεβασμένη τη θερμοκρασία, μάλλον για να μας καλοπιάσει, θυμίζοντας καλοκαίρι. Όπως και να ‘ναι κι ό,τι κι αν μας φέρει στο χέρι μας είναι να τον κάνουμε ξεχωριστό. Η ζωή, εξάλλου, είναι για να την ζεις κι όχι για να σιγοτραγουδάς wake me up when September ends


Share:

Εχθες ήταν ο Αυγούστος

Dim Vach


Ηταν ....Αύγουστος. Μήνας διακοπών. Μήνας ξεκούρασης, παραλίας, ξαπλώστρας κι αράγματος.

Μέρες ατελείωτες στον καυτό ήλιο του καλοκαιριού που κατακαίει το ήδη ξεπετσιασμένο δέρμα σου.

Όλη σου η ημέρα ένας φραπές, μια παραλία και η παρέα σου. Αυτή ακριβώς η ξεγνοιασιά είναι που καθιστά στο μυαλό μας τον Αύγουστο ως το μήνα της αργίας.
 Άλλωστε, περιμένουμε όλον το χρόνο τη στιγμή που θα μπορούμε να ξυπνάμε στο κρεβατάκι μας χωρίς το βαρεμένο ξυπνητήρι να μας παίρνει τ’ αυτιά με κάθε αναβολή που πατάμε. Και φυσικά χωρίς την γκρίνια του αφεντικού ότι αργήσαμε. 
Είναι η λέξη που έχει καθιερωθεί στην Ελλάδα ως συνώνυμη, πλέον, των διακοπών. Στον αντίποδα βέβαια, υπάρχει κι η άποψη ότι ο Αύγουστος είναι σαν την Κυριακή. 
Κι ας πούμε ότι αυτή η παρομοίωση ταιριάζει, πολλοί θα αναρωτηθείτε πού είναι το κακό σε αυτό. Τις Κυριακές δεν ξεφεύγουμε στην εξοχή για να πάρουμε καθαρό αέρα; Δεν πάμε για φαγητό με φίλους και συγγενείς για να χορτάσουμε αγαπημένα πρόσωπα ορίζοντας το τέλος μιας κουραστικής βδομάδας; 

Έτσι κι ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού. Ωραίος, ξεκούραστος, τον οποίο περιμένουμε με ανυπομονησία για να δώσει τέλος σε μια βάρβαρη καθημερινότητα, ο οποίος αποτελεί και ταυτόχρονη μετάβαση από τον παραμυθένιο κόσμο στον κόσμο του ρεαλισμού. Από τον κόσμο της ξεκούρασης στον κόσμο της καθημερινής δουλειάς. 
Στον κόσμο του τρεξίματος, τον γεμάτο άγχος κι ανασφάλειες Σεπτέμβρη. 

Αυτήν την αβέβαιη νέα αρχή που είναι κάθε χρόνο τόσο αγχωτική. 

Θες αυτό να οφείλεται σε παιδικό τραύμα από τη σχολική έναρξη; Πάντως τα προεόρτια του Σεμπτεμβρίου, αυτής της καινούργιας περιόδου που απλώνεται μπροστά μας, είναι οι τελευταίες μέρες του Αυγούστου. 
Το χειρότερο απ’ όλα βέβαια δεν είναι πως πλησιάζουν οι μέρες για να μπεις σ’ ένα πρόγραμμα. Το γεγονός ότι οι καλοκαιρινές διακοπές έφτασαν στο τέλος, ότι τα μπάνια, οι εκδρομές, τα μπιτσόμπαρα και οι χαζομάρες που κάναμε στα μπιτς πάρτι μετράνε πια τις τελευταίες τους ώρες για τις επόμενες 360 και κάτι μέρες του χρόνου, είναι αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη απογοήτευση.

 Στην πραγματικότητα, η μετάβαση από κάτι όμορφο σε κάτι που μας δυσαρεστεί δε βοηθάει και πολύ στο να συμπαθήσουμε τον μήνα αυτό. Κάθε ωραίο κάποτε φτάνει στο τέλος του, αλλά καθώς περνάει τόσο γρήγορα, μας ρίχνει με βαθιά βουτιά στα χέρια του μήνα της βροχής και νιώθουμε τη ματαιότητα να πλησιάζει επικίνδυνα το μαυρισμένο μας κορμί. 
Πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, ο Αύγουστος αποτελεί το θερμότερο μήνα του καλοκαιριού. Θες να βγεις το βράδυ έξω και στην προσπάθειά σου να ετοιμαστείς, στάζεις από ιδρώτα. Προσπαθείς να βρεις μια ξαπλώστρα και μια ομπρέλα στην παραλία που συχνάζεις κι είναι ακατόρθωτο.

 Διαπραγματεύεσαι για μια θέση στο θερινό σινεμά της πόλης, λες και διαπραγματεύεσαι να πουλήσεις το σπίτι σου. Ζεις τον καύσωνα στο πετσί σου. Κι όλο αυτό γιατί; Για να πούμε ότι πήγαμε και ‘μεις διακοπές το μήνα που πάνε όλοι διακοπές; 
Με τα ξενοδοχεία να έχουν πληρότητα στο 100%, τις τιμές να εκτοξεύονται στο ταβάνι και την κίνηση στους παραθαλάσσιους δρόμους να σου σπάει τα νεύρα. 
Γι’ αυτό λοιπόν κάποιοι νιώθουμε περίεργα που μπαίνει αυτός ο μήνας. Είναι γνωστό ότι αποτελεί μήνα διακοπών. Αλλά είναι επίσης γνωστό ότι εκτός του ότι θα είναι πανάκριβες και περιπετειώδεις, οι τελευταίες του μέρες είναι κι απαισιόδοξες. 
Οι μπαταρίες αντί να φορτίσουν γι’ αυτή τη νέα αρχή, έχουν χάσει κάθε επαφή με τη στάθμη λειτουργίας τους. Χρειάζεσαι διακοπές από τις διακοπές για να προετοιμαστείς ψυχολογικά να επιστρέψεις στη δουλειά ή το σχολείο. Το καλοκαίρι είναι ωραίο αλλά μας καλομαθαίνει. Ή καλύτερα, μας κακομαθαίνει στην αραχτή ζωη. 
Αν υπήρχε καλοκαίρι χωρίς απότομη μετάβαση στην πραγματικότητα και με λιγότερο καύσωνα, ονειρικό δε θα τανε. 
Εύχεσαι να υπήρχε κι ένας ενδιάμεσος μήνας. Αμ δε. Δυστυχώς για μας, οι τελευταίες μέρες του μήνα είναι αυτές στις οποίες θα μαζέψεις τα πραγματάκια σου και θα πας σε άλλη παραλία. Βασικά, γράψε λάθος. Θα μαζέψεις τα μπογαλάκια σου, το σοκολατένιο σου πια κορμί και θα πας στο σπίτι σου. Γιατί ήρθε η ώρα να επιστρέψεις στους ρυθμούς σου. 
Του χρόνου πάλι. Μέχρι τότε αγαπητή ξεκούραση, σε ευχαριστούμε που μας κράτησες συντροφιά όλο το καλοκαίρι κι ευχόμαστε να σε συναντήσουμε ξανά σύντομα στο δρόμο μας. 
Και για όσους δεν κατάφεραν να πάνε διακοπές φέτος λόγω δουλειάς, μειωμένου προϋπολογισμού ή εξεταστικής κι έβλεπαν απλώς τις δημοσιεύσεις των γνωστών στα social media σίγουρα το καλοκαίρι που ακολουθεί θα είναι καλύτερο. Σηκώστε τα ποτήρια σ’ αυτό που έφυγε κι ας έρθει ένα άλλο, όσο πιο σύντομα μπορεί!
Share:
1 Map

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

HOUSE OF TASTE

HOUSE OF TASTE

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Ενημερωθήτε για νέες αναρτήσεις.

Labels

Blog Archive

Recent Posts