01/01/2022 - 02/01/2022 ~ katarraktisvillage

Βγήκαν οι «σεισμολόγοι» η Σούλα και ο Περικλής, Μήτσος και Τερψιχόρη


Παρότι είναι Κυριακή που πάντα ως γνωστό
δεν γράφω «Εμμέτρως πλην σαφώς» αλλά πεζολογώ
σήμερα κατ΄ εξαίρεση ένεκα . . . «κουνημάτων»
τον όρκο μου θα παραβώ καθότι τέλος πάντων
πρέπει δύο φωνήεντα να πω στα ίσα όντως
στον πούστη τον Εγκέλαδο ευθέως κι επειγόντως:
Εγκέλαδε κάτσε καλά, άσε τις μαλακίες
μας φτάνουν η χιονόπτωση, το κρύο κι οι πλημμύρες
εσύ τώρα μας έλειπες έλα στα συγκαλά σου
σταμάτα την διέγερση κι άραξε στα κιλά σου.
Μέρες σε παρακολουθώ το πας φιρί – φιρί
κουνιέσαι ασταμάτητα θυμίζεις . . . φιρφιρή
την μια στην Πελοπόννησο, μετά πας στην Χαλκίδα
Φλώρινα, Κρήτη, Λάρισα, κατόπιν Ανδραβίδα
Θεσσαλονίκη τριγυρνάς, σε Βόλβη και Χορτιάτη,
ρίχνεις και δυό κουνήματα στην Πάτρα και στην Σπάρτη
και σήμερα την έκανες εκεί στο Άγιον Όρος
και συνεχίζεις να κουνάς κι ανησυχεί ο κόσμος
γιατί πώς να το κάνουμε? βγήκαν οι «σεισμολόγοι»
η Σούλα και ο Περικλής, Μήτσος και Τερψιχόρη
που έχουν «ενημέρωση» από την Σουηδία
γιατί ο μπατζανάκης τους δουλεύει στην Πρεσβεία
κι άκουσε τον συμπέθερο του κηπουρού εκεί
να λέει εμπιστευτικά πως κάποιοι ειδικοί
είπανε ότι πρόκειται μέγας σεισμός να γίνει
όμως να μη διαδοθεί, απλά μόνο εκείνοι
ίσως και λίγοι συγγενείς, τουτέστιν όλη η πόλη,
στην αγωνία μέσα ζει σεισμό προσμένουν όλοι…
Αυτές τις μέρες ειδικά γίνεται της πουτάνας
όποιον στο δρόμο συναντάς και κάτωθεν της μάσκας

πριν καλημέρα να σου πει, βλέπει αν τον κοιτάνε
κοιτάει συνωμοτικά τους γύρω που περνάνε
από το μπράτσο σε τραβά σε πάει στη γωνία
και πάντα εμπιστευτικά σου λέει με αγωνία :
« Σήμερα το αργότερο ως αύριο πρωί
η πόλη καταστρέφεται θα ισοπεδωθεί
πάρε την οικογένεια και κάποιους συγγενείς
και φύγε κάπου μακριά μήπως έτσι σωθείς»
Λοιπόν για να τελειώνουμε υπεύθυνα το γράφω
ρώτησα επιστήμονες είδα και σεισμογράφο
η επιστήμη δεν μπορεί ακόμα να προβλέψει
πού, πότε, ρίχτερ και λοιπά σεισμό για να . . . μαντέψει
κι όποιος λέει τ΄ αντίθετο είναι μεγάλος βλάκας,
άσχετος και ανεύθυνος, ψιθυριστής της πλάκας.
Βεβαίως γίνονται σεισμοί και τώρα ίσως γίνει
μα όλοι το μαθαίνουμε εφόσον πρώτα γίνει
άρα «προφήτες» της οκάς, μάγους και αστρολόγους
τελείως αγνοείστε τους για χίλιους μύριους λόγους . . .
Φίλοι μου το γνωρίζετε ότι σπανίως βρίζω
μα επειδή τη δύναμη του ψίθυρου γνωρίζω
αν κάποιος . . . «καλοθελητής» τηλέφωνο σάς πάρει
και σας μιλήσει για σεισμό απάντηση ας πάρει:
«καλά θα κάνει, ασιχτίρ, άσε με δεν μασάω
η γη να ‘ρθει ανάποδα εγώ δεν το κουνάω,
με Κούλη ρε πρωθυπουργό έχουμε επιβιώσει
μ’ ένα σεισμό ο Έλληνας σιγά να μη κωλώσει »
Αυτοί που το διαδίδουνε ζημιά μονάχα κάνουν
υπάρχουν πάντα αφελείς, κάποιοι το παρακάνουν
όπως η θειά μου η έρημη π’ ακούει και φοβάται
αφήνω το συμπέθερο ντυμένος που κοιμάται,
είναι που είναι τόφαλος και πάντα ροχαλίζει
τώρα μέσα στον ύπνο του παράλληλα σφυρίζει
γιατί κάποιοι του είπανε να έχει μια σφυρίχτρα
κι αυτός ο ανεγκέφαλος στο στόμα μέρα-νύχτα
με τη σφυρίχτρα τριγυρνά, ζει κάτω απ΄το τραπέζι
αναβοσβήνει ένα φακό συνέχεια και παίζει,
χώρια που ένα κόκαλο έχει πάντα στη τσέπη
όταν μεσ’ τα ερείπια κανείς δεν θα τον βλέπει
να το μυρίσουν τα σκυλιά να πάνε εκεί να σκάψουν
κι έτσι θα τον γλυτώσουνε αφού θα τον ξεθάψουν
Αυτά λοιπόν περί σεισμού « Εμμέτρως πλην σαφώς »
νομίζω το ανέλυσα άκρως λεπτομερώς
αν είναι να ‘ρθει θε να θρεί, αλλιώς θα προσπεράσει
σπουδαίο σύνθημα ζωής είναι αυτή η φράση!

Ε Κ Τ Α Κ Τ Ο Ν - Ψ Υ Χ Ρ Α Ι Μ Ι Α «Εμμέτρως πλην σαφώς»
σ α τ ι ρ α
Ψ Υ Χ Ρ Α Ι Μ Ι Α

Γιώργος Ψαρέλης

Share:

Η μπάρα του Bar είναι ένα καταφύγιο.

Τώρα λοιπόν στις διακοπές που έκανα και επισκέφτηκα αρκετά μπαράκια γνώρισα και μερικούς τύπους φευγάτους.

Ενας από αυτούς ήταν και ο Γιώργος Ρ. στην ηλικία μου πάνω κάτω, με ένα tatoo extreme στο χέρι, γίνανε η γνωριμίες, το ένα jack έφερνε το άλλο με διάφορα άλλα και φτάνουμε στο σημείο που μου λέει, ρε θα γράψεις κάτι για μένα, όπα λέω δώσε πόνο, μια έκφραση που την λέμε καμιά φορά στην καθημερινότητα μας.... Το απίστευτο είναι ότι έδωσε πόνο ο φίλος .....

Και αρχίζει να μου λέει γιατί αγαπάει την μπάρα του BAR .....Σίγουρα όσοι δουλεύεται μπάρα κάτι παραπάνω θα ξέρετε.

Διαβάστε τι έγινε με τον φίλο Γιώργο.

Πριν αρκετά χρόνια μου λέει μία καθημερινή γύρω στις δέκα το βράδυ, μετά από ένα απόγευμα που πίστευα ότι τα έχω χάσει όλα, βρέθηκα μόνος στο αυτοκίνητό μου. Τόσο μόνος όσο ποτέ ξανά δεν είχα νιώσει στη ζωή μου. Καμία μάνα, κανένας πατέρας ή αδερφός, κανένας κολλητός δεν πίστευα εκείνη την ώρα ότι ήταν εκεί για μένα. Το τηλέφωνο δεν χτυπούσε και εγώ δε μπορούσα να το σηκώσω για να καλέσω κανέναν. Πνιγόμουνα.

Μπήκα σε ένα μπαρ που δεν υπάρχει πια. Σύχναζα εκεί, ήξερα και τον μπάρμαν, απλά ποτέ δε με είχε δει μόνο μου. Κάθισα στην άκρη της μπάρας λες και βρισκόμουν στην άκρη κάποιου γκρεμού έτοιμος να πέσω. Παρήγγειλα. Κάπνιζα το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, λες και μπορούσε η νικοτίνη να ρουφήξει το σκάσιμο μου. Το ποτήρι με το ουίσκι έτρεμε στα χέρια μου, και εγώ προσπαθούσα να πάρω κουράγιο γιατί δε με βαστάγανε τα πόδια μου.

«Τι έχεις;» αυτό μου είπε ο άνθρωπος πίσω από την μπάρα. Δεν του είπα ποτέ τι ήταν αυτό που με είχε κάνει να μοιάζω σαν φάντασμα. Πιάσαμε όμως κουβέντα για άλλα, όσο εγώ έπινα το δεύτερο ποτό. Μιλάγαμε άνετα, σαν να γνωριζόμαστε χρόνια, σαν να καταλάβαινε καλά ο ένας τον άλλο, σαν να μίλαγα δυνατά σε μένα. Και όταν πια σηκώθηκα να φύγω, ένιωθα άνθρωπος ξανά.

Γιατί καμιά φορά για να βρεις τον εαυτό σου, πρέπει να αφήσεις τη μοναξιά να σε καταπιεί, να χαθείς στο σκοτάδι, για να θυμηθείς ξανά ποια είναι τα πραγματικά σημαντικά. Και η μπάρα του μπαρ είναι το καταφύγιο που ψάχνεις χωρίς καν να το ξέρεις..

Προσωπικά μου λέει δεν είμαι από εκείνους που τα καταφέρνουν να τρίβουν τους αγκώνες τους στην μπάρα χωρίς παρέα. Νιώθω κάπως άβολα. Πιστεύω ότι ίσως δίνω στόχο για σχόλια του τύπου «τώρα αυτός τι κάνει μόνος του εδώ;». Ζορίζομαι όταν οι άλλοι γελάνε με τις παρέες τους, πιάνουν το κορίτσι τους αγκαζέ και πίνουν στην υγειά του, εγώ να είμαι σαν την καλαμιά στον κάμπο.

Και ζηλεύω φριχτά όσους μπορούν να το κάνουν (συχνά).

Να είναι ελεύθεροι στην μοναξιά τους.

ratpack
Share:

Απόψε τα μεσάνυχτα ανοίγουν οι ουρανοί!

 Απόψε τα μεσάνυχτα ανοίγουν οι ουρανοί! Κάνε την ευχή σου την ώρα που τα πάντα εισακούγονται

Οι μέρες των Χριστουγέννων φέρνουν μαζί τους την μαγεία των παραμυθιών...

Ξυπνάνε μέσα μας όλη την καλοσύνη και την αγάπη που υπάρχει στην καρδιά μας.

Γινόμαστε ξανά παιδιά, αναπολούμε όλα εκείνα που ζήσαμε μικροί, τις τρυφερές ιστορίες που διαβάσαμε στα βιβλία, τις όμορφες εικόνες που έφτιαχνε το αθώο μυαλό μας.
Μας κάνουν να ονειρευόμαστε, και γεμίζουν την ψυχή μας φως, όπως οι ώρες των παραμυθιών της γιαγιάς γύρω από το τζάκι, ή το μαγκάλι.
Σε κείνα τα μικρά χωριουδάκια, τα κάτασπρα με τα πολλά χιόνια και τα μικρά καμπαναριά.
Κατά βάθος όλοι οι άνθρωποι αυτό που ζητάμε για να νιώθουμε γαλήνη είναι περισσότερο φως, περισσότερη αλήθεια, περισσότερο νόημα στη ζωή μας.
Η παράδοση θέλει απόψε τα μεσάνυχτα να ανοίγουν οι ουρανοί. Να ενώνεται ο άνθρωπος με τον Θεό.
Η »μαγεία» γίνεται πραγματικότητα και οι επιθυμίες πράξη.
Κάνε τις ευχές σου εκείνη τη στιγμή και ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται... Ευχήσου με όλη σου την καρδιά και με βαθιά πίστη. Οι ουρανοί είναι ανοιχτοί και όλα εισακούγονται!

Share:

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ

> Ελπίζουμε να βασιστούμε σε πιστούς αναγνώστες και όχι σε ακανόνιστες διαφημίσεις. Ευχαριστώ!

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Blog Archive

Recent Posts