Βλέποντας όνειρο το Θαύμα της Αγίας Παρασκευής

Ώρα 00:55 μεσάνυχτα και έτοιμος να κλείσω την τηλεόραση να πέσω για ύπνο, βλέπω το κινητό να αναβοσβήνει ποιος είναι τέτοια ώρα σκέφτομαι, η φίλη μου η  (ιo) από την Θεσσαλονίκη σε μια τρελή φάση να μου γράφει ασταμάτητα. Για την ιστορία σας ενημερώνω ότι δεν το έχει με την θρησκεία, τα θαύματα κτλ. 
Αυτό που την πανικόβαλε είναι ότι πριν λίγες ώρες διάβασε στον (Πολίτη -  Τοπική εφημερίδα στην Χίο) ότι στις 14 Οκτωβρίου θα γίνει λειτουργία για το θαύμα της Αγίας Παρασκευής,
Το googlare όπως μου είπε και της βγάζει το δικό μου blog το άρθρο που έχω γράψει για το θαύμα της Αγίας Παρασκευης. 

Ξαφνικά μου λέει άρχισε να φωνάζει, δεν το πιστεύω δεν το πιστεύω... Τα μικρά της τρόμαξαν, τι έπαθες μαμά;;... 

Η καλή μου φίλη λοιπόν το 2013 έως 2017 ήταν στην Χίο με μετάθεση του άντρα της. 
Το 2013 λοιπόν είχε δει ένα όνειρο τόσο ζωντανό που την άλλη μέρα έψαχνε να βρει το σημείο που είδε, ακόμα δεν ήξερε καλά την Χίο, θυμάται ότι πήγαινε από τον Βρονταδο στην Χώρα και ξαφνικά τεράστια κύματα από την θάλασσα ένας χαμός και μπήκε σε μια αυλή που είχε μια μικρή τρύπα και φεύγανε τα νερά και πέρασε από εκεί. 
Διαβάζοντας λοιπόν το άρθρο ένιωσε ότι έβλεπε το όνειρο της ξανά και ξανά ήταν σα να ζούσε τις στιγμές. 
Μου είπε ότι ήταν η μοναδική εκκλησία που σταματούσε και άναβε ένα κεράκι στο προσκυνητάρι απ έξω χωρίς να καταλαβαίνει το λόγο. 

Σας είπα δεν πίστευε.... Βέβαια όπως μου είπε μια (φουρτούνα μεγάλη) όντως που είχε με το παιδί της, μετά το όνειρο την ξεπέρασε και το παιδί είναι μια χαρά. 
Και διαβάζοντας σήμερα για το θαύμα τις  ήρθαν όλες οι στιγμές στο μυαλό της και μπορώ να πω ότι έπαθε ένα πανικό..... 

Βγήκαμε και κάναμε και από ένα τσιγάρο αυτή στο μπαλκόνι της στην Θεσσαλονίκη και εγώ στο χωριό!  γιατί έγραφε συνέχεια αλλά άμα δε μιλούσαμε ακόμα θα έγραφε αλαφιασμένη όπως ήταν. 

Της είπα να κάνει μία προσευχουλα και να ξαπλώσει ήρεμα, και προφανώς κάποιος ανάβει για σένα κεράκια!

Και προφανώς η Αγία Παρασκευή έκανε το θαύμα της, και προφανώς μπορεί να αρχίσει να πιστεύει! 



Share:

Εγώ έτρεχα για τον εαυτό μου κι'αυτός για μια ολόκληρη πατρίδα..!

Το 1946 ο 36χρονος Στέλιος Κυριακίδης αποφάσισε να συμμετάσχει στον περίφημο πεντηκοστό Διεθνή Μαραθώνιο της Βοστώνης (42.195μ) μετά απο τιμητική πρόσκληση των διοργανωτών.

Η σύζυγός του έσπευσε να τον αποθαρρύνει αφού λόγω της Κατοχής ήταν αδύναμος και υποσιτισμένος. Είχε πέντε χρόνια να αγωνιστεί. Ο ίδιος όμως είχε πάρει την απόφασή του.
Υπερπηδώντας κάθε δυσκολία βρήκε τα απαραίτητα δικαιολογητικά και άρχισε ένας νέος αγώνας: πού θα έβρισκε τα χρήματα για να αγοράσει το αεροπορικό εισιτήριο. Πούλησε την ηλεκτρική κουζίνα και το ραδιόφωνο του, πήρε επιταγή 1.000 δολαρίων από την ΔΕΗ όπου και εργαζόταν, έπεισε την τράπεζα να του τα μετατρέψει σε συνάλλαγμα ουρλιάζοντας «Τρέχω για την Ελλάδα από το 1933, αγωνίζομαι για τη γαλανόλευκη, δεν είμαι κανένας τυχοδιώκτης» και στις 4 Απριλιου του 1946 μπήκε στο αεροπλάνο για την Βοστώνη.
Οι γιατροί των αγώνων βλέποντάς τον αδύναμο εξέφρασαν τις αμφιβολίες τους και δίστασαν για το αν έπρεπε να του δώσουν άδεια να συμμετάσχει. Στην ουσία φοβόντουσαν για την ίδια του την ζωή.
Ο Στέλιος όμως δεν δεχόταν κουβέντα και δήλωνε αποφασιστικά: «Ηρθα για να τρέξω για επτά εκατομμύρια πεινασμένους Έλληνες και θα τρέξω!» Έτσι υπέγραψε υπεύθυνη δήλωση ότι παίρνει ο ίδιος την ευθύνη για τον εαυτό του.
Στις 20 Απριλίου του 1946 δόθηκε η εκκίνηση του φημισμένου 50ου μαραθωνίου της Βοστώνης με μεγάλο φαβορί τον Αμερικανό Τζόνι Κέλι.
Ο Έλληνας μαραθωνοδρόμος έτρεξε με την γνωστή του τακτική(ξεκινούσε χαλαρά για να κρατά δυνάμεις και επιτάχυνε μετά το μέσο της διαδρομής). Με την δύναμη της ψυχής του, κατάφερε να είναι μπροστά στα τελευταία χιλιόμετρα. Δεν του επιτρεπόταν να μη νικήσει...
Ήταν αποφασισμένος να μην ξαναζήσει την εμπειρία του 1930 όταν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα επειδή των χτύπησαν τα καινούρια αθλητικά παπούτσια που του είχαν χαρίσει οι ομογενείς!Υποσχέθηκε πως δεν θα εγκατέλειπε ξανά λέγοντας: «Ήρθα να τρέξω για επτά εκατομμύρια πεινασμένους Έλληνες.».
Παρά το χαμηλό του βάρος κατάφερε να πείσει τους υπευθύνους να τον δεχθούν στον αγώνα αναλαμβάνοντας τις ευθύνες, κάνοντας τον αμερικανικό τύπο να γράφει για τον επίμονο κοκαλιάρη Ελληνα. Στις 12 το μεσημέρι, στις 20 Απριλίου 1946, δόθηκε η εκκίνηση του Μαραθωνίου της Βοστώνης. Λίγο πριν ένας ομογενής πλησίασε τον Στέλιο Κυριακίδη και το έδωσε ένα χαρτάκι που έγραφε από τη μία πλευρά «Ή ταν ή επί τας» και από την άλλη «Νενικήκαμεν».
Είχε ζητήσει από την επιτροπή να αγωνιστεί με τον αριθμό 7 και έτσι του δόθηκε το 77 (διπλά τυχερός με βάση την αναφορά ότι στην Αρχαία Ελλάδα ο 7 ήταν τυχερός αριθμός). Δεν σπατάλησε δυνάμεις από την αρχή αλλά επιτάχυνε από τα μισά της διαδρομής (είχε βάλει «σημάδια» διάφορα κτήρια, τοποθεσίες και τα παντελονάκια των συναγωνιστών του). Κοιτούσε μόνο μπροστά αφού: «όταν ένας μαραθωνοδρόμος κοιτάζει πίσω του, δίνει φτερά στον αντίπαλο».
Στα τελευταία χιλιόμετρα προπορευόταν μαζί με τον Τζόνυ Κέλυ. Ένας Αμερικανός δημοσιογράφος που παρακολουθούσε τον αγώνα με αυτοκίνητο, τον πληροφόρησε: «ο Κέλυ «έσπασε», είναι ώρα να φύγεις».
Τότε όπως αφηγείται ο Κυριακίδης είδε «...έναν ηλικιωμένος Έλληνας να τραβάει τα μαλλιά του και να λέει: Για την Ελλάδα Στέλιο μου! Για τα παιδιά σου!». Τότε ο Στέλιος Κυριακίδης συγκέντρωσε όλες τις δυνάμεις τους φωνάζοντας στον τερματισμό:
«For Greece!» (Για την Ελλάδα).
Ο χρόνος του 2:29:27 ο καλύτερος στην Ευρώπη και για 22 χρόνια τον καλύτερο στην Ελλάδα.
Ο Κέλυ όταν ρωτήθηκε γιατί δεν κατάφερε να κερδίσει απάντησε: «Πώς θα μπορούσα να κερδίσω ποτέ έναν τέτοιο αθλητή? Εγώ έτρεχα για τον ευατό μου κι'αυτός για μια ολόκληρη πατρίδα..!»
Η νίκη του προκάλεσε πάταγο! Οι Αμερικανοί έσπευσαν να του δώσουν χρήματα και να του προτείνουν να μείνει στις ΗΠΑ. Ο ίδιος όμως άφησε άφωνο ακόμη και τον πρόεδρο της Αμερικής Τρούμαν όταν τον ρώτησε τι θα ήθελε να του προσφέρει ως δώρο.
«Για μένα δεν θέλω τίποτα! Μόνο για την Ελλάδα βοήθεια!»
Έμεινε στην Αμερική και για ένα μήνα πάλεψε να μαζέψει βοήθεια για την πατρίδα...
Καθώς η νίκη του είχε συγκινήσει τους Αμερικάνους και τους ομογενείς, το ποσό που κατάφερε να συγκεντρώσει έφθασε τα 250.000 δολάρια (τεράστιο ποσό για την εποχή) ενώ η οικογένεια Λιβανού έστειλε έξι πλοία με είδη πρώτης ανάγκης στην δοκιμαζόμενη Ελλάδα. Η βοήθεια αυτή ονομάστηκε «Πακέτο Κυριακίδη».
Στις 23 Μαΐου 1946, ο Κυριακίδης επέστρεψε στην Ελλάδα και έγινε δεκτός με τιμές ήρωα. Ένα πλήθος ενός εκατομμυρίου Ελλήνων συγκεντρώθηκαν να τον υποδεχτούν ενώ για πρώτη φορά μετά την κατοχή, φωταγωγήθηκε η Ακρόπολη προς τιμή του! Δακρυσμένος κατά την διάρκεια της επίσημης τελετής στους Στύλους το Ολυμπίου Διός δήλωνε: «Eίμαι υπερήφανος που είμαι Έλλην!» Η επιστροφή στο σπίτι του στην Φιλοθέη κράτησε 8 ώρες.
Μέχρι το τέλος της ζωής του, αφιερώθηκε σε φιλανθρωπικά έργα και στον προσκοπισμό ενώ προέτρεπε τα παιδιά να στραφούν στον αθλητισμό, δημιουργώντας το γυμναστήριο «Αθλητικός όμιλος Φιλοθέης».
Ο ήρωας Στέλιος Κυριακίδης γεννήθηκε στην Κύπρο το 1910. Μετακόμισε στην Αθήνα το 1934 και εργάστηκε ως εισπράκτορας στην ηλεκτρική εταιρεία χωρίς να εγκαταλείψει ποτέ τον αθλητισμό με τον οποίο ασχολιόταν από μικρό παιδί, Ηταν αυτός που κατέρριψε την πανελλήνια επίδοση του Σπύρου Λούη. Ο ίδιος ο Λούης κάλεσε τον Κυριακίδη στο σπίτι του και του είπε: "Παιδί μου Στέλιο, να τρέχεις πάντα, γιατί εμείς οι Έλληνες γεννηθήκαμε για να τρέχουμε. Μόνο έτσι καταφέραμε να ζήσουμε τόσους αιώνες".
Μετά την είσοδο των Ναζιστών στην Αθήνα το 1941, ο Κυριακίδης παντρεύτηκε την Ιφιγένεια και απέκτησαν τρία παιδιά. Το 1943 συνελήφθη απο τους Γερμανούς με άλλα 49 άτομα (τα οποία εκτελέστηκαν). Για καλή του τύχη ο Γερμανός αξιωματικός ήταν μαραθωνοδρόμος και τον άφησε ελεύθερο, όταν βρήκε στο πορτοφόλι του την κάρτα διαπίστευσης των Ολυμπιακών αγώνων του 1936 στο Βερολίνο.
Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 1987 και τάφηκε στον Πύργο Κορινθίας.
Σας ζητώ συγγνώμη για το μακροσκελές κείμενο αλλά νομίζω ότι αξίζει τον κόπο για αυτόν τον μεγάλο ΕΛΛΗΝΑ!!


Βασίλης Χονδρόπουλος ΤΟ ΠΑΛΙΑΤΖΙΔΙΚΟ ΤΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ
Share:

Γλυκό Κάστανο με άρωμα μαστίχας

Μιας και είναι η εποχή τους σιγά σιγά!!
Σε μια εκδρομή στην Προύσα που είχαν πάει μια παρέα φίλων, τους είχα πει ότι εκεί πουλιούνται   κάστανα σε σιρόπι, και τους ζήτησα να μου φέρουν, γιατί είχα δοκιμάσει και μου άρεσαν.

Τα γνωστά <Kestane şekeri> .

Προχθές  λοιπόν στα διάφορα email που μου στέλνεται είχε και μια συνταγή για το συγκεκριμένο γλυκό.

Έτσι λοιπόν είπα να σας την δείξω, μιας και τα κάστανα είδη πουλιούνται ,διανύοντας και τον χειμώνα, μαλακό βέβαια προς το παρόν.

 Γίνονται πολύ εύκολα.

 Πρώτα θα βάλετε  να ψήσετε ένα κιλό κάστανα στον φούρνο.

Βράζετε σιρόπι (2 ποτήρια ζάχαρη και 1,5 ποτήρια νερό, λίγο ανθόνερο και στο τέλος 1-2 σταγόνες λεμόνι).

 Μετά βάζετε τα κάστανα μέσα στο σιρόπι και τα βράζετε μια ώρα σε μέτρια φωτιά.

 Λίγο πριν το τέλος βάζεις 2 δάκρυα μαστίχα, αυτό το κάνουμε γιατί το κάστανο σαν γεύση είναι λίγο περίεργη, και με την μαστίχα δένει καλύτερα.

 Αν δεν φαγωθούν αμέσως τα συσκευάζετε όπως τις μαρμελάδες και τα γλυκά του κουταλιού και τα διατηρείτε μέσα σε γυάλινα βαζάκια.

 



Share:

Εάν πέσει για μια εβδομάδα το fb;


 Είναι εντυπωσιακό γιατί σε μια μικρή έρευνα που έκανα, εγώ είχα και μερικά τηλέφωνα από φίλους και γνωστούς, κάποιους όμως τους κόπηκαν τα χέρια, και τώρα τι; έχουν πάθει πανικό....

Ευκαιρία λοιπόν να δω τα σχόλια σας εσείς τι κάνατε πήρατε κάνα τηλέφωνο σε γνωστό και να σχολιάσετε.... Να του πείτε καληνύχτα; άσε που ένα 3 % ξέρουν πότε έχουν γενέθλια οι φίλοι τους....

Φαγωθήκατε και σεις οι αναμνήσεικομανης πως ζούσαμε χωρίς κινητά φειμπουκια κτλ αντε να θυμηθούμε τα παλιά αύριο όλοι στην πλατεία!!! 

Share:

Αντιμετωπίζοντας τον πιο σνομπ άνθρωπο της οικογένειας και όχι μόνο !

Αγαπημένη μου φίλοι, είμαι σίγουρη ότι όλοι μας λίγο-πολύ έχουμε άτομα στον ευρύτερο ή το πιο στενό οικογενειακό μας περιβάλλον που είναι σνομπ. Άτομα που δεν θέλουμε να συναναστρεφόμαστε αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να τους βγάλουμε εντελώς απ' τη ζωή μας!!! Σήμερα λοιπόν θα προσπαθήσουμε να δούμε μαζί τις πιθανές αιτίες του σνομπισμού τους αλλά και κάποιους τρόπους αντιμετώπισης της συγκεκριμένης συμπεριφοράς!

Αιτίες Σνομπισμού:

Ζήλια: Φτύστε τον κόρφο σας και κάντε δυο στροφές γύρο απ' τον εαυτό σας κάθε φορά που βλέπετε το συγκεκριμένο άτομο. Όχι, το λάθος δεν είναι δικό σας...απλά κάποια ψυχή σας ζηλεύει! Ίσως επειδή είστε πιο χαμογελαστοί, πιο ευτυχισμένοι, καλύτερα αποκαταστημένοι επαγγελματικά...ίσως γιατί έχετε εκπληρώσει τους στόχους σας ή γιατί δεν σας επηρεάζει οτιδήποτε μαύρο υπάρχει γύρο μας. Ακόμα μπορεί να σας ζηλεύει γιατί έχετε καλύτερες σχέσεις με τους υπόλοιπους ανθρώπους γύρο σας.

Αίσθημα ανωτερότητας: Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι γύρο μας που μπερδεύουν την πανεπιστημιακή μόρφωση με την παιδεία! Η αλήθεια είναι ότι όταν η πανεπιστημιακή μόρφωση συναντάται με την επί της ουσίας παιδεία τα πράγματα είναι ιδανικά...όμως επειδή το ιδανικό είναι και σπάνιο έχουμε γεμίσει γύρο μας με ανθρώπους δήθεν. Δήθεν καλλιεργημένους, δήθεν κοτλτουριάριδες, δήθεν εκλεπτυσμένους και γενικά ΔΗΘΕΝ...και να ξέρετε ότι δήθεν με τον σνομπ είναι πολλές φορές είναι ένα και το αυτό!

Εκ γενετής ξινά: σε αυτό το σημείο καλό θα ήταν να σκεφτούμε ότι το άτομο που έχουμε απέναντί μας δεν είναι μαζί μας μόνο "ξινό" αλλά συμπεριφέρεται έτσι "ξινά" με οποιονδήποτε υπάρχει γύρο του πλην αυτών οι οποίοι αποτελούν το κύκλο του! 

Πάρ' το χαμπάρι απλά δεν ταιριάζετε: Η αλήθεια είναι δεν γίνεται ούτε να αρέσουμε σε όλους αλλά ούτε και να ταιριάζουμε με όλους. Έτσι συμπεριφορές που σε άλλους φαίνονται "σνομπίστικες" στην ουσία μπορεί να μην είναι. Απλά να μην ταιριάζουν στη δική μας απλότητα!




Τρόποι αντιμετώπισης!!!

Γίνε ο καθρέπτης τους: Με λίγα λόγια συμπεριφέρσου όπως σου συμπεριφέρονται!!! Γιατί να χαιρετήσετε π.χ ενώ ξέρετε ότι ότι χαιρετισμός αυτός θα πέσει στο κενό; Γιατί να απευθύνετε το λόγο σε ένα άτομα μου εκ προοιμίου γνωρίζετε ότι δεν θέλουν να έχουν καμία συζήτηση μαζί σου; Ίσως με αυτόν τον τρόπο ο άνθρωπος που έχετε απέναντί σας να αναγνωρίσει τη δική του συμπεριφορά πάνω σας και καταλάβει πόσο αγενής είναι. (Μεταξύ μας πάντως πιο πιθανό μου φαίνεται να χαρακτηρίσει εσάς σνόπμπ παρά να καταλάβει το έμμεσο μήνυμά σας)!!!

Η πλήρεις απαξίωση: Προσπαθήστε να γίνει για σας ένας αόρατος άνθρωπος. Αλήθεια, δεν είναι κρίμα κάθε φορά που αναγκαστικά θα πρέπει να υπάρξετε στον ίδιο χώρο να σας χαλάει η διάθεση; Λοιπόν αγνοήστε τον/ην.

Σπάσιμο νεύρων: Αυτή είναι η αγαπημένη μου κατηγορία!!!! Ότι χειρότερο μπορείτε να κάνετε σε τέτοιου είδους ανθρώπων είναι να κάνετε ότι δεν συμβαίνει τίποτα! Δηλαδή να τους μιλάτε κανονικά, να γελάτε δυνατά με κάποιο αστείο που μπορεί να πουν, να συμμετέχετε σε μια κοινή συζήτηση και γενικά να συμπεριφέρεστε σαν να μη συμβαίνει τίποτα! Με αυτόν τον τρόπο ο/η Σνομπ που έχετε απέναντί σας θα βγει απ' τα νερά του γιατί δεν θα ξέρει πως να φερθεί, ειδικά αν στην κοινή σας εμφάνιση βρίσκονται και άτομα της επιλογής τους. Για να μην πέσουν στα μάτια τους θα κάνουν τα πικρά-γλυκά κι εσείς τουλάχιστον θα διασκεδάσετε πολύ ξέροντας την αλήθεια!!!  


Έτσι για το τέλος, αφήνοντας το χιούμορ στην άκρη θα ήθελα να σας πω ότι η λέξη σνομπ είναι λατινογενής ( sine nobilitate- s.nob.=snob) και σημαίνει χωρίς αρχοντιά. Το 19ο αιώνα σνομπ αποκαλούσαν το άτομο που δεν είχε την κατάλληλη ανατροφή


Joseph Epstein

Ο σνομπισμός είναι η επιθυμία για αυτό που διαιρεί τους ανθρώπους και η αδυναμία να εκτιμηθεί τι τους ενώνει.

























































































































Share:

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ

> Ελπίζουμε να βασιστούμε σε πιστούς αναγνώστες και όχι σε ακανόνιστες διαφημίσεις. Ευχαριστώ!

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Labels

Blog Archive

Recent Posts