ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΜΜΕΝΑ ΔΑΣΗ ΣΤΗ ΧΙΟ.


Από ένα φίλο μου Ποιητή-Συγγραφέα που είναι και αυτός από των Τύρναβο.

Ήθελα να γράψω και γω να βρίσω να φωνάξω αλλά από της ^%^^&(&$^^0@@ που ακούμε κάθε μέρα και το μπαλάκι να πηγαινοέρχεται, ζήτησα από ένα φίλο μου να μου τα αποτυπώσει όλα μαζί σε ένα ποιηματάκι. Και των ευχαριστώ πολύ με κάλυψε πλήρως


ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΙΟΓΕΝΗΣ

ΚΑΜΜΕΝΑ ΔΑΣΗ

Αγάπες,
όνειρα,
ζωή ,

στ' αποκαίδια πόνος

ραγιζει η καρδια
δάκρυ,
συντρίμια,
όλα σταχτη τώρα πια.

Κι η φύση αναστενάζει...
για, των ανθρώπων
το έγκλημα αυτό.

ποιός θα νοιαστεί;

ποιός θα πληρώσει;

ποιός τιμωρός,
το δίκιο θε να δώσει

για αυτή τη συμφορά;

και πως τα μάτια μου,
θα δουν ξανά
τόση ομορφιά...

Τ' αξίζουμε αραγε;
να μας χαρίζει
η φύση απλόχερα
όλη την ομορφιά της;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΙΟΓΕΝΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου