Τα εν βρασμό αθωώνονται; emanuela

Είχαμε καιρό να μιλήσουμε, είχα καιρό να ακούσω της ωραίες ατάκες της και τα σου ξου μου ξου του της. Είχα καιρό να γευτώ αυτό το συναρπαστικό μουτράκι της . Σαν να μην πέρασε μια μέρα, δεν την άγγιξε τίποτα, ούτε ο κορώνας, ούτε ο 19 ούτε η γιατρούκος!! 
Ξεκινάμε... τηλέφωνο εγώ- μπα ζεις; - έτσι λέω -- μου ρίχνει μπινελίκια που δεν επικοινώνησα τόσο καιρό ... πως πέρασες της λέω; από το να κάθομαι να σου εξηγώ καλύτερα να αναρωτιέσαι μου λέει 
Της πετάω ένα πες Μαρή ...... Σου δίνω το περιθώριο....να σου δείξω τα συναισθήματά μου..... αν σε ενδιαφέρει, αν όμως δεν μπορέσεις να διαβάσεις το μυαλό μου...να αγγίξεις την ψυχή μου...τότε λυπάμαι.... μου λέει και μου πετάει και ένα τι άλλα;; Ε τις λέω ότι δεν βγάζει νόημα βγάζει συναίσθημα, δική μου ατάκα μου λέει, σε ακολουθώ της λέω, μ'αρεσεις μου λέει , το ξέρω της λέω, φιλουμπες μου λέει, σου στέλνω τώρα μου είπε και κλείσαμε.
Πάντα εχουν ένα στυλ τα τηλεφωνημάματα με την emanouelita μου!! 
             

                                          

                                                  

                                                  

                                       

                                         
Share:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ

> Ελπίζουμε να βασιστούμε σε πιστούς αναγνώστες και όχι σε ακανόνιστες διαφημίσεις. Ευχαριστώ!

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Ενημερωθήτε για νέες αναρτήσεις.

Blog Archive

Recent Posts